Jan Rot: 'Ik behoor tot de B-talenten'

Van notoire jongensversierder in nachtelijk Amsterdam tot brave huisvader in Ossendrecht. Van 'de bekendste Nederlandse popzanger zonder hits' tot 'hertaler' van klassieke liedkunst. Jan Rot (45) is een ander mens geworden.

interview/Ossendrecht/van een verslaggever

Als je via het gehucht Calfven naar Ossendrecht rijdt, begrijp je meteen waarom Jan Rot, zijn vrouw Daan en hun dochtertje Elvis (nu bijna twee jaar) hier zijn gaan wonen. West-Brabant op zijn schoonst. Dat geldt iets minder voor de voormalige burgemeesterswoning, sinds anderhalf jaar hun liefdesnest. De heer des huizes excuseert zich voor de lichte chaos. Een volgende stap in de broodnodige verbouwing laat even op zich wachten.

De zanger/schrijver/presentator is ook erg druk met andere zaken. Hij maakte een cd-album met voornamelijk hertalingen (geen letterlijke vertalingen, maar eigentijdse, Rottiaanse interpretaties) van liederen van Schubert, begon een nieuwe theatertour ('Muziek voor miljoenen'), vertaalde Bachs Matthäus Passion en schreef een boek dat net uit is: Meisjes.

Om met het laatste te beginnen: zoals we van de schrijver Rot gewend zijn, is het een opmerkelijk openhartige, autobiografische roman. De eerste, sterk erotisch getinte helft speelt zich af in de Amsterdamse homo-scene, waar hij jaren in verkeerde. De onvermoeibare jongensjager Jan Rot ontmoet Daan, de vrouw van zijn dromen, ze trouwen en krijgen een dochtertje na een loodzware bevalling die Rot ook zeer beeldend en liefdvol weet te beschrijven.

Brel

Jan Rot zegt geen idolen na te leven. Maar zijn eerdere uitspraak 'In mijn hart ben ik altijd een Brelvis geweest' is duidelijk. Een verwijzing naar The King en naar de 25 jaar geleden overleden chansonnier Jacques Brel, die stopte op het toppunt van zijn roem en ging varen. Je zou dat kunnen vergelijken met een verhuizing naar de luwte van Ossendrecht.

,,Alle grote geesten hebben wat gemeen", grijnst Rot, om zijn grap meteen te relativeren. ,,Brel was een A-talent, net als Lennaert Nijgh, Frank Sinatra, Elvis Presley. Ik behoor tot de B-talenten. Die zijn ook goed, hoor. Boudewijn de Groot heeft jarenlang met de grootste tekstdichter aller tijden gewerkt, Lennaert Nijgh. En nu neemt hij voor zijn nieuwe cd zomaar twee nummers van mij op. Dat zie ik wel als een bevestiging".

,,Wat Brel betreft: ik snap heel goed dat hij verdween. Het publiek aan zijn voeten krijgen, was een kunstje geworden. Dan is het niet meer interessant. Ja, financieel misschien, maar geld is toch niet interessant? Frans Bauer zit met al zijn miljoenen ook gewoon frikandellen in de schuur te eten. Dat vind ik prachtig hoor, maar dat kon hij vroeger ook al".

Om geld geeft Jan Rot niets, wel om geluk. ,,Veel mensen roepen dat het vast heel slecht voor de kunst is nu ik zo gelukkig ben. Maar moet je eens kijken wat ik dit jaar allemaal gemaakt heb! Mijn twee meisjes gaan om negen uur naar bed, dan heb ik de hele avond en nacht nog. Ik hoef niet meer uit, dat geloof ik allemaal wel. Dus als ik niet hoef te spelen kan ik de hele nacht doorwerken. Dan ben ik 's ochtends om elf uur uit beden heb ik ook nog een hele dag gezinsgeluk".

Het 'hertalen' van klassieke muziek is sinds enkele jaren de nieuwe passie van Jan Rot, die zich daarmee inzet voor de wedergeboorte van de liedkunst. Dichterliebe van Schumann, met teksten van Heine, en Schuberts Winterreise kregen een Nederlandse, eigentijdse tekst. Sommige liederen zingt hij zelf. 'Winterreis', zoals de Nederlandse versie luidt, liet hij vertolken door bariton Maarten Koningsberger. 't Kruidvat verkocht maar liefst 20.000 exemplaren. ,,Voor 3,59 euro, dus rijk ben ik ook daar niet van geworden", aldus Rot.

Hoewel geld hem niet interesseert, rekent hij zich toch even arm. ,,Drie maanden heb ik me voor misschien één of twee kwartjes per uur mesjokke gewerkt aan de Matthäus. Gelukkig doe ik af en toe een quizje op tv voor 500 euro, dan heft dat elkaar weer op. Nadeel is dat mensen je dan alleen kennen omdat je in zo'n quiz zit. Word je een soort Lous Haasdijk. Maar als Lous Haasdijk vanavond in het theater staat, komt er niemand kijken..."

Hij houdt zich even in. Zegt dat hij zichzelf van zijn vrouw niet te veel mag neerhalen, anders wordt ze kwaad. Tja, en dat Meisjes tot nu toe 'nog voor geen meter' verkoopt en dat op een voorstelling van Muziek voor Miljoenen in Baarn geen 'miljoenen' maar slechts vijftig mensen afkwamen, doet ook de artiest zelf wel degelijk pijn. Maar al snel is daar weer die licht spottende glimlach. Relativeren, dat mag toch wel? ,,Weet je dat ik hier voorkom in de regionale puzzelroute? 'Welke bekende Nederlander woont sinds enige tijd in Ossendrecht?' luidt de vraag. Kijk, van zoiets word ik toch wel weer voor één dag extra gelukkig..."

Brabants Dagblad, zaterdag 18 oktober 2003

Terug