Janshoek

Email: jan@janrot.nl

Zonder of met regelmaat, net hoe zijn hoed staat, tikt Jan Rot hier op waar hij zin in heeft. Klik hier voor MAANDAGDAANDAG, de log van vrouw Daan.

(laatste verhaaltje eerst.) OUDERE JAARGANGEN ONDERAAN

NB Kijk ook op : ROTLAND. Zonder kader: kopieer deze link: http://rotland.blogspot.com/

 

 29-3-2005. Na het maken van mijn eigen hoesjes en affiches, en het opzetten van een eerste eigen tournee (zie het nieuws over Nachtlied), kon het niet uitblijven: vanaf vannacht ben ik op mijn eigen site .

Webmaster in de kinderschoenen. Ik kom bij handleidingen nooit verder dan de eerste alinea. Zodra ik iets heb geleerd, ga ik het meteen in praktijk brengen. De kans dat er hier op het oude webfundament van oprichtster Mandy Pijl steeds minder gaat werken, is niet onwaarschijnlijk.

Nu eerst eens .gif leren encoderen, en uitzoeken waarom sommige plaatjes wel en andere niet verschijnen. Belangrijker dan nu gedachten in de nacht op te hoesten. Tot later!

31 -

31-3. Het langverwachte An + Jan tv-debuut bij Pa Paul verloopt nogal vreemd. Als wij ons melden bij de poort van mediapark weten ze van niets. Er was 'niet bevestigd'. Ik heb 's morgens nog het mailtje gezien hoe laat ze ons vandaag verwachtten, en ben niet voor niks twee uur uit Ossendrecht komen rijden. Voor we ruzie hoeven gaan maken, is er al plaats ingeruimd. Vriend Paul is daardoor onvoorbereid, kondigt An & Jan aan als Jan Rot en maakt eerst een overstap naar 'uit de kast'-dag en mijn verleden in Jongensland. Hij bedoelt het goed, maar ik ben daar na vijf gelukkige jaren als echtgenoot en vader totaal niet mee bezig, en als er een cd wordt opgezet en ik naast Paul op tv moet staan luisteren naar een lied van Robert Long over een getrouwde man die eigenlijk op mannen valt, voelt het niet goed. Ik kom hier niet om over mijn liefdesverleden te lullen, we zijn hier voor An + Jan!
Marjolein helpt een handje met afronden, en hoera, we mogen nog zingen ook. "En dan nu An & Jan met een nummer..." Zijn we nog in beeld of is de aftiteling er al? De verdere middag een rotgevoel maar 's avonds in Diligentia zitten er meer dan 300 man (mede dankzij een bedrijf dat klanten en collega's op ons heeft getrakteerd) en bij thuiskomst - Pa Paul op de dvd-recorder - klinkt 'Verhaaltjes’ (Sweet Nothings) erg goed, ziet er ook vrolijk uit, en mijn quote: ‘Ach, homoseksualiteit is wel aardig, maar je moet er niet in blijven hangen. Net als drugs of zo.’ is een mooie voor het videoplakboek! Ik zal hem op de site zetten, maar gebruik het laatste kwartiertje voor ik naar Woerden moet om nog even naast Rovertje te kruipen. je hebt gelijk, Paul, lig ik toch weer met een jongen in bed. Ha!

26-4 .NIEUWE VERSLAVING.
De optredens gaan lekker, maar thuis ligt het werk stil. Normaal puzzel ik hele nachten door aan vertalingen en zo, van 22.00 tot een uur of 4 in de morgen, dag in dag uit, maar met vier keer in de week optreden bouw je een ander ritme op. En moet ik dat thuiswerken vergeten. Gelukkig hebben we sinds een paar jaar een nieuwe hobby: dvd's van topfilms verzamelen. De lol is: nooit meer dan een tientje betalen. En waar we eerst de Free Record shop leeg kochten, zit ik nu vooral op E-bay. Vooral in de UK is er allerlei moois. Omdat ik fanatiek ben in alles, zit ik dus nu 's nachts met de Video Hound op schoot te zoeken daar drie en viersterren films, vergelijk de aanbieders, portokosten, staat etc. En scoor zo'n 30 per week. Tijd om te kijken moet ik nog verzinnen, en ik zoek nog een middeltje om van het joelend schuldgevoel af te komen dat ik niet als consument op de wereld ben gekomen, en mijn tijd beter kan besteden. Maar Bunuel, Bergman, Clair, Renoir - kwaad kan het nooit om dat in de kast te hebben. Eind mei is de tour klaar en ga ik de set voorbereiden voor Nachtlied. Wie weet stimuleert het er ook visueel iets moois van te maken!

22 mei -- LAATSTE LOODJES An & Jan? Geen tijd! Voor Nachtlied ben ik druk bezig liedjes te vertalen die over de nacht gaan. (Een simpel idee werkt het best). Neem op dit moment pauze van Tonight de nr 1 hit van Tina Turner & David Bowie. Bepaald niet hun sterkste lied, maar zie het maar eens uit je hoofd te krijgen. Ik ben even gestopt omdat het te leuk werd. Het zinnetje: everythings gonna be alright tonight zou op onze show kunnen slaan. Dan krijg je varianten als'Bill van Dijk op volle kracht vannacht.' 'Geld terug voor wie niet lacht, vannacht.' 'Iedereen wordt thuisgebracht vannacht.' En dan het bruggetje van no one talks,no one walks en zo, slaat dan weer op het publiek: 'Niemand hoest, niemand gaapt niemand soest, niemand slaapt vannacht'. Nou, ik zie vriend Jakob al bedenkelijk kijken - die haat alles wat met cabaret te maken heeft. Misschien moet ik eerst maar weer verder met Wonderful tonight van Eric Clapton. Er staat nog geen woord goed, maar dat gaat wel lukken. Wordt vervolgd!

5 juni 2005 -- 'HOE MEER MENSEN op de foto, hoe minder in de zaal,' beweerde een theaterdirecteur, en hij kon best eens gelijk hebben. Voor Nachtlied zijn Bill en Astrid de speerpunten in de publiciteit, en ik de spreekstalmeester. Jakob is de beste muzikant die ik ken, en zonder zijn briljante spel zou ik niet willen, maar hij is als de cameraman bij een film: je vindt zijn naam bij de kleine letters. En ja, Sandra en Hans staan ook niet op de foto. Nu wel te zien in het Nachtlied-filmpje, maar toen ik bedacht het naar de websites van de theaters te sturen, maakte ik toch ook weer een korte versie met alleen Astrid en Bill. (Dochter Elvis werkte zichzelf het filmpje binnen. Die is dol op de camera. En de camera op haar. We hadden niks afgesproken!)

Het meer nadenken over publiciteit en verkoop is een duidelijk gevolg van het producentje spelen. Zoals ik in het repertoire meer rekening hou met een groter publiek. Het lijkt me nog steeds enig om Nachtlied samen met Jakob te beginnen met 'Middernacht' van Mahler. Zes minuten zwaar en traag dat iedereen denkt: ojee, en het daarna toch nog gezellig wordt. Maar je kan ook meteen lekker beginnen!

16 juni 2005 ---- Zoals eerder gemeld heb ik de webpage overgenomen. Mijn dreamweaverproeflicentie is afgelopen en mijn geld is op,dus knutsel ik nu weer met de demoversie van Creative Page. Heb ik net gevonden hoe ik de kleur van de button Janshoek kan benaderen in het rijtje doorklikkers op de openingspagina, is de letter veel te groot en het previewen lukt me niet, dus moet ik steeds uploaden en daarna op het echte web kijken of het wat is.Zo gaan de uren voorbij terwijl er nog zoveel te doen is... Misschien moet ik dit blokje maar gauw sluiten en werken aan het nieuws! Genoeg te melden!

>3 juli 2005 Een paar maanden geleden vond Daan 's morgens in het wc-fonteintje, de plek waar alle nieuwe teksten het leven zien onder andere ogen, het lied "met vriendelijke groet." . Een verzameling cliché afwimpelingen in de vorm van een gedicht. Met fijne zinnen als:

Het is daarom niet mogelijk
Gezien ook in dit kader
Gelet ook op uw leeftijd
Ons inziens geen garantie
Daarom hierbij retour
Hoogachtend met
Vriendelijke groet


Ik stuurde hem eerst naar Boudewijn de Groot , die terugmailde: "Hoewel ik het een leuke vind en wel van iets surreëels hou, weet ik niet wat ik met deze aan moet. Herman van Veen kan dat beter dan ik." Dat leek me een goed idee en ik heb hem toen zonder verder aarzelen naar Harlekijn gestuurd. Het retour-mailtje "Erg leuk. Zal proberen op Vriendelijke groet muziek te maken. hartelijk, Herman van Veen" hing maanden als trofee aan de muur, maar ach, ik hoorde er verder niets van en zo gaat het wel vaker. Zet Daan vanmorgen Jacques Klöters aan en hoort ineens een staartje Herman van Veen met een paar woorden die ze kende! Gauw op internet gezocht en jawel, van zijn nieuwe cd!
Normaal belt ze me niet als ik in de studio zit - vandaag de laatste opnamedag Nachtlied - maar nu ging het mobieltje dwars door alles heen. "Herman van Veen heeft..." En ook nog vertaald op de Duitse versie van de cd. het kan niet op. Het lied heet inmiddels Post.Klik hier voor een fragmentje
Ik voel me vandaag de koning van Ossendrecht en Elvis begrijpt het ook: "Goed gedaan, vader!"

PS: De cd blijkt uitgekomen op de 60e verjaardag van Oom Herman, wat ook de geboortedag is van... onze Rover. Wel grappig dat we van niks wisten. Een fijne variant op de vele keren dat liedjes op het laatste moment afvielen. En Herman van Veen, tjonge.Ik was vijftien toen ik hem in De Tamboer in Hoogeveen zag optreden en wist: dit wil ik ook!


2 augustus 2005. De jongeheer J. van K. te Amsterdam vroeg mij voor het prachtblad Quote een Quote over artiesten en geld. De 'vijf minuten van mijn tijd' waren allang voorbij voordat ik hem dit terugmailde:
Ik schrijf mijn eigen repertoire of vertaal meesterwerken, ik boek mijn eigen optredens, ontwerp mijn eigen affiches en hoezen, leg zelf de contacten met radio, tv en pers, hou de website bij, verstuur eigenhandig de verkochte plaatjes via de Rotshop en rij voor elk vergadering, repetitie of optreden vanuit Ossendrecht gemiddeld vierhonderd kilometer. Dat is in uren niet te betalen. Dus heb ik de Stichting Jan Rot opgericht, zonder winstoogmerk. Ik betaal mijzelf een bescheiden 3000 in de maand, daar kan ik van leven. Voor de overige inkomsten gaat de kunst voor de baat uit, dus maken wij professionele cd's die we voor kostprijs verkopen, zijn dit najaar met acht man op pad waar je er vier zou moeten begroten ( zie www.nachtlied.nl) , en als volgend jaar mijn hertaling op de Matthaus Passion in premiere gaat (Residentieorkest en Bachkoor, 11 april Philipszaal, Den Haag) heb ik daar drie jaar aan gewerkt zonder iemand vooraf een cent te vragen. Dat intussen meer of minder getalenteerde collega's goud poepen met natte scheten, is mijn zorg niet. Dat geld moet rollen, doet me geen bal.

4 augustus 2005.
Gisteren tot zes uur in de morgen aan flyers en affiche gewerkt en daarbij alle websites van theaters langsgeklikt. Een enkele webmaster zet zonder nadenken 'Nachtlied - Jan Rot e.a.' neer, omdat dat grafisch mooier staat. Niet erg wervend. Of ze hebben het over Jan Zilver en Jacob Klasse. Ondertussen begint de vraag om publiciteitsmateriaal. 'Heb je 400 A2tjes ingedrukt voor de Kleine Komedie?' Normaal ben ik van geregel meteen van slag, maar het organiseren van deze tour is nu net zoiets als het vertalen van de Matthaus. Schouders eronder want het is leuk.
Vanavond heb ik van 22.00 tot nu 03:00 zonder pissen aan de website gewerkt. Niet eens de nieuwe dingen, maar uitgezocht waarom foto's niet opladen op Explorer en wel via Safari (Apple). En de discografie aangevuld, ouwe troep uit de fotoalbums gegooid ('Vondelpark 1998). En wie nog eens naar de gasten van An & Jan gaat ziet nu eindelijk Roy en Martin Bakker.
En die jpg'tjes die het niet doen open en save ik nu over Voorvertoning en dan doen ze het wel. Weer wat bijgeleerd. Een website is alleen maar leuk als het allemaal wordt bijgehouden, wisten we al. Binnenkort de Nachtliedploeg voorstellen. Eerst nu Stichting Okapi briefpapier verzinnen en een kloppend persbericht. En de nieuwe cd ligt hier in duizendvoud naast me. Zal ik al eens een paar fragmenten bij de MP3 van de maand zetten, want de vorige is van januari!
PS. We kregen vandaag een regiovrije dvd-speler binnen zodat we eindelijk de pasgekochte Criterions konden draaien. (Criterion verzorgt prachtige uitgaves van de interessantste films, R1 hoedt u voor Koreaans namaak. Goeie kwaliteit,maar ze hebben er geen reet voor gedaan. Roofwerk.) We draaiden Ikiru van Kurosawa, als regisseur het meest bekend van de 7 Samurai
In de 47e minuut of zo zingt de hoofdpersoon (een dorre ambtenaar die er achterkomt dat hij fatale maagkanker heeft, en beseft dat hij nooit iets met zijn leven heeft gedaan) een oosterse smartlap met zo'n mooie Japanse intonatie- en articulatieloze stem. Ik schoot meteen vol en zat te snikken voor er ook in beeld tranen welden. Zo mooi! Meteen maar even Jakob gemaild of we daar iets mee kunnen doen. Past wonderwel bij Nachtlied, en zolang je de mensen er maar mee overvalt gaat het prima. Als je in je persbericht uitwijdt over Japanse wijsjes uit 1910 regent het annuleringen! ha. .

7 augustus 2005. De toer geboekt, de cd is klaar, de affiches zijn naar de drukker. Nu wordt het tijd voor de publiciteit. In plaats van een doos cd's te plempen in een meestal verjaarde standaard mailinglist, stuur ik ons met liefde gemaakte plaatje eerst eens naar degenen die ik leuk vind. (De kans op respons lijkt daarbij proefondervindelijk groter, bedenk ik nu.) Trouwe draaiers als Frits Spits, Jacques Kloters en Kick van der Veer heb ik gisteren gedaan. Vandaag Uitgelicht en Podium, waar we met An & jan te gast waren, Tros muziekcafé die we niet hadden. Een briefje naar Op het oog van Morgen voor de Nederlandse Gute nacht Freunde,en een briefje naar Viertakt voor de Verdi Quiz. Dankzij Google spring ik van de ene website naar de ander,zodat je eigenlijk zonder veel moeite kunt uitvinden of zeg Omroep Brabant een programma heeft waar we in passen. Op een theaterbureau zou ik er uitgegooid worden, veel te omslachtig en tijdrovend, maar van mij mag het.. vannacht alle MP3-fragmenten gemaakt en op de site gezet,en nu is het half vijf en mag ik wel naar bed.

Nog even melden dat Baby Rover vandaag zijn eerste fruithapje heeft genoten, na bijna vijf maanden als exclusief klant in Daans vlot draaiende melkfabriek.
Nu alleen nog een mailtje naar Hans dat we dinsdag alvast met de muzikanten wat gaan doorspelen bij Jakob en Sandra.Inclusief Ikiru? Het lied met de Japanse tranen uit Ikiru krijg ik niet meer uit mijn hoofd, dus die gaat het misschien wel halen.
.
11 augustus, negen uur's avonds. 'De telefoon gaat...' kijkt Daan op. Maar ik heb geen zin. Het is ons filmuurtje en in The best little whorehouse in Texas met Dolly Parton en Burt Reynolds, probeert net een kompel musicalnichten door te gaan voor damesbeluste rugbyspelers.
Ze checkt toch even het antwoordapparaat en komt glimmend boven: 'Nachtlied gaat geschiedenis schrijven. Met het oog op morgen vervangt vandaag Reinhard Mey door jou!'
Ik reageer bijna een beetje kribbig, kan niet zo goed tegen succes. Maar zoek om vijf voor twaalf toch op internet radio 1. En hoor Jan Wolkers als deskundige over seks op het strand. 'Dat kun je de meisjes niet aandoen, he, dat weet je wel, dan komt er allemaal zand op je lul en dat werkt als schuurpapier, he... Nee, dat is een waardeloos idee.' En dan klinkt het strijkje van Mey dat prompt moduleert in mij. 'Mensen welterusten, deze jongen gaat naar bed...'
Inmiddels is het half vijf en ga ik dat ook werkelijk doen. Nog steeds een beetje vrolijk.

15 augustus. Vandaag, precies vijf jaar geleden vroeg ik mijn vrouw ten huwelijk. Zie voor het smeuige verhaal het prachtboek Meisjes. Met vijf jaar is zij nu mijn langste verkering ooit, en al had ik toen niet anders verwacht, ik ben toch blij dat het zo ook gelopen is en ik niet 's morgens mijn ogen opsla en maar gauw weer sluit. Als ik toch kijk wat er allemaal in mijn bed ligt tegenwoordig... De mooiste vrouw ter wereld, de mooiste peuter en dan ook nog eens de zoetste babyzoon. Wat ik elke nacht in mijn kantoor doe...
Hard gewerkt dit weekend. Wou de pers en radiomailing er dit weekend uit, en gunde elke categorie zijn eigen brief. 'Aan de kunst/amusementsredacties van een handvol bladen met vooral lezeressen.' En dan onder het kopje 'meisjes kopen de kaartjes' uitleggen waarom ik graag in hullie d'r courant wil. En een serie briefjes aan 'de muziekcoordinator van popstations waar ik zelf nooit naar luister.'
Vooral Grijsgrauw, groen en geel(A whiter shade of pale) gun ik een plaats voorbij de geijkte cabaretprogramma's.
Heb zelfs bij de Gaykrant gekeken of vriend Krol daar nog zit, want ik wil ook weer eens een wat roze in de zaal, al was het maar voor Astrid.
Toch alweer zestig plaatjes gratis weggestuurd. Over een paar maanden eens checken of iemand er wat mee heeft gedaan.
Nu verder met de set, het programma, grappen en inhoud. Ijzig weinig nummers krijg je maar te zingen met zes man (wat het programma juist zijn kracht gaat geven). En dan toch zorgen dat iedereen zijn nachtei kwijt kan.

19 augustus Op een andere plek toch eens een Logboek van een producent begonnen. Dan kan op deze plek ander nieuws: Waar is Elvis?
Elvis leeft, ja zeker, maar logeert bij mijn schoonzus. Daan heeft haar weggebracht vanmiddag, met in de ene hand een koffertje speelgoed en in de andere de witte po voor 's nachts. Daan was een beetje als de poes van wie ze het nest hadden geraapt, maar bij mij duurde het toch tot tien uur voor 'lekker rustig' een 'beetje stil' werd. Daarnet heb ik op Ebay USA meer dan 20 dollar geboden op een Sneeuwwitje dvd, dus het doet mij ook wel wat. En nou je't zegt,ik ga eens lekker vroeg naar bed vanavond! (2:24)

21augustus Waar Google je niet toe leidt. Op een pagina in cafemaria.nl (! met keurige bronvermelding naar deze site) heet het 'Jan Rot, dat is lang geleden.' Een andere bezoekster snuift: 'Jan Rot, daar heb ik niets mee... bepaald niet mijn man.' Op zwartekat.nl een citaat uit Het Parool, waar cabaretier Richard Groenendijk rilt: 'Als ik een soort Jan Rot wordt, stop ik. dat vind ik zo sneu. Dan kom ik in het theater en heeft hij daar de vorige avond gespeeld voor 32 man. En hij is al twintig jaar bezig!' Onmiddellijk zie ik deze grootste cultuurdrager sinds Erasmus dan weer snikkend voor me staan in nachtelijk Texel, toch wel degelijk zeer jaloers op mij, nu ik met zijn... ... enfin, goed verhaal, maar er zijn kinderen in de kamer.
Waarom maakt zo'n zinnetje toch een kras? Dat alle energie ineens zwaar in de benen zakt, en je kop zich vult met wrok en wrevel. En waarom? Voor wie? Voor wat?
Ik heb in een publieksarme periode eens het begin voor een show bedacht. Licht op leeg podium, roept een stem de namen van cabaretiers en zangers die door de theaterpolitie worden weggesaneerd vanwege te lage opkomst: 'Job Schuring... Jaap Mulder... Hester Macrander... En voor mijn naam valt, stuif ik met de rug naar het publiek het podium op, smeek tot de coulissen 'waar twee of drie in Rots naam zijn verenigd,daar zal liefde heersen,' en laat vervolgens in twee x drie kwartier horen wat ik allemaal nog te vertellen heb.
Nu je 't zegt, ik ben heel benieuwd hoe Nachtlied gaat lopen.
Voorlopig waren we vanmorgen fijn op de radio bij Jacques Kloters, met Lola.


29 augustus Maandag is nooit mijn favoriete werkdag, maar na het enerverende Uitmarkt weekend zou ik helemaal niets liever dan in een hangmat in de zon zitten. Helaas, vrije dagen zijn er niet. Nadat mijn dochter naar school is gebracht, en mijn vrouw vanachter de wasmand is gelokt als mijn zoon blijkt te slapen, gaat het met een pot koffie naar kantoor. Eerste telefoon voor Simon de Boer die het decor maakt. Het was mijn bedoeling tijdens de dagen in Amsterdam in zijn atelier te bekijken wat hij met ons van plan is, maar met een productie van zeven man op toer en twee kleine kinderen op stap blijft er van elk uur een kwartier over.
Nu is Simon niet thuis.
Tweede telefoon voor Titus Tiel Groenestege, onze eindregisseur. Als alles staat is het lekker als een getraind oog wijst op do's en dont's. En ook dat de anderen niet met mij hoeven te vechten bij verschil van inzicht.
Titus' antwoordapparaat breekt halverwege af voor de in-gesprek-toon.
Diederik Hummelinck dan, van Hummelinck Stuurman Theaterbureau. Dat ik volgend jaar inderdaad An & Jan III zelf wil boeken. Het zal niet als een verrassing komen, maar toch vervelend dat ik zo ver weg woon, anders sprong ik er voor op de fiets. Dit zijn geen dingen om over de telefoon te bespreken. Antwoordapparaten die om kwart over twee vragen of je tussen twee en zes wilt bellen weten niet dat het maandag na Uitmarkt is.
Dan mijn An + Jan-partner Marjolein Meijers maar, die iets heeft opgevangen over gederfde Buma-afdrachten en met terugwerkende kracht een cruise naar de Bahama's in het verschiet ziet. Het is de klepel van een andere klok, helaas, Maar ook daar geeft niemand thuis om dat uit te leggen.
Gelukkig heb ik Janshoek om de energie te kanaliseren en dan ga ik alsnog in de hangmat liggen nadenken over een vertaling van 'You've lost that lovin feeling' waar Bill om gevraagd heeft. Da's ook werk!


31 augustus Zat vannacht mijn Nedstattellertje up te daten toen ik zag dat hij op 49.981 stond. Nog twintig hits en ik had een halve ton bezoekers, toch een flink stadion vol! Ik durfde meteen niet meer aan de site te werken, want de webmaster telt ie mee en het is een beetje sneu om je eigen jubileum in werking te zetten.
Hoe en met wie kon ik dit vieren? Ik zocht eens op radio 2. Hans Schiffers misschien? En als die nou een oproepje deed of alle luisteraars met een pc voor hun neus even www.janrot.nl wilden bezoeken was die ouwe recorddag uit februari 2002 met 188 hits ook eens van de baan! Een mailtje lijkt gauw geschreven, maar het duurt toch even voor je de juiste toon te pakken hebt. Het lijkt al gauw opdringerig of geslepen, sneu of publiciteitsgeil.
En dan achterover met een slok vergeten koffie (na twaalven zet ik geen nieuwe en de klok geeft 03:00) en even terugdenken aan mijn eerste keer op internet, toen ik in de zoekmachine mijn naam intikte en op de 'fanpage voor Jan Rot' uitkwam, met de teller: aantal bezoekers 1.
Het staat fijn beschreven in Rot on the road, want ook de digitale snelweg paste prima in een bundel reisverhalen. Nu besef ik dat die 1 stond voor het aantal bezoekers op dat moment. Minder grappig eigenlijk. Die fanpage werd de officiele homepage en met de verhuizing in 99 naar mijn account begon de teller opnieuw.
Met dank aan eerdere webmasters Mandy Pijl en Zwier Medendorp toch ook het resultaat van de laatste maanden.
En als Schiffers er niets mee doet, sneuvelt dat record vanzelf wel een keer.
Lezers die willen controleren of ze de 50.000e zijn klikken op het blauwe ikoontje achter Janshoek op de homepagaina. Zo ja: gefeliciteerd en stuur een mailtje naar stichting@janrot.nl



5 september Roep tegen Rovertje 'Hieperdepiep??' en hij slaat met een gulle lach van oor tot oor zijn armpjes in de hoogte. Over twee weken is hij een half jaar, en dit is toch wel een mijlpaal in de communicatie. Dochter Elvis heeft het er af en toe best moeilijk mee, het enthousiasme wat dat onnozele babytje bij ons teweeg brengt. Al had ze op de trap een ingeving. Ze wil graag met Aladdin trouwen, maar dan moet Jasmine weg.
'Misschien kan Jasmine met mijn broertje trouwen!' bedacht ze ineens. Vooral dat 'mijn broertje' laat me nog grijnzen terwijl ik dit tik. Maar misschien is dit alleen voor de eigen vader en moeder interessant.
Het verhaal over de kleine muis Snif dan, die in de zandbak vast zat en nu in de hoge fruitschaal woont tussen zand en droog gras, met een theeglas als huisje? Hmm, we laten hem morgen al weer vrij. Om aangesterkt te worden opgegeten waarschijnlijk.

8 september. Ik schrijf dit in de vijf minuten die resten voordat op Ebay UK een 3dvdbox met hoogtepunten uit de Sonny & Cher-shows afloopt. Hij staat nu nog op 2.99 pond voor janfilmfan, c'est moi, maar met e-bay is het uitkijken voor laatste seconde-bieders. Die gaan over jouw maximumbod heen,voor je tijd hebt terug te slaan is de veiling afgelopen. Zet je een hoog maximumbod drijven ze nodeloos de prijs op. (moment...)
Yep. Binnen. Vreemd dat ik de enige ben in 9 dagen die deze box de moeite van het aanschaffen waard vond. Als kind al hield ik van Sonny & Cher. Nog steeds vind ik het tot de mooiste muziekjes aller tijden horen, met twee schitterende stemmen, al zal het meerendeel van de mensen vinden dat Sonny niet kan zingen en roept Cher dat over zichzelf.
Dat zien ze dan fout. Maarre... ik ga de seller betalen en wat nuttigs doen. Internetdiarrhee, je moet er voor waken, zeker na een dag hard repeteren!

20 september. Op de terugweg van de heerlijke try-out in Enschede belde vrouw Daan bruisend van opwinding: de boom is om! Veertig jaar geleden zette de laatste burgemeester hier zijn kerstboom met kluit in de tuin en vergat hem. Het ding schoot wortel en groeide uit tot een huizenhoge spar, die onze hele veranda in de schaduw zette en regelmatig bedekte met een kleed van naalden. We waren lang zeer gesteld op onze boom en zijn buur, een verdwaalde berk die uit het schuurtje leek te groeien. De hangmat hing er tussen, een van de fijnste plekjes ter wereld. Maar zo gelukkig als we met het ding jaren waren, hoe langer hoe meer werd het een sta in de weg, en nu de bijkeuken wordt omgebouwd tot kantoorvleugel moest ie maar weg. Ik heb het zojuist op video gezien. Toch een beetje moord. Baby Rover moest enorm huilen, vertelde Daan. maar mensen wat een licht, wat een ruimte. Ineens kijk je de tuin in en vanuit de slaapkamer zie je nu de sterren in plaats van ruisende takken. Ooit waren we oprecht blij met die boom, en nu oprecht blij dat ie weg is. Als je steeds ijkt wat je denkt, krijg je vanzelf een verrassend leven. Dag, boom in stukken. Dank en brand ze!


Janshoek 2013 (chronlogisch) met o.a. Nummerr 1, Love Story, Jersey Boys
Janshoek 2012 (chronologisch) met o.a. Grote Jan Rot show,
Janshoek 2011 (chronologisch) met o.a.
Janshoek 2010 (chronologisch)
Janshoek 2009 (chronologisch)
Janshoek 2008 (chronologisch)
Janshoek 2007 (chronologisch)
Janshoek 2006 (chronologisch)
Janshoek 2005 (chronologisch)

Logboek Mattheus. (Janshoek mrt/april 2006 chronologisch)

Zie ook dagboek Nachtlied - bijgehouden tijdens de toernee met o.a.Bill van Dijk [zie ook Billboard] & Astrid Nijgh <

 
 
naar huis