WAT EEN TOPAVOND! Hoe ik mijn verjaardag vierde zal ik nooit vergeten. Al die mensen, al die gasten, en dan nog geridderd worden ook.
Voor een sfeerverslag: Klik hier voor Circus Jeroen Bosch van de Vara en zoek de uitzending van 9 december.
Onder de serie prachtige foto's van Jaap Reedijk (copyright) nog het programma zoals het in het Parool stond.

Zo 9 december Carré, Amsterdam: WEG MET DE JEUGD!

ROT IN CARRÉ

Jan Rot kan het zelf niet geloven, maar hij wordt deze maand ook al weer 50. Omdat Ossendrecht een beetje uit de route ligt, houdt hij morgen, zondag 9 december, zijn verjaarsfeestje in Carré. De ‘zanger en vertaler van meesterwerken’ beschrijft zelf het programma. Titel: ‘Weg met de jeugd.’ (PS Er zijn nog kaarten.)

AN + JAN – Stille nacht (2007)

Kerstavond 1957, een snikhete tropennacht in Makassar, Indonesië. Vanwege politieke onlusten was er avondklok (straatverbod) zodat de vroedvrouw niet kon komen toen om elf uur de weeën begonnen. Mijn vader moest dus de bevalling zelf doen. Het scheelde dat hij arts was.

De volgende morgen zei mijn zusje van vijf: "Nu moet hij Jezus heten"

"Maar vader heet geen Jozef, en moeder geen Maria," zei vader slim. Toen werd het Jan. Dat was ook met een J.  

In de hertaling is ‘Davids zoon’ nu ‘wonderkind’ geworden, en in plaats van ‘Hij der schepselen Heer’, kijken pa en moe nu innig voldaan ‘op hun schepseltje neer.’ An + Jan is mijn pretproject vertaalde wereldhits met Marjolein Meijers. Maandag begint de Vrolijk Kerstfeest-tour in Deventer

DANIËL BOISSEVAIN: Klote met kerstmis (lonely this christmas) (2007)

“Ritsaert, is het schoon tussen ons?” “Schoon genoeg, pa.” Mijn toneelzoon in de hitmusical Doe Maar. Repetities niet meegeteld zijn we dit jaar 195 keer vlak voor mijn dood verzoend geraakt. 195 keer heeft hij mij uitgescholden voor dweil, en heb ik hem een veeg om zijn oren gegeven. Twee keer te zacht waarna hij mij op het podium uitlachte, en twee keer te hard, waarna het nog flink gevaarlijk werd. Ja, we geloofden er wel in. Daniël heeft Mud gekozen. [“Het wordt weer klote met kerstmis, klote en koud, het wordt weer klote met kerstmis, nu jij bent hertrouwd...” ] Een keer horen en het gaat er nooit meer uit. Daniël: “Mooi, want ik hou niet van uit mijn hoofd leren.”

CHABOT, BRIL & GIPHART: Bombarie (2001)

Chabot is bloedsbroeder uit de Nieuwe Revu-tijd. Drie schoenendozen geheime brieven en kaarten vol drank, drugs en viezigheid liggen in de kluis tot wij op sterven na dood zijn, of in ieder geval de kinderen het huis uit. Bril stond in de new wave tijd regelmatig voor het podium bij de Streetbeats, mijn eerste bandje. Het heeft een van zijn verhalen gehaald. Wie wordt beschreven, blijft leven. Met Giph heb ik Hair vertaald, hij de dialogen, ik de liedjes. De première moest ik missen. Hij sjouwde bij het halen van applaus mijn hoofd op bordkarton mee: “Ik heb je met liefde gedragen.”

De heren brengen gezamenlijk een gedicht uit Huisje aan Zee, met driehonderd woorden die een geluid uitdrukken en de conclusie: “Zo rijk is onze taal in het beschrijven van kabaal/ Maar geen woord past als jij me vraagt:/ ‘Zeg liefste heb ik jou vandaag al wel gezegd hoe lief je bent?’/ Een geluid dat niemand kent dan ik. Slik!”

BILL VAN DIJK – Grijsgrauw, groen en geel (whiter shade of pale) 2005

Bill had Bruno Basta, ik mijn bandje Ratata. Het was 1980 in Club Citadel in de Lange Leidsedwarsstraat met uitbater Pierre en we vonden elkaar niet veel. Vijfentwintig jaar later toerden we zij aan zij met Astrid Nijgh in Nachtlied, “een sterrenhemel vertaalde wereldhits”, en nu blijven we voor altijd van elkaar houden. Bill zingt graag een liedje extra en heeft ook Dancing in the dark van Bruce Springsteen afgedwongen, (“Dus laat ons dansen, ook al is het als nevel in de nacht.”) Komend seizoen de schurk in Pinokkio. Wij gaan kijken.

MARGRIET ESHUIJS – Vrij perceel (house for sale) 2005

Een van de dingen waar ik me het meest op verheug, is Margriet haar eigen klassieker in het Nederlands te horen zingen: “Vrij perceel, koeienletters op het raam/ vrij perceel, met de makelaar zijn naam.”

Als het werkt ga ik er werk van maken. Cuby + Blizzards met Het venster van mijn blik, de Nits met Weet ik veel, de Earring met Nederlove. [Zij wil wiet van de Tee-set was al min of meer Nederlands: “And she also has a cat or seven”.] Van Margriet las ik ooit de carrièrre-les: “Als je er even uit ligt, moet je zorgen dat je iets goeds hebt als ze weer bij je komen.” Veel aan gehad.

ANNEKE GRÖNLOH – Altijd November  (1992)

In ‘93 had ik voor Anneke een tekst gemaakt over dakloze kinderen: Het grote taboe. Het werd een single en Shownieuws maakte er een item van. Lokatie: het Centraal Station, en kon ik een gitaar meenemen? Daar stonden we op een ijskoud en winderig perron een refreintje te doen. In beeld zag je hoe iemand een kwartje in de gitaarkoffer wierp, met een zalvende voice-over van Albert Verlinde: “En de totale opbrengst gaat naar het goede doel.” Anneke komt speciaal over uit Frankrijk en zingt November , mijn muziek onder een gedicht van Bloem.

JACQUES HERB – Oma in coma (only the lonely)

Vriend Jacques heeft 9 december eerst nog een optreden in Brabant, dus ik heb hem maar een beetje laat in de tweede set gezet, want we weten allemaal wat er gebeurt als Herb ineens te hard gaat rijden, ‘de radio heel zacht...’ Jacques deelt mijn liefde voor Roy Orbison. Om muzikaal te vertalen is de structuur van een tekst belangrijker dan de letterlijke betekenis, en Oma in coma op Only the lonely is in ieder geval drama. En we doen natuurlijk  Bruidsklokken (wedding bells). Jacques Herb zingt Hank Williams. Vondst.

ISA HOES – Dat weet alleen de maan (1996)

Omdat ik teveel leuke plannen zag smoren op bureau’s van anderen, begon ik mijn eigen platenlabel Okapi. Als grapje op het nieuwe fenomeen CD-i (nooit meer iets van gehoord), bedacht ik een CD3. Drie A-kanten van drie artiesten op een schijfje. Mieke Stemerdink zong 88 Toetsen & 1 glimmende gitaar, Maja van den Broecke Sahara Party en Isa Hoes Dat weet alleen de maan. Ondanks een distributiedeal met een enthousiast BMG van Henkjan Smits gebeurde er niet veel mee. Het voordeel van het verstrijken van de tijd is dat top of flop niet meer ter zake doet. Een liedje is mooi of niet mooi. Deze is mooi.

ANTONIE KAMERLING – Ankie (Angie) (1995)

“Ankie, ik zit hier eenzaam op een bankie, Ankie, ik word zo stijf als een...” Isa en Antonie glommen nog van de eerste GTST toen ik ze vroeg voor een mini-musical op theaterfestival de Parade. Een mager rondje over het veld met het ‘bruidspaar van het jaar’ zorgde voor de rest van de avond voor rijen voor de kassa, zeker toen bekend werd dat we de voorstelling aan de deur afsloten met voor het hele publiek een kusje op de mond en een dankbaar:  “Blij dat je leeft!” Het was niet altijd even fris en na de zesde voorstelling op een avond had je korsten op je lip, maar mensen hebben het er nog over.

RICK DE LEEUW  & JAN ROT – Op een mooie pinksterdag. (1992)

“Ja Willem, jij zegt jonge mensen vinden dit wel mooi”

“Nou, ik denk het wel...”

“Ik vind het vreselijk! Ik vind het namelijk plat, grof...”

“Zeg het maar hoor, Annie, het is een nieuw jasje dat ze jou aanpassen...”

“Een nieuw jasje, goed, maar díe jas... dat is niks voor mij. “

Annie MG Schmidt en Willem Nijholt over onze Pinksterdag in het AVRO programma Een Nieuwe Jas. Het plaatje, dat de Top 100 was binnengestoven, werd door tante Annie een dag later definitief afgeschoten bij Frits Avondspits: “Als dat op de radio is, draai ik ‘m uit.” Was niet leuk. Al maakte haar laatste zin veel goed: “Ach, ik vind de Beatles al te modern.”

FAY LOVSKY – Counting Sheep (1982)

“Jan & Fay samen op tournee.” Warner als platenmaatschappij, ruime studiotijd, topmuzikanten, hitjes en tipjes op de radio, een tour van vijftig popzalen, allemaal uitverkocht, en een half uur tv-special bij Veronica Countdown. Als je net begint lijkt het heel gewoon. Inmiddels zijn we beiden 25 jaar verder en de kans dat er niets van ons overblijft dan Christmas was a friend of mine en Counting Sheep is klein genoeg om dit met een gerust hart na 25 jaar opnieuw te spelen. In het Engels, conform de tijd. Ik heb de Hitkrant van die maand nog liggen: “Nederlands is een afschuwelijke taal om pop in te zingen, en dat zal ik nooit van mijn leven gaan doen.” [Fay neemt zondag haar zingende zaag mee, zij het niet voor de stoelpoten van de jubilaris.]

HUUB VAN DER LUBBE – Op een voortreffelijk jaar (It was a very good year) 2001

“Jij was de King van de Mazzo en wat had je nou eigenlijk gepresteerd? Ja, ik was gewoon jaloers, natuurlijk...’ Met een verlegen grijns liet de voorzanger van De Dijk een schimptekstje zien dat hij in de jaren tachtig op mij schreef. Over Jopie van de Dopies en z’n popie dopie band. Ik heb het ooit met een tong in de wang op muziek gezet, maar als we alle demo’s die nooit de plaat hebben gehaald alsnog vast moeten leggen, krijgt het nageslacht wel erg veel te verduren. Dus koos Huub Sinatra’s lijflied voor vijftigers van de lijst en neemt Jan Robijns mee voor de piano.

MAJA– Samen uit elkaar (1992)

Maja van den Broecke was twintig jaar mijn dikste vriendin en als er ergens iets gezongen moest worden, deden we deze. Ik herinner me een kunstbeurs in Hamburg, een operafeest in Madrid en een dronken nacht in jamkroeg Naar Boven in de Reguliersdwarsstraat met een lullig keyboard, halverwege de tekst kwijt, en met een van schijnpijn vertrokken gezicht proberen de slappe lach te verbergen. Of op een strand vol doorzakkers terwijl de zon opkomt: “Er was er maar een, dat waren wij/ Er was er maar een dat waren wij/ We hadden één weg, één doel/ het grote gevoel tot de dood bij elkaar...” Mooi dat ie nu Carré haalt.

GUUS MEEUWIS – Laatste trein naar Tilburg (Midnight train to Georgia)

Ik was geboekt in Ethiopië. De gitarist uit het bandje van artsen zonder grenzen in het voorprogramma brak ’s middags zijn pols. Ik viel voor hem in, repertoire van Hollandse tophits moest kunnen. Daar stond ik, onder de tropische sterrenhemel in een oranje-overall met hoog water (hun band-outfit) op een rode gitaar uit de Wehkamp en zong uit mijn hoofd de tweede stem: “Het is een nacht, die je normaal alleen in films ziet...”  Ik beschouw het als het wonderlijkste moment uit mijn carrière, en begin nog altijd te grijnzen als ik Guus Meewis hoor. Vind het zo leuk dat ie komt, dat ik speciaal voor hem de kedengkedeng uit Georgia naar zijn oude woonplaats heb verlegd.

ASTRID NIJGH – Op rozen (la vie en rose) (2005)

‘Dans met mij op Franse hits/ met stralend wit gebit/ dan zit ik zo op rozen/ Koer die woordjes als d’amour/ Je t’aime en toujours/ Breng mij onder hypnose...’ In 1973 kocht ik vol puberspanning de single Ik doe wat ik doe, nu sta ik met Rozen op haar nieuwe cd. Helden van vroeger zijn collega’s geworden, en da’s maar goed ook want zo’n contra-alt komt maar 1 op 1 miljoen keer voor. Astrid heeft al een paar keer mijn vrouw gebeld wat ik nou voor mijn verjaardag wil hebben, maar Carré is mijn cadeau. Dat iedereen komt zingen. Dat ook vrienden en familie gewoon een kaartje hebben gekocht. Dat ik nooit meer vergeet hoe ik mijn verjaardag vierde. Op rozen.

ROB DE NIJS – Eeuwig jong (yesterday when I was young) (2008)

‘Het gaat slecht,’ opende mijn manager de bespreking over nieuwe theaterplannen, ‘de cijfers geven een neerwaartse lijn.’

‘En het dal blijkt steeds dieper dan we denken,’ viel zijn compagnon bij.

’s Avonds zong ik als gast van Rob de Nijs een lied in een dampend Carré. En besloot dat mijn beste jaren nog moesten komen.

Nu is Rob míjn gast.

“Wat gaan we doen in Carré?” vroeg hij.

“Ik wil met jou eindigen, en dat jij Aznavour zingt.” Kroonlied van Chansons, Robs cd met vertaalde Franse topstukken die deze lente uitkomt. Het ergste moet nog komen, ’t leukste al geweest/ Ik blijf als laatste achter op mijn eigen feest/ De slingers zijn gebroken, ‘t dansorkestje zweeg

Ja, jeugd is een ballon, laat los en hij loopt leeg

Niet autobiografisch.

MARC PANTUS – Kies je voor schoonheid (liebst du um schönheit) (2002)

De Jezus uit ‘mijn’ Mattheuspassie op cd komt een lied van Mahler zingen en dat is niet voor niets. Want de opbrengst van de avond gaat naar een geweldig doel: een Mega Mahler vertaalproject in 2010, met Kindertotenlieder, Lied von der Erde, Fahrenden Gesellen, Klagende Lied en Knaben Wunderhorn allemaal in kek Nederlands. En natuurlijk de vijf Rückert Lieder, waarvan deze prima tussen alle pop past. Meesterwerken zijn ook maar liedjes.

MATHILDE SANTING – Alle tijd (summertime) (2002)

Al sinds ze met haar éénvinger Elka-orgeltje bij Sonja Barend debuteerde ben ik verliefd op Mathildes stem. Ik heb in vijfentwintig jaar regelmatig liedjes, teksten en vertalingen gestuurd, maar het heeft nooit ergens toe geleid. Nu gaat het dan toch gebeuren. “Alle tijd en het leven een makkie, hartje zomer in ons klein paradijs”. En na afloop aan de bar strooi ik met plannen. Liedjes die mijn moeder me leerde met vertalingen van Charles Ives bijvoorbeeld, of Eenzaam aan de top met Randy Newman bewerkingen, of Amerikaans liedboek met Gershwin, Porter en Berlin in lenig Nederlands. En dan lacht ze haar gulle lach, en zegt: ‘Stuur maar op...’ 

ERNST-DANIëL SMID – Mij hoor je niet (Ich grolle nicht) 2004

Op Youtube staat het filmpje dat ik in de Philipszaal maakte van de opnames van Schumanns Dichtersliefde. “Mij hoor je niet” roept pianist Roger Braun de titel van lied zes. “Mij dus wel,” bromt Ernst Daniël en knoopt zijn overhemd dicht omdat hij mijn camera ziet. 40.000 exemplaren via Kruidvat. Braun komt mee. En met Jezus Pantus in huis lijkt een stukje Mattheuspassie onafwendbaar. Gethsemane in Carré. Kan Ernst zijn Winterswijkse accent loslaten op Petrus: “Daar kan die haan dan mooi naar fluiten, ik knijp nog liever mijn strot af!”

JOOP (VISSER) & JESSICA – Monniken (2007)

In 2005 de eerste winnaars van de Okapi liedprijs. Van de zomer stuurde Visser hun nieuwe cd ter mededinging op. “Twee Okapi’s is zoveel gezelliger.” Mijn oog gleed langs de titels en sperde wijd bij elf. Monniken? Het zou toch niet... Jawel. “Daar woonden twee monniken Hans en Joop in een klooster op een heuvel, ze sleten hun tijd, en dat was een hoop, met sigaren, wijn en gekeuvel.” Ik zong het nog zo mee. Alleen het KVP was veranderd in CDA. Jeetje! Joop Visser zingt Jaap Fischer! Dat was wat voor mijn avondje Carré! En met de sopraan van Jessica van Noord erbij kreeg de tekst nog meer cachet. Als enig jurylid was ik er snel uit: “De Okapi liedprijs 2007 gaat naar Joop & Jessica met Monniken!” [Niet dat ik zijn latere liedjes minder vind, integendeel, maar het is jaloersmakend hoe eigenzinnig deze grondlegger op zijn eigen schatkist zit, en als hij er dan een pareltje voor ons uitvist, ben ik er als de kippen bij om hem op te pikken!]

HANS ZILVER – Plank over 7 sloten (bridge over troubled water) (2005)

Thuis in Ossendrecht barst mijn cd-kast uit de voegen, maar de bovenste plank is bijna leeg. Die is gereserveerd voor het twee cd’s tellende oeuvre van Hans Zilver, een verlegen talent met meisjesmuziek. Ik vind alles mooi, teksten, wijsjes, koortjes, instrumentatie. Zilver is goud, maar niet voor het grote publiek. En dat is natuurlijk wreed, maar het is ook goed. Zonder buitenbeentjes loopt de wereld vast. “Zing maar, Zilverkind, zing voor mij...” Ik weet zeker dat Carré straks stil wordt. En wie weet krijgt ie zin en moed om weer iets nieuws te maken. Al was het maar voor mij.

Jan Rot, 'zanger en vertaler van meesterwerken' viert a.s. zondag zijn 50e verjaardag met 30 topgasten, die allemaal één of twee vertalingen komen zingen

Huub van der Lubbe opent met Voortreffelijk Jaar, een vertaling van de Frank Sinatra 50ers klassieker It was a very good year, Margriet Eshuijs brengt Vrij perceel (house for sale), Guus Meeuwis De laatste trein naar Tilburg (midnight train to georgia) en Daniël Boissevain Klote met kerstmis (lonely this christmas). Jacques Herb doet Oma in coma (only the lonely), en Anneke Grönloh November, een gedicht van Bloem op muziek. Met Fay Lovsky zingt Jan Counting sheep, met Rick de Leeuw Op een mooie Pinksterdag. Antonie Kamerling beweent Ankie (Angie), Ernst Daniël Smid wordt Petrus uit de Mattheuspassie. Matilde Santing zingt Alle tijd (summertime) Met Marjolein Meijers (An + Jan) volgt een teder Stille Nacht, Isa Hoes en Maja zingen Rot-klassiekers. Astrid Nijgh wordt Lola, Bill van Dijk Bruce Springsteen. Hans Zilver doet nog één keer Plank over zeven sloten (Bridge over troubled water), bariton Marc Pantus komt Mahler zingen, Chabot, Bril en Giphart brengen Jans monstergedicht Bombarie en Joop (Visser) & Jessica zingen als cadeau Monniken. De burgemeester van Ossendrecht komt ook. Afsluiter van de avond wordt Rob de Nijs met "Eeuwig Jong", Jans vertaling van Yesterday when I was young, volgend jaar op Robs nieuwe cd Chansons.

En dan de muzikanten: onder aanvoering van Jakob Klaasse, in wisselende bezetting Jan Robijns, Frank Jansen, Roger Braun, Maarten Peters, Hein Offermans, Roy en Martin Bakker, Léon Klaasse, Jan van der Meij, Walter Kuipers en Sandra Mirabal.

Het is een feest zonder uitnodigingen en gastenlijst. Jan: "Ik zie elk verkocht kaartje als een cadeau, zelfs mijn broers en zussen betalen, en dat is niet erg, want de meeropbrengst gaat naar een geweldig doel: een Mega Mahler vertaalproject in 2010."

RESERVEREN VOOR DEZE GEWELDIGE AVOND KAN via UITBUREAU of Bespreekbureau Carré

Het bespreekbureau is dagelijks telefonisch bereikbaar van 09.00 uur 's ochtends tot 21.00 uur 's avonds.

U kunt bellen naar 0900-25 25 255 (40 cpm). van 09 tot 21 uur


Jan: "Ik geloof het zelf niet, maar ik word met kerst ook weer 50, zit 30 jaar in het vak, en het is 25 jaar sinds Counting Sheep. Vooral een aardige aanleiding om een terugblik open te trekken op alles wat ik heb gedaan, alle mensen met wie ik heb samengewerkt, middels de mooiste liedjes en vertalingen, klassiek en pop, poëzie en cabaret. Ik zie mezelf die avond vooral als presentator van een illuster gezelschap bijzondere gastendie allen een of twee liedjes zingen met een mooi combo."

NB Van de eerdere flyer ontbreken een paar namen met goede redenen. Die zien we over tien jaar wel weer! Zelfde plaats, andere liedjes!

RESERVEREN VOOR DEZE GEWELDIGE AVOND KAN via UITBUREAU of Bespreekbureau Carré

Het bespreekbureau is dagelijks telefonisch bereikbaar van 09.00 uur 's ochtends tot 21.00 uur 's avonds.

U kunt bellen naar 0900-25 25 255 (40 cpm).

----------------


. naar huis>