'Jong & Veelbelovend'

KLIK HIER VOOR DE CD OP I-TUNES

Ik was bezig mijn verhuizing naar België in liedvorm te vatten voor een album dat Nieuwe Ruimte zou gaan heten, maar toen het verzoek kwam om teksten voor Rob de Nijs gaf ik ze weg, inclusief titel. Daarmee kwam er ruimte voor een plan dat al lang op de plank lag, een terugkeer naar 'Mijn jaren 70', aan de hand van een fotootje van Anton Corbijn. Wie was die jongen? Wat voelde die? Hoe zat het ook weer allemaal? Ik vatte een aantal herinneringen in 'gezongen memoires' en wisselde ze af met opmerkelijke nummers uit de jaren 70. Op de cd staan ze om en om, in de gelijknamige voorstelling zijn ze allemaal live te horen. Hier een kort overzicht...

1. ROCK & ROLL (mijn 1e x)
Historisch, al weet ik niet meer of het in 1975 of 76 was. Vakantiewerk in een uitjesfabriek in Zeeland. Je mocht gratis op de camping staan. En daar speelde op een avond een bandje... 's Nachts na het optreden nog lang met gitaren in de weer op het strand.Vanaf nu wist ik het helemaal zeker: ik word zanger.

2. SEKS & DRUGS & ROCK & ROLL (Sex & drugs & Rock & roll)
Origineel van Ian Dury en Chaz Jankel, voorjaar 78. levenslange favoriet, alleen al door het pianosolootje, fijn nagespeeld door Jakob Klaasse. In het Nederlands valt ineens op dat de zanger in de coupletten grote twijfels heeft over de strekking van het refrein! Onze opname eindigde eerst met een staand eind: "Sex en drugs en rock en roll, stop maar in m'n hol", maar dat werd iets te direct.

3. JONG & VEELBELOVEND
Het gitaarriffje komt uit een van mijn eerste liedjes, voor mijn band Tunnel uit 76, maar kwam pas weer boven toen ik deze tekst schreef, bijna als oude Jan over de jonge. In de studio was het laatste couplet nog: Je werd geen nieuwe Elvis, ook geen tweede Herman Brood/ maar ging wel mooi de boeken in naast Boudewijn de Groot/ Ik weet nog hoe Jip Golsteijn zei: "Jochie, hou nou vol/ Als jij een jaar of zestig bent wil heel Holland Rot & Roll" - maar dat piepte naar Calimero. In de studioverzon ik ter plekke de vervangende regels, en raakte zelf haast ontroerd: Moet je tijd nog komen of is nooit geweest? Wie nooit een ster geworden is, die wordt ook nooit passé/ Wat je wil en zijn kan zit in je muziek/ en dat maakt elke muzikant op zijn manier uniek. De band speelt hier wel echt heel erg lekker. Van links naar rechts Jan van der Meij gitaren, Léon Klaasse drums, Hein Offermans bas.

4. ONDER EEN KAP MET ALICE (living next door to Alice)
Het liedje was in '72 al een hitje geweest voor een Australisch bandje New World, maar de verwachtingen van hitsmids Nicky Chinn en Mike Chapman - ook verantwoordelijk voor krakers van Mud, Sweet, Suzi Quatro en Racey kwamen pas uit door deze opname met Smokie, flink geholpen door stem en uiterlijk van zanger Chris Norman. Peter Koelewijn wist het lied als Gompie onherstelbaar te verminken met zijn Alice, Alice who the fuck is Alice, maar ik heb de verleiding kunnen weerstaan, en hou het bij een subtiele knipoog in het slotrefrein.

5. PAULUS POTTERLAAN
Op weg naar de zeventigste verjaardag van Boudewijn de Groot in Heemstede, ben ik iets te vroeg en tik op de tomtom Paulus Buyslaan in, waar wij begin jaren zeventig woonden. Maar ook als ik een paar keer heen en weer loop, weet ik niet meer precies wat ons huis was. Die verwarring levert inspiratie voor een mooie tekst, al verzin ik er een en ander bij en maak er Paulus Potterlaan van -een paar straten verder - omdat het beter klinkt. Maar de essentie is waarachtig. Het leek me mooi rond als Boudewijn de muziek erbij zou maken, en dat deed hij. Het was huisnummer 20 weet ik inmiddels. Ik ga snel eens kijken.

6. JA, IK WIL DAT JE WILT (You're the one that I want) in duet met Lenette van Dongen!
De hitparade in 1979 was net bekomen van 9 weken Boney M met Rivers of Babylon op 1, toen de Grease-rage inzette. Van juli t/m september hielden ze de eerste plaats in bezit met achtereenvolgens You're the one that I want (ook 9 weken), Grease (2) en Hopelessly devoted to you (4), alleen even onderbroken door Luv. Intussen werden ook Grease Lightnin, Sandy en Summer nights nog grote hits. Devoted stond al op Nummerrr 1 als Tragische Relatie, blij dat ook deze nu in mijn balboekje staat. En wat een leuke Olivia: Arent en Flora uit Doe Maar, de musical herenigd!
PS: wat kan Travolta enorm goed zingen eigenlijk, ik kan niet in zijn schaduw staan, maar zing wel weer beter Nederlands dan hij.

7. EINDELOZE ZOMER
Nog altijd als ik voorbij een trapveldje kom en de lente ruik, denk ik aan dat moment in Heemstede toen ik voor het eerst met mijn pasgespaarde voetbal naar het park liep, waar een doeltje stond. Een jeugddrama in drie coupletten, een van de eerste keren dat er een deuk in mijn goed vertrouwen werd geslagen, en een refrein vol warmte voor die mooie tijd van toen :-) Aiaiaiai! En wat een fijne saxsolo van mijn Mattheusmaatje Ben van den Dungen!

8. PAK JE POPPIE (rock your baby)
Is dan niks heilig? Juist niet, ik vind het bijna kunst om me schaamteloos aan dit lied te wagen. In 74 waren KC & the Sunshine Band in de studio bezig, maar het lied was te hoog voor Casey zelf. Ze dachten aan Gwenn mcCrae, maar die kwam niet op tijd. Haar man George wel, en die kon hoog, dat wisten ze. De opname duurde nog geen uur, wereldwijd zijn er 11 miljoen verkocht. George woont in Limburg trouwens, heb ik begrepen, inmiddels met een Nederlandse vrouw.

9. SOLIDARITEIT Klik hier voor het fotoclipje
Op zoek naar Jaren 70- herinneringen vond ik tussen ouwe foto's dit plaatje van mij als actief PSP-lid, posters plakkend voor de verkiezingen van mei '77 in Briltil, waar we een boerderijtje huurden. De tekst was in één bevlogen adem geschreven, maar aan de muziek ontbrak iets, een refrein of zo. Tussen de zeven eigen liedjes voor 'Jong & Veelbelovend' was hij maar net door de selectie gekomen, maar toen bedacht ik het herhaalkoortje 'solidariteit' en was er geen refrein meer nodig. In de studio voelde je bij de eerste keer doorspelen dat het wat bijzonders werd, en toen de eindmixen binnenkwamen, besloot ik spontaan een (download)-single te maken als voorproefje op de cd. Het fotoclipje sprak voor zich, maar als het goed is komt er snel een nieuwe met ook mijn hoofd.

10. LIED VOOR EUROPA (Song for Europe)
In 1973 kocht ik het album Stranded van Roxy Music, met zwoele uitklaphoes van liggende dame in natte rode jurk. Hoogtepunt op kant 2 was het ruim vijf minuten durende Song for Europe, waarin Bryan Ferry niet zonder pathos de ondergang van het avondland bezingt. De herhalende slotzinnen in Latijn en Frans maakten toen diepe indruk op mij en er kan werkelijk een streepje van de bucketlist nu deze op plaat staat. Voor de band was het ook wel lachen, zó jaren zeventig hadden ze al een tijdje niet gespeeld. Van de originele bezetting wist ik naast Ferry zonder aarzelen Brian Eno, Phil Manzanera, Andy MacKay en Eddie Jobson. Bas en drum moet ik nog opzoeken.

11. STEL DAT HET ZOU KUNNEN
Ik zag een kansje voor een liedje: dat spelletje, wie zou je aan droomtafel nodigen. Het leek een beetje suf, wie dan? Jezus of Gandhi of zo? Maar ik probeerde er toch iets van te maken. En stel dat je iets kon voorkomen? Wat zou je doen? Waarschuwde je de bevolking van Hiroshima? Of zei je Buddy Holly dat ze het vliegtuig moesten laten staan? En toen was daar ineens dat zinnetje: 'Nee, geef me maar een uurtje met mijn eigen moeder.' En weet je dat je weer eens zo'n liedje hebt gemaakt, dat niemand je ooit afneemt.

12 GLORIETIJD (Golden Years)
Hoogste binnenkomer en alarmschijf op zaterdag 3 januari 1976, de dag van mijn eerste optreden met mijn nieuwe band Tunnel in het bijgebouwtje van de hervormde kerk, jeugdsoos de Schroothoop. Had ik toen naar de tekst geluisterd, was het misschien een opsteker geweest, want Bowie bezingt niet de gouden tijd die achter je ligt, maar die nog moet komen. De Glorietijd gloort, als het ware. Wapwapwap. Leuk liedje om te coveren met al die koortjes, klapjes en dingetjes. Castagnetten stonden in de studio, en Jakob Klaasse had een ocarina bij zich. De toetsentovenaar was weer zeer op dreef, het is altijd een eer van zijn muzikaliteit gebruik te mogen maken.

13 WINTER IN HELDENLAND
In mei gingen binnen een maand Percy Sledge, Ben E King en BB King dood, drie helden waar ik heel wat platen van in de kast heb staan. En toen ik mijn kinderen een trouwfilm van mijn ouders liet zien, en bedacht dat iedereen, maar dan ook iedereen - behalve de bruidsmeisjes dood was - lag een ode aan de doden voor de hand. Of misschien is het meer een lied voor de achterblijvers. In je jeugd stierven oude mensen als Picasso of Pearl Buck, die kende je natuurlijk wel van naam, maar ze waren geen onderdeel van je leven. Nu plukken ze uit jouw dagen. Ik had nog even een plan om in het uitro nog wat recente namen te noemen: Dag Drs P, dag Thé, dag Albert West, Ellen Vogel, Nol Heijermans, Gerard de Vries - maar het leek me wat pathetisch. Bij het woord 'kunstkenners' zag ik zo gauw nog geen plaatje maar eerst overleed Hans van Beers en daarna Joost Zwagerman, dus dat was weer flink profetisch.

14 MEER VAN WELEER(le lac majeur)
Mort Shuman schreef samen met Doc Pomus eind jaren 50/ begin jaren 60 hits als Teenager in Love, Viva las Vegas en Save the last dance for me.Eind jaren 60 verkaste hij naar Parijs, deed dingen samen met Jacques Brel en begon een eigen volwassen project. Zijn ode aan het Italiaanse Lagio Majore, Le lac Majeur werd zonder steun van zijn platenmaatschappij een radiohit en veroverde al snel Europa. Op school hadden ze het verontwaardigd over 'die ouwe man' in Toppop. Mort was toen 38... eigenlijk nog te jong om de strekking van deze tekst te begrijpen. Ik maakte hem ooit met Rob de Nijs in het achterhoofd, maar ze hadden al te veel materiaal voor Chansons, dus bleef ie liggen. En wie bewaart, heeft wat.

15 DOLL OF ROLL 
De foto van Anton Corbijn op de voorkant is genomen tijdens het New Pop festival in Roterdam, 9-9-1979. Wij speelden daar met de Streetbeats, een maand voordat onze elpee zou uitkomen. Een jaar eerder hadden wij al een eerste demo gemaakt, in de bezemkast van Rob van Donselaar waar later studio Zeezicht uit zou groeien. Gruppo Sportivodrummer Max Mollinger was de producer. Naast Jack Eekhof op bas en Aad de Clercq op gitaar vinden we hier nog de originele drummer en oprichter van de Streetbeats Ron Spaan achter de kit. Later werd dat Hans van Mourik. Gasten op Doll of Roll waren Monica Tjen-a-kwoei en Meike Touw in het koortje en uit duizenden herkenbaar Carlsberg frontman Rob Kruisman op saxofoon. Ik ben er even mee bezig geweest voor ik had uitgepuzzeld wat ik hier zong, maar daar komt ie: To all the girls in my dressing room/ you wanna be a human broom/ prison my picture on your wall/ but I'm a living doll of rock & roll.

En zo is de cirkel mooi rond. De opnames vonden zomer 2015 plaats in Het Gemengd Bedrijf te Limmen. TechniekHarm Timmermans, mix en mastering door de baas zelf: Frans Hendriks.

CD verkrijgbaar via iTunes, na afloop van optredens of klik hier voor de Rotshop. 10 euro ex porto.

naar huis>