Janshoek 2007 - chronologisch

Email: jan@janrot.nl

Zonder of met regelmaat, net hoe zijn hoed staat, tikt Jan Rot hier op waar hij zin in heeft. Inmiddels geplaatst in chronologische volgorde

 

MAANDAG 1 JANUARI 2007

PROOST!

PS het nieuwe Rotjaar begint vanavond meteen in het concertgebouw! Op de nieuwjaarsreceptie van de gemeente Amsterdam in het Concertgebouw brengt sopraan Miranda van Kralingen mijn Schumann-vertaling Twee ringen in een doosje - (du ring an meinem finger) en zingt met Pierre Bokma een in opdracht gemaakte nieuwe tekst op 'Omdat ik van je hou' . Ik weet niet of ik er bij ga zijn, het is mijn eerste vrije dag dit jaar :-)

VRIJDAG 5 januari NAAR ROTTERDAM...

Vanmiddag zonder spijt afscheid genomen van de repetitieruimte bij Focus in Amsterdam. Dan is wonen in Ossendrecht geen pretje. Zesdaagse werkweek, kantooruren van 10.00 tot 17.00 plus vijf uur in ochtend en avondspits, ik zal er nooit aan kunnen wennen. En achteraf te grappig dat ik als popmuzikant niet kon vermoeden dat je bij zo'n musical die zes dagen van 10-17.00 wel degelijk voor het grootste deel aanwezig moest zijn, al zat je soms uren te wachten tijdens scenes waar je niet inzat (en anderen op jou). Woensdag hadden we een doorloop voor crew, producenten en Henny Vrienten. Ik bakte er naar mijn gevoel dramatisch weinig van - kreeg de scheidsrechter niet uit mijn hoofd die bij elke zin commentaar gaf: "Niet goed" "te weinig aktief", "aansluiten", "ik geloof je niet". "Kom op, Jan, red het met je afloop... Jammer vriend, ook kut." Ja, qua onzekerheid ben ik al een echte acteur geworden.
Ik sneakte na afloop maar zonder groeten weg, zonder iemand op het idee te hoeven brengen dat ze nog een week hadden om een andere Arent te zoeken, maar de volgende morgen bleek er niets aan de hand, met de complimenten van hogerhand en het fijne van plat op je bek gaan is dat je weer zo'n lekker end kunt stijgen.
Vandaag op vleugels in de auto, voor het eerst sinds november twee vrije dagen in het vooruitzicht, voelde ik me ineens trots en gelukkig dat ik in dit stuk zit, en dat ik die mooie rol mag spelen. Helemaal het baasje. Bij de laatste pomp voor huis kocht ik een flinke bos rode rozen voor mijn meisje die ook deze vrijwel manloze maand had doorstaan. 'Als een man met rozen thuiskomt is hij of vreemdgegaan of hij heeft ondeugende gedachten.' Voor de vorm tegensputterend haalde Daan de pannen van het vuur, terwijl ik voor de kleintjes Pipo de clown aanzette. Eenmaal boven bleek ze vanmiddag zomaar kanten bh'tjes te hebben gekocht... Even geen Doe Maar, maar doen.
Komende week nog vier montagedagen en dan: publiek!

 

VRIJDAG 12 januari OVATIE

vanavond 1e Doe Maar musical try-out voor publiek in uitverkocht oude Luxor dik succes
Daantje zag gisteren de generale repetitie en zei al: na tweeneneenhalve minuut weet je dat het een hit is.
heerlijk om na vier dagen ploeteren eens al die stoelen gevuld te zien. En dat er gelachen, geklapt en meegezongen wordt. En dan zo'n daverende staande ovatie tot slot... Dat geeft energie om meteen te kijken wat beter kan, zonder getob en gekreun, want juist omdat de basis klopt kunnen we lekker op deze weg doorgaan en verfijnen. Morgen om kwart over twee alweer present zijn voor de notes van regie en choreografie, dus en nu naar bed. (ook een leuke musical)

ZATERDAG 13 januari GEWELDIGE AVOND

Als je ziet hoe klein de puntjes waren waar we na de tweede try-out vanavond nog over stonden te priegelen, mag je zeggen dat het gaat werken. Fijn ook dat het stramien zo goed klopt want dan kun je het de twee weken tot de première echt goed maken. Zoals Henny en Ernst van de week tijdens een doorloop benadrukten: bij Doe Maar werd elke regel, elk koortje gezongen of hun leven er van af hing, en al stond de hele Ahoy op z'n kop maakten ze na afloop toch ruzie over een te laat ingezet gitaartje of een overgang die scherper kon. Die intensiteit moeten wij ook opbrengen, en nooit tevreden zijn met een zeven. Vanavond vond ik het voor dit stadium een 8.
Dus liep ik zojuist met een goed gevoel en een zak vol energie van 900 man de Luxor uit. "Geweldige avond, hoor meneer!" riepen drie mensen voor de lift van de parkeergarage "En het doet me goed u weer levend en wel te zien!"
Ja, dat dagelijks sterven als beroep wil wat. Terwijl ik dit typ is het 14 januari 2:43. Exact vijf jaar geleden en 6 minuten kwam onze Elvis uit de moederbuik tevoorschijn. Wat je niet allemaal in een leven overkomt!

ZONDAG 14 januari: ELVIS 5 JAAR

Elvis eerste speech! Vanmiddag om half vier, na het nuttigen van taart en limonade bij opa en oma, klom Elvis op tafel en sprak: "Lieve mensen, dit was de mooiste dag van de hele wereld en ik wil jullie bedanken voor alle cadeautjes."
Grootste lof naar moeder Daan, tot middernacht achter de naaimachine voor een feestelijk 5 jaar-manteltje en kroon, en ook maar vast stoel en kamer had versierd omdat vader weer dood moest vallen ter lering ende vermaak van opnieuw een uitverkocht Luxor.

ZATERDAG 20 januari: NOG EEN WEEK...

Vandaag laatste avond in Luxor gehad. "Je sloeg wel hard," wreef Daniël in de coulissen pijnlijk zijn achterhoofd. "Albert Verlinde zat in de zaal," verontschuldige ik me, "dan gooi je toch een streepje op." Ik zie me een maand geleden nog de repetitie onderbreken: "Mag dat slaan er niet tot nader order uit? Ik kan daar niks mee." Kost me nu geen enkele moeite meer. Wel meer bijgeleerd de afgelopen weken.
"Meneer Verlinde, mag ik stellen dat u bij andere producties een week voor de première wel eens met meer zenuwen hebt gezeten?" begroet ik mijn tijdelijke baas na afloop, en ja, niemand heeft er een hard hoofd in: het is een bijzondere musical met een eigen sfeer. Met dank aan het Rotterdamse publiek, dat ons bepaald niet heeft laten zitten. Heel benieuwd hoe dat dinsdag en woensdag in Veenendaal gaat. Nu eerst twee dagen vrij. Of beter: hard werken aan andere dingen!

ZATERDAG 27 januari PREMIERE

Vanavond de voorpremiere, morgenmiddag de echte. veel stukken in de krant al, veel tv - mijn kop in RTL boulevard en Goedemorgen Nederland geeft mede door mijn grijsgespoten kuif een hernieuwde golf van wildvreemde groeters op straat, en elke avond in de loop naar de parkeergarage is er wel iemand die me aanschiet vol Doe Maar sentiment. Loop ondertussen al mooie zinnen te sprokkelen voor het Hollands Dagboek in het NRC volgende week en hou het hier dus maar lekker kort.
PS laatste nieuws: Jan Rot in Carré op 10 december 2007 gaat door, dus zet 'm vast in de agenda, al was het maar voor de illustere rij gasten die mijn liedjes en vertalingen gaan zingen.

 

ZONDAG 28 januari VOLGENS MIJ GING IE GOED


De dag begon gezellig met k(l)aptafels vol tois, en een applausrepetitie voor bloemen, opkomst makers, opkomst Doe Maar-leden. na de sound-check hadden we nog een uur. Zenuwachtig? Niemand ge,loof ik. Er hing een prettig geladen sfeer om te laten zien waar we sinds 4 december dag en nacht mee bezig zijn geweest. Na de try-outs met Doe maar-publiek, dat bij elk intro van een bekende hit opveerde, ging het premièrepubliek vooral ook voor het verhaal. Met lachen en open doekjes op nieuwe plaatsen. Na het slot, de champagne, de fotografen, de interviews, de galatrap af, de VIPS, het feest en terug naar de kleedkamer om de spullen in te pakken, de kleding in het rek te hangen voor dinsdag en daarna met mijn liefste in de auto naar huis, kindjes ophalen, en een flinke borrel inschenken. Via google kwam zojuist de eerste recensie binnen, van het AD: "Musical Doe Maar kent geen zwakke schakels". Wat ik zeg: volgens mij ging ie goed!

Bijgaand de foto die ik als toi van het gezin kreeg, en die de komende 110 optredens in de kleedkamer zal hangen!

 

ZONDAG 4 FEBRUARI Bijboekingen

'Jullie gaan het nu toch niet volplempen, hè?' vroeg ik even ten overstaan van de hele cast aan Jeroen Dona van V&V, toen die ons donderdag in Theater de Lievekamp in Oss kwam vertellen dat de telefoons roodgloeiend staan, opties worden verzilverd en optredens bijgeboekt, en ja, hoe wij er tegenover stonden om na de zomer nog een paar maanden door te gaan met onze ' hitmusical'.
Nee, dat ging wel loslopen. Het moest voor ons ook leuk blijven.
Zaterdag kwamen de eerste extra voorstellingen door, en hallo, drie van de vijf theaters waar we hebben gespeeld hebben ons nog voor de zomer teruggeboekt.
'Lajenienaja' zong ik hard en heftig in de auto terug, met plannen voor een brulbrief. Toch eerst eens even mijn contract herlezen en sterker, naar de algemene bepalingen had ik nog helemaal niet gekeken. Juist. Inmiddels heel wat wijzer over hun rechten en onze plichten, kan de strijdbijl bedremmeld achter de rug. Weer wat geleerd. Overigens fijn te merken hoe de voorstelling steeds meer gaat zitten. En iedereen er blijvend voor gaat.
Inmiddels heb ik de opdracht binnen tot het vertalen van de liedteksten voor Hair volgend jaar, en daar ga ik nu meteen mee beginnen. Voor wie meer wil lezen over Doe Maar: in NRC Handelsblad staat voor de rubriek Hollands Dagboek mijn verslag over de premièreweek.
Klik HIER voor het NRC verhaal

WOENSDAG 14 feb (2:15) GEEST VAN AQUARIUS

"Dit begint er op te lijken," stuurde ik net een mailtje naar Marcus Azzini, Fons Merkies, Ronald Giphart en Jeroen van Baaren, met wie ik ga werken aan een nieuwe Hair. Ik mag de liedteksten doen. De afgelopen drie Doe Maar-vrije dagen van vroeg tot laat zitten kutten en kloten aan teksten die voor een luisteraar van nu nogal wat uitleg behoeven. Ik bedoel, je kunt niet ongevraagd in het nederlands uitbarsten over harmony and understanding want dan gaan al je nekharen overeind. Maar nu las ik de eerste vier toch zonder schaamte terug, al weet ik niet hoe dat morgenochtend is. Enfin, we hebben nog even. Tour begint pas in oktober. (en nee S & L, zonder mij, ik schrijf alleen voor hair.) Het schoentje hieronder blijft overigens nog even in de doos.

VRIJDAG 9 feb ( 1:21) Wie de schoen past...

Zojuist terug uit Laren, met een ernstig verkouden Arent, maar elk mankement past binnen de rol, dus ach. Het lukt inmiddels aardig om er overdag en 's nachts nog wat naast te doen, en dat zal wel moeten want van alleen optreden zonder iets te maken, word ik gek. En nu denkt u: wat doet bijgaand plaatje van Cinderella hier? Jan gaat toch niet straks de koning spelen in de Efteling? Nee, maar er ligt een schoentje op tafel en wie weet of ie past. Binnenkort meer.

VRIJDAG 16 feb ELVIS IN HAWAII

Ik schrijf dit vanuit Theaterhotel in Almelo waar we met Doe Maar gisteren en vandaag staan. Was zoiets vroeger een feest - hotels, eindelijk echt op tour, rock & roll! - nu is het vooral vroeg naar bed in een stille hotelkamer en dromen van mijn dopjes thuis. Hoogstens fijn om zo ver weg te zijn van Brabant deze dagen.
"Waar vieren jullie carnavál, in Roosendaal of Bergen?" vroeg iemand gisteren aan Daan.
"Geen van beiden. Wij zijn Amsterdammer en begrijpen daar helemaal niets van."
Al zijn verkleedpartijen onweerstaanbaar nu ik net via KPN Hotspot verbinding mijn post ophaalde en het fotootje kreeg van mijn dochter op school vanmorgen, verkleed als Elvis op Hawaii. (Dag liefjes, als jullie dit lezen, tot vannacht!

DINSDAG 20 feb HOLLANDS DAGBOEK

Vandaag tijdens het photoshoppen van Hair-bladmuziek ook eindelijk de krantenpagina – die al enkele weken op mijn bureau ligt– gescand en in elkaar geplakt. Het was toch een hele eer om voor het NRC Zaterdags Bijvoegsel Het Hollands Dagboek te mogen schrijven, ik heb de afgelopen jaren regelmatig gedacht, onder andere bij de Mattheuspremière: "Ja! Nu! Waarom vragen ze me niet!" (Dat het werkelijk alleen de eer is, en je voor een stuk van 1500 woorden wordt beloond met een boekenbon van 50 euro is wel heel erg vijftiger jaren vorige eeuw, maar kom, 'eeuwige roem is ook wat waard') .

Hollands dagboek op pdf

ZATERDAG 24 (1:07) GROETEN UIT STADSKANAAL

Zojuist heerlijk opgetreden in Hengelo, de ovatie in dat prachtige Rabotheater was werkelijk oorverdovend. daarna met 180 over de Duitse Autobahn naar het noorden gereisd en weer afgeslagen voor een spiegelgladde landweg naar Stadskanaal. daar ingecheckt in het Best Western Hotel en via KPN Hotspots internetverbindinkje gelegd, onnozele foto gemaakt met de webcam en naar huis gestuurd. Geen water maar gin-tonic. De Rest van de Doe Maars zullen zo wel komen met de bus, maar ik ga geloof ik niet meer uit mijn kamer, blijf lekker nog wat werken aan Hair. Iedereen de groeten en leve de moderne tijd (wat klinkt dat ouderwets!)

 

 

WOENSDAG 1 maart (0:56) BEWOGEN DAGEN

Zojuist terug van de Wiz. Om op je enige vrije dag deze week bij een andere musical te gaan kijken was niet mijn eigen plan, maar we kregen vier gratis kaartjes van de postcodeloterij en achteraf is het de juiste besteding. 'dat heet nou met de paplepel ingieten,' keek een mevrouw vertederd naar Elvis en Rover die om half elf 's avonds op de banken stonden voor de toegift, en ja, het is weer een bewijs wat er niet allemaal kan zonder oppas. Gisteren is de cd van Doe Maar uitgekomen. Van mijn bijdragen ben ik vooral trots op Okee. Als de zaal gaat meeklappen spat het succes uit de speakers. Zo'n plaatje hadden we nog niet. Bijgaand echter het hoesje van Rocker in Holland, met een prachtfoto van de deze week overleden Lex van Rossen. Gemaakt in 1990 bij een concert in Paradiso. Lex stond voor mij links, de ellebogen op het podium, de camera aan z'n oog. Minutenlang. Ik hield m'n gitaar eens zo, ik trok m'n hoofd wat van de microfoon weg, ik trok mijn wenkbrauwen op, maar Lex knipte niet af. Ik kreeg er plezier in, die liedjes kende ik toch wel uit mijn hoofd dus daar hoefde ik niet op te letten, zou er een moment zijn waarop wij allebei dachten: ja...
Het moment kwam aan het eind. Mijn accordeon hing voor mijn buik, ik had de armen in de lucht geslagen en zong "alles past al in elkaar zonder mij", de essentie van mijn bestaan toentertijd in een zin gevat. "Jammer broer, dat was 'm," dacht ik, toen ik zag dat Lex niet bewogen had. Ik legde mijn handen terug op de accordeon, trok mijn schouders op en 'klik'. Hij had gelijk. Of zoals hij even later in de kleedkamer zei: “Ik probeer naar mensen te kijken alsof ze nog niet af zijn.”

MAANDAG 5 maart MUSICALVIRUS

Vanavond met het gezin in bed voor de grote beeldbuis (Doe Maar-vrije dag) weer zo'n ouwe in amerika gekochte musicalfilm gekeken. Dat had ik tien jaar geleden ook niet gedacht, dat je een dansje terugspoelt, maar toch, de scene op het houthakkersbal is inderdaad een klassieker. En dat ik door de making of-docu ook ineens de naam van de choreograaf onthoud, Michael Kidd, die er maar op bleef hameren dat het geen gewone dansjes moesten zijn, maar geloofwaardige acties. Enfin, nooit te oud om te leren. En Rover vindt dat gezing en gedans prachtig. Nu moet ik weer verder met Hair, waar ik vanmiddag gebleven was, bij "Ain't got no". De ingang is al gevonden, alleen maar Nederlandse woorden waar je "Ik heb geen" voor kunt zetten, zodat het een uitdrukking wordt. (slaap, tijd, geld, idee) En dan nog allitererend en/of rijmend. Met eindeloos schuiven en schaven, zodat de luisteraar bij het eindresultaat denkt: ja, logisch, dat was niet zo'n moeilijke zeker?

ZATERDAG 10 maart MATTHEUSPASSIES

Terwijl de Doe Maar trein deze maand doordavert met 6x in de week, zijn de voorbereidingen voor de Mattheuspassies in volle gang. De uitvoeringen zal ik grotendeels gaan missen, maar terwijl ik een tijdje geleden al bij het uitdelen van de zangboeken voor de Polderpassie in Zoetermeer ben wezen kijken, ga ik vanmiddag langs bij een repetitie voor de meezing-Mattheus in Utrecht, en hoop morgen een kerkdienst bij te wonen met MP-bijdragen van Collegioum Zeist (foto: dirigent Laetitia Schouten. Zie voor data uitvoeringen etcetera de Mattheuspagina.

Vanavond en morgen spelen in Doetinchem, en het grote verdriet van deze dagen is dan ook dat ik Jezus-boodschap: "Laat de kinderen tot mij komen" wat minder in praktijk kan brengen. Ja, terwijl opa , oom en neef nu in de tuin een speeltuin bouwen voor de verjaardag van Rover, dit zit te typen, in plaats van met de lieslaarzen vooraan in de blubber te baggeren... "Tijd genoeg" zingen we vanavond weer. ik zal proberen er serieus bij te kijken! :-)

 

ZONDAG 11 maart IS DIT ALLES.

..

We hebben er al wel vaker zorgen over gemaakt, zes dagen in de week spelen. Vandaag de tweede dag in Doetinchem ging het mis. Onze Kim zag tijdens de soundcheck al zeer pips, en zat er ongewoon stilletjes bij. De voorstelling ging zoals het hoort tot Daniël de 'slapende' Janis naar achter draagt, en dan weer terugkomt. Ik stond al klaar met mijn boodschappentas om in het slot van Is dit alles op te komen, toen Bartje in paniek langsrende: Kim ligt bewusteloos backstage. De stagemanagers Arjan en Mitcha droegen haar weg, en meteen werd er hulp van buitenaf geroepen. Op het podium ging tot verbazing van muzikanten na Is dit alles het licht uit, Daniël die zich in die scene slapende houdt, zal ook wel hebben gedacht wat er aan de hand was, in de zaal stonden mensen op, bevreemd dat het nu al pauze was, dus liep ik op verzoek van de productie als Arent het podium op om even geduld te vragen, en toen het er na een paar minuten nog niet goed uitzag nog eens, samen met de directeur Henk Raben dat er een pauze werd ingelast. Na twintig minuten werd iedereen weer in de zaal genodigd en brachten Lenette en ik het slechte nieuws: er kan niet verder gespeeld, het goede nieuws: er zijn geen dooien gevallen. Binnen een week krijgt u bericht wanneer de voorstelling wordt ingehaald. "Hopelijk tot gauw!" Het publiek gaf ons een begripvol staand applaus. We waren er al af toen ik bedacht wat een grap ik had laten liggen door niet te refereren aan het onverwachte slotnummer "Is dit alles", maar die zullen ze zelf nog wel gemaakt hebben
"Flauwvallende meisjes horen bij Doe Maar, had ook gekund", maar dat zou flauw zijn, Kim is juist degene die altijd met volle energie doorgaat. Kwestie van griep en oververmoeidheid, kan iedereen overkomen en haar rol is lichamelijk (met die van drummer Robert) het zwaarst. Eenmaal in de auto natuurlijk toch flink het land erin, in de eerste plaats voor het publiek, maar ook voor ons, want dit moet ingehaald en wanneer dan. Zodra we het weten zet ik het op de site. En Doetinchemers die dit lezen, dank voor jullie warme begrip!

WOENSDAG 14 Rover van twee

"ik ben even 20 minuten bezig," onderbrak Daan de dvd "Marty", een mooie kleine film uit de jaren 50, toch goed voor zowel de gouden Palm als de Oscar voor beste film, iets wat verder nooit is voorgekomen. Terwijl ik een avondtukje deed met links en rechts een warm wolfje in de arm, versierde zij snel even de kamer, want onze Rover wordt morgen twee.
Daarna keken we de film af en bespraken we even hoe het we het morgen gaan doen, want ik moet 's avonds spelen en moet per se overdag een en ander afmaken en inleveren.
Ik mag in mijn handen knijpen dat zij het gezin draagt. Met een baan erbuiten lagen we nu op ons gat. En niet klagen ook, hè. Lees maar eens een mailtje aan haar vriendin dat ik net uit de post heb gepikt. (Foto is van vorige maand, Rover bij de audities voor Hair...)

Hai liefje,
Alles goed, ook zo druk? Pfff het is wel wennen hoor die hele
doemaartour, 6 keer per week spelen en dan ook nog het vertaalwerk.
Maar morgen feest, Jan speelt in Turnhout dus lekker dichtbij. De
slingers en ballonnen liggen klaar, het verjaardagsmanteltje en het
kroontje zijn genaaid. Rover krijgt voor zijn verjaardag een heel
mooi speeltoestel met schommel, klimtrappetje, slingertouw, glijbaan
en huis, vannacht nog even versieren met slingers en ballonnen want
uitpakken is er niet bij.
Als je vraagt wat wil je voor je verjaardag antwoordt hij steevast:
"kadootjes"
Ook de fotoverjaardagstaart is besteld:
Het arme beestje heeft ook de waterpokken maar ze zijn al ingedroogd
en hij doet het dapper, nu de beestje uit bad vissen, morgen een
drukke dag.
dikke kussen voor jullie, Daan

DONDERDAG 22-3 KUSJES VOOR VADER

Via hotspot uit Eurohotel in Leeuwarden even contact gelegd met het thuisfront, middels een foto'tje als bewijs van leven en welzijn. Gisteren en vandaag in de Harmonie, morgen naar de Muzeval in Emmen - het is te ver weg om terug te rijden. Leuk met zo'n beltegoed dat je net als vroeger met de telefoontikken steeds offline moet. En bij het online gaan 'hoopt dat er mail is.' Bovenstaand foto'tje kwam zojuist retour met 'kusjes voor vader.' Die al de hele middag doet over zijn mattheusstukje voor de Vara-gids, omdat hij eigenlijk wil slapen, maar als hij op bed ligt weer vindt dat hij dat stukje af moet maken.
Enfin, mooi optreden vanavond is het belangrijkst, dus toch maar kalm aan. Misschien eerst nog een kopje koffie halen. Ja, zo'n weblog biedt plaats aan de meest belangwekkende mededelingen.

ZONDAG 25 maart 07 WERELDWIJD?

Gisteren in de auto, heen en weer naar de schouwburg in Deventer, sinds maanden weer eens 'mijn' Mattheuspassie gedraaid. Door alle tussenliggende projecten zat de tekst niet meer in mijn voorhoofd, en werd ik heel wat keren verrast en geraakt. En voelde de pijn en de schoonheid die ik tijdens het schrijven had. En dacht aan die bezoeker vorig jaar na afloop: "Ik heb genoten, ik heb me boos gemaakt, ik heb gelachen en een heleboel gehuild. Precies waar een kunstwerk aan moet voldoen."
Voor koren en sommge aria's zal je altijd een tekstboekje bij de hand moeten hebben, zeker op cd, maar dat geldt voor elke klassieke uitvoering. Maar wat je verstaat kun je volgen en het houd je bij de les.
In gedachten was ik bij Collegium Vocale Zeist, dat die avond als eerste de Nederlandse Mattheus naar de kerk heeft gebracht. Dirigent Laetitia Schouten lag net nog welverdiend te rusten toen ik zojuist veel te vroeg (zomertijd) even belde om te horen hoe het geweest was, maar van mijn schoonouders heb ik inmiddels begrepen dat de uitvoering zeer geslaagd was, met een meeslepende verteller.
Er werd in de Jacobikerk al enthousiast gespeculeerd op een nieuwe traditie, 'volgend jaar weer!' En nu maar hopen dat koorleden en bezoekers het vuur doorgeven, van mond tot mond, en dat er volgend jaar niet op drie maar op zes plaatsen uitvoeringen zijn, en het jaar daarop twaalf en het jaar daarop vijfentwintig en daarna vijftig en daarna honderd tot een inventeve geest oppert: "Mannenbroeders, zullen we nu weer eens de Duitse doen?!
Hoe ver Rots evangelie zich al verspreidt, bewijst deze foto van bas Pieter 'Petrus' Hendriks in een muziekzaak in Tokyo. Zouden Japanse oren veel onderscheid maken tussen Nederlands en Duits? Daarom. Wereldwijd!

WOENSDAG 28 maart "Mag dat eigenlijk wel?"

Drie dagen vrij van Doe Maar de musical heet bij ons grote vakantie, dus meteen maar tussenuit gesneakt en met het gezin naar Disneyland, Parijs. Sommigen mogen de MP aan de lange kant vinden, voor zo'n wat langere autorit is hij ideaal. En door het Nederlands blijft dochter Elvis van vijf er ook aardig bij. Rover van twee is vooral dol op "bliksem en donder"., "Nog keer! Nog keer!" kraait het dan van de achterbank. Met leren openstaan voor kunst en muziek kun je niet vroeg genoeg beginnen. Ondertussen ben ik bij de MP nog steeds emotioneel incontinent, en zit om de drie stukken met verwrongen gezicht. En dan dwars door de ijle fluiten van "Uit Liefde" de zalvende stem van Bernard van de Tomtom: "Neem de volgende afslag, daarna links aanhouden..." Bach had het zich met de beste wil van de wereld niet kunnen voorstellen.
Ook in het pretpark glipten af en toe koralen en aria's naar boven en trokken een cordon rond mijn hoofd tegen de overdaad aan ingeblikte disneydeuntjes, gillend kroost en blaffende ouders. 'Hoeveel van jullie die nu als makke schapen drie kwartier in de rij staan voor twee rondjes op de flying dombo's, hebben wel eens drie uur uitgetrokken voor dit grootste kunstwerk van de westerse beschaving?' keek ik halverwege bitter om me heen en besefte dat het tijd werd even iets te gaan eten, want voor je het weet sta je te matten met een kinderwagen die over je voet rijdt. En intolerantie hoort niet bij de evangeliegedachte.
Bij thuiskomst behalve een flink pakket bestellingen voor cd, liedboek en Dagboek, en vele warme groeten van Mattheusbezoekers afgelopen zondag na de uitvoering in Utrecht, ook een google-melding voor een lezing in Oosterhout over mijn hertaling. "Daar is niet iedereen blij mee," meldt het persbericht. "Zo vertaalde hij 'Zehet ihr, den Bräutigam' uit het openingskoor van de Mattheus Passie in 'Zie de mens, sla hem lens.'
Ik citeer verder: "Soms is het schokkend om te zien hoe hij met de oorspronkelijke taal van Bach is omgegaan, aldus de organisatie van de lezing. Kan dat wel en mag het eigenlijk wel? Dat zijn vragen die docent klassieke talen drs. Jan van den Boom maandag 2 april stelt." Misschien aardig om achterin de kerk te gaan zitten en eens te luisteren wat er zoal wordt besproken. Maar als het gegeven citaat afkomstig is van de organisator, wordt het een rare lezing. Want in mijn hertaling is het "Jezus!" "Wie?" "Je medemens." "Jezus!" "Waar?" "Ze slaan hem lens!" En luister maar eens hoe dat op muziek klinkt, met die vraag en antwoord-koren!
ps vrijdagmiddag aanstaande 12.00 heb ik in de Thomaskerk(!) in Amsterdam een gespreksontmoeting met Jos van Veldhoven, dirigent van de Bachvereniging onder leiding van Bachkenner Rob van der Hilst. Wordt vervolgd!

Jansboek loopt even samen met een weblog op verzoek voor de Bachagenda.nl

 

 

ZATERDAG 31 maart IN NAARDENS HANDEN

foto Rob Captijn

Jawel, een historisch moment. De Matheuspassie-partituur in handen van Jos van Veldhoven, kapelmeester bij de Bachvereniging en veelbesproken om zijn Naardense uitvoering in kleine bezetting. Hoe dat?
Stichting Kerkelijk Present uit Amsterdam organiseerde in de serie "Ontmoetingen op de Zuidas" de week voor Pasen een gesprek tussen Jos van Veldhoven, dirigent van de Bach Vereniging en mij, de post-Picander uit Ossendrecht. Als gespreksleider was Bachkenner Rob van der Hilst gevraagd, met in zijn kielzog de heer J. Bach, nazaat (er is een forse Nederlandse tak van de familie B.)
Op weg naar Amsterdam Zuid prepareerde ik wat munitie mocht de discussie op scherp gaan ("Hoezo authentiek? Voeren ze over honderd jaar de Beatles bij voorkeur uit op wrakke Vox-versterkertjes overstemd door een zaal krijsende tieners?"), maar op de wc van mijn grote zus in Wageningen waar ik bleef logeren na Doe Maar in de Junushoff, hing een handgeschreven briefje met Indiase beter leven-tips, en één ervan was: "Probeer anderen niet te overtuigen van je gelijk, maar luister eerst wat zij te zeggen hebben." Daarbij, in de stille week voor Pasen word je vanzelf deemoedig.
Bij binnenkomst in de Thomaskerk bleek bij het voorstellen meteen: dit is een prettige man. En dat mijn partituur uit zijn tas stak, vervulde me met blijdschap. Gelukkig niet zo'n houding van: "Ik hoef er niet eerst naar te kijken om te weten dat ik het niks vind."
Van Veldhoven gaf onmiddellijk toe dat in de tijd van Bach mensen veel meer betrokken waren bij de tekst dan nu en het verhaal ook werkelijk zagen toegespitst op het menselijk tekort, gesymboliseerd in Petrus. Terwijl huidige luisteraars afdwalen in eigen gedachten, hun eigen doden betreuren, of vooral genieten van de hemelse muziek. En dat het wel degelijk interessant is om niet door de tekst naar de muziek te luisteren, maar door de muziek naar de tekst. Maar we moesten wel begrijpen dat elke lettergreep die afweek van de eenheid van tekst en muziek zoals hij die zo goed kende, een kleine schok bij hem teweeg bracht.
Dat begrepen we. Zoals ik ook met de hand op het hart kon zweren: "Voor de perfecte klankbeleving van de Matthäus kies ik onmiddellijk voor de Duitse versie. Maar voor de beleving prefereer ik de Nederlandse, en voor de beleving, de loutering, heeft Bach hem gemaakt."
Van Veldhoven gaf een voorbeeld waarin hem de hertaling tegen de borst stuitte. "'Der Heiland fällt vor seinem Vater nieder' – Bach maakt daar in de noten een dalende beweging, maar jij hebt het juist over een berg."
Exact het voorbeeld waarover ik met Maarten Koningsberger al eens een uur aan de telefoon heb gehangen. "Ik gebruik Bachs tekening van nootjes, maar met een andere betekenis. De droedel van een Arabisch knielende man, is dezelfde als voor een berg. En 'den kelch' is wat anders dan 'het mes', maar ze steken allebei in de hoogte.
De tijd ging veel te snel. Tot slot stelde ik toch de hamvraag: "Zou jij dit per definitie nooit willen uitvoeren?"
Jos aarzelde even: "Niet zo, daarvoor zijn er te veel haken en ogen."
Ik heb wel eens deuren harder horen dichtslaan, of was het beleefdheid dat hij zelfs op een kier leek te staan?
Terwijl de kerk onder het slotkoraal leegliep, liet Van Veldhoven een volgens hem verkeerd accent zien. "Maar die wordt ook vaak verkeerd uitgevoerd, hoor, met het accent op de eerste tel." We spraken af na Pasen nog eens een kop koffie te gaan drinken, boeken bij de hand. Tenslotte is er een petitie ingediend van koorleden uit Utrecht om aan een hertaling van het Weihnachtsoratorium te beginnen. Altijd nuttig om dan eerst nog eens verder te worden onderwezen in de Bachologie. Om er geen gras over te laten groeien meteen maar even naar de winkel om de partituur op te halen, samen met de recente uitvoering in hebbeboekje o.l.v. Jan Willem de Vriendt.
Bij Broekmans & van Poppel vroeg een man toevallig net om twee zangboeken van mijn Mattheuspassie.
"Dan moet ik even naar achter," zei de verkoopster.
"Ik verwachtte dat die deze week in een dikke stapel op de toonbank zouden staan," grapte ik.
"Nee, die staan in een dikke stapel in het magazijn," zei ze ijzig en keek als de detailhandelaar in klassieke muziek uit Haarlem die over de cd zuchtte: "Ik heb hier een plank vol perfecte uitvoeringen. Maar als de mensen porno willen, kunnen ze porno krijgen."
Laat maar lekker simmen. Vanavond is in Zoetermeer de eerste Nederlandse meezing-Mattheus gehouden. Ik stond met Doe Maar in Roermond, maar las net in het gastenboek van www.polderpassie.nl de eerste reactie: "Wat een gave avond, wat hou je hier een warm gevoel aan over." Daar gaat het om.

wo 4 april 2007 HOEZO STILLE WEEK?

Tikkend onder leiding van Willem van Otterloo

Google-alert kwam vannacht om 1 uur al binnen met een melding voor Trouw, de verdieping. Een warm verhaal van de bekende theoloog Herman Wiersinga wiens publicaties over zijn geloofsstrijd in de jaren zeventig ook in mijn ouderlijk huis, progressief gereformeerd nest, uitvoerig werd besproken. Ach, dat zou mijn moeder mooi hebben gevonden, dacht ik, maar nauwelijks mijn eigen vreugde beseffend, want ja, ik boetseerde aan mijn vertaling van 'Let the sunshine in' voor Hair dat al eind mei een voorproefje moet geven op de musical awards dag. Sinds een paar weken heet die 'Laat de liefde los', want over Liefde gaat het toch allemaal, en het aardige van die zin is dat je hem ook negatief kunt lezen, en zo dicht liggen goed en slecht bij elkaar. Vervolgens tot vier uur geworsteld met "Where do I go", nog wel goedklinkend om te zetten in "Waar is de weg" maar met de kernregel: Why do I die, met een binnenrijm van why en die, dankzij I een driedubbele ai-klank en gevolgd door de zin Why do I live bijna een onmogelijke puzzel.
Daarna lekker geslapen en tevreden opgestaan met de Varagids inclusief grappige Bachfoto van mij, al was het merkwaardig dat de eindredactie in mijn eigen verhaal de spelling van Mattheuspassie had veranderd in Matthäuspassie. Ik zou zeggen òf Matthäus Passion òf Mattheuspassie, maar misschien is de combinatie van Duits en Nederlands wel symbolisch.
"Nou, er zijn meer mensen die Trouw lezen. Het regent bestellingen," hoorde ik Daan vanuit haar werkkamer de mail binnenhalen.
Als liefhebbend echtgenote die haar man alle succes van de wereld toewenst, schaal ik zo'n jubelkreet altijd voorzichtig in, maar ditmaal had ze niet overdreven. De twee doosjes voorraad – ik twijfelde al of ik er Pasen mee rond zou komen – waren meteen op. Gelukkig kon ik er bij Universal nog 60 bestellen voor morgen. Hoezo 'stille week'?
"Je kan wel naast de computer blijven zitten," grinnikte Daan toen ze me zag haasten alles te signeren en in te pakken. En "pling", weer iemand die al het klassieke werk uit de Rotshop bestelde.
De impact van het stuk begreep ik toen ik een Trouw had gekocht. Bijna een dubbele pagina met grote foto waarop ik geconcentreerd iets uitleg aan het Residentieorkest. Daarna naar de dansuitvoering van Elvis' muziekschool, waarbij ik als een ouderwetse vader het meest werd geraakt door mijn vijfjarige Margot Fonteyn en de klasjes met klassiek of tradionele muziek veel aardiger vond dan de klasjes breakdance of disco.
Bij thuiskomst een mail van de Amerikaanse vertegenwoordigers van Hair, met de opdracht elk woord dat niet letterlijk vertaald was in een bijgevoegd grid-document aan te geven met uitleg waarom er van het origineel afgeweken werd.
"De soep zal wel niet zo heet gegeten worden," reageerde compagnon Ronald Giphart die de dialogen voor zijn rekening neemt. Maar hoort u ze straks in het theater Let the sunshine in toch gewoon zingen als "Zoek de zonzij op!" weet u hoe het komt. Ja, het is enerzijds jammer dat je Bach niet kan vragen hoe hij zijn Passie in deze tijd gebracht had willen zien, maar ook heerlijk dat je met klassieke auteursrechtelijk vrije werken kunt doen wat je zelf goeddunkt!

-------------------

vr 6 april GOEDE VRIJDAG

Geertekerk, Utrecht

Toen we vorig jaar in het paasweekend met de Mattheuspassie op 1 stonden in de Mega Album Charts, zei mijn platenbaas: "Dit neemt niemand je meer af, nooit." En zo voelde het ook, mijn Bach op 1, boven Prince, Blof en Jan Smit.
Ik heb vandaag weer zo'n gevoel. Na de luxe concertpremiere met het Residentieorkest vorig jaar, zet mijn Mattheus vandaag een nieuwe historische stap als meezingMattheus op Goede Vrijdag, de dag zelf, in een prachtige kerk in het hart van ons land. Wat zou moeder hiervan genoten hebben.

En terwijl ik in een overhemd van vader probeer nog de laatste cd's te versturen zodat bestellers hem met Pasen binnen hebben, ondertussen happen nemend van een snel bordje müsli, komt onderstaande lijst binnen met reacties naar aanleiding van de uitvoering door Collegium Vocale Zeist in de Jacobikerk in Utrecht. Ik plaats hem zonder commentaar en stap in de auto anders kom ik te laat. (ps Gerrie Eickhof komt langs voor het NOS journaal!)

Reacties na het concert:
*Koorlid: ik zag prachtig vanaf het podium hoe het publiek achteroverdeinsden toen we het bijna uitschreeuwden: Barrabam!!"
Een predikant belde een koorlid op die ook predikant is: 'Ik heb Jezus nu veel beter leren begrijpen.Grote dank hiervoor'.
Ik zag iemand in het publiek zitten, die was duidelijk gestuurd.Er voltrok zich een transformatie in zijn gezicht van afkeer tot gehele overgave.
'Mijn zoon van 17 had me verzekerd niet langer dan tot de pauze te blijven: hij hield zich er niet aan en vond het geweldig cool.(lees: indrukwekkend en eigentijds...)
'Het valt me op dat er zoveel over de teksten van Jan Rot gepraat wordt'. Over de Duitse tekst heeft nooit iemand het.Tot 3 uur 's nachts heb ik met het klavieruittreksel in de hand doorgepraat over de teksten.
"Die dirigent had het koor aan haar pink hangen, ze volgden haar in alle details. Laetitia Schouten liet met haar enorme expressie haar waardering regelmatig merken aan het koor. Maar ook dwong ze het oogcontact regelmatig af.'
'Pakkende teksten, maar af en toe wel raar hoor: 'verraden met een klapzoen'
'Geweldig om dat als publiek te kunnen meemaken."
een prachtige stem: Hans de Vries, die Christus zong. Een leuke verspreking trouwens: "Eer de kraan haaide.........." Ach, in het Duits zou er geen haan naar kraaien.
"Na negatieve ervaringen rond de Mattheus, heb ik na 20 jaar hem voor het eerst beluisterd. Ik was er helemaal ondersteboven van" Ze bracht een bloemetje bij een koorlid als dank.
"Deze power in dit koor is ongekend, dat tref je bijna nooit bij een oratoriumkoor'
Koorlid: 'wildvreemde mensen pakten me na afloop vast om te zeggen hoe de muziek hen geraakt had. Ongelooflijk.Echt ontroerend'.
'Geen koraal was hetzelfde; wat een expressiviteit en een prachtige retoriek en afwisselende dynamiek. Ik verheugde me gewoon dat het koor weer ging zingen'.
'Ik zag dat in het orkest iemand zat te huilen'
" Vooral de tekst rond de kruisdood raakte me'
"Wat een moed om het in het Nederlands te doen, hiermee haal je dit 300 jaar oude meesterwerk naar het heden"
Mailtje uit Rheden: 'Inmiddels 40 jaar heb ik bijna ieder jaar de Mattheuspassion gehoord en steeds weer
indrukwekkend. De orthodoxe Duitse versie inhoudelijk deels voor lief
genomen. En dan afgelopen zaterdag de Nederlandse, die 'Rots Mattheus', als vrijdenkend 'christen' gehoord en meegelezen. We waren met zijn zessen uit Rheden gekomen, wij waren zeer geraakt door de nu direct voelbare intensiteit van het verhaal, dat je menigmaal naar de strot vloog, de keel van ontroering dichtkneep, mede ook door de uitmuntende vertolking door koor, solisten en orkest. Dat we deze eerste en enige Nederlandse Mattheus dit jaar meegemaakt hebben, beschouwen we als een voorrecht. Mijn kinderen, de kerk komen ze niet meer in hoezeer ze ook onbewust naar thora en bergrede proberen te leven, geven wij de Jan Rot CD, eindelijk deze tijd waardig, metvoldoening als religieus 'naslagwerk' mee. Mensen; bis, bis. We zijn benieuwd naar de recencies. Hartelijk dank jullie allen'.
"De evangelist Sebastiaan Brouwer stond vanaf de preekstoel prachtig en was deze plek meer dan waardig. Hij boeide van de eerste tot de laatste minuut".
'Adembenemend, dit koor"
"Jan Rot heeft het heel, heel goed begrepen"
Publiek: 'Ik heb nog nooit een Mattheuspassion gehoord.Associeerde dit ook vooral met harde kerkbanken en (te) lang zitten. Nooit geweten dat je hierdoor 3 uur mateloos geboeid kan blijven!"
Aan de dirigente van een koorlid : 'Dit concert was naast een superspannend totaalspektakel (ook voor mij) 'de avond van mijn leven'.Door jouw gepassioneerdheid en daardoor van ons allen konden als nooit tevoren muziek en geloof elkaar tot in de hemel raken.
"De bliksem en donder van het koor, maakte me aan het huilen.Het flitste van koor 1 naar 2 en terug.
Koorlid: "Ik vond de hoboíst wel een lekker ding'
Ik als niet gelovige, ben eigenlijk na het beluisteren hiervan erg jaloers op mensen die geloven. Het maakte mij positief onrustig... Het komt wel erg dichtbij nu.
Mail: "Deze tekst dwingt je tot nadenken en het maken van een keuze: met deze indringende teksten kun je niet meer 'devoot pootje baden en lekker wegzwijmelen zoals bij de oorspronkelijke versie'.
Publiek: "Zinderend gezongen, prachtige verteller en ben helemaal óm wat de hertaling betreft'. Een paar prachtig ontroerende ‘nieuwe teksten’ en daarbij, de teksten die ik tevoren ‘raar’ vond, hoorde ik helemaal niet meer, omdat ze totaal opgenomen konden worden in het geheel. Het was inderdaad heerlijk dat er na het slotkoor even stilte in acht werd genomen na afloop; dat dat echt lukte zegt al heel wat.
'Ëen beter alternatief voor Naarden!"

Dirigente/initiator Collegium Vocale Zeist:
"Voor mij was dit werkelijk de kroon op 10 jaar Collegium Vocale Zeist. Nog nooit heb ik zoiets ontroerend en aangrijpends gezongen. De goddelijke noten van Bach, gecombineerd met de indringende eigentijdse woorden zijn een gouden combinatie. Bach is een toonkunstenaar maar Jan Rot een grote taalkunstenaar. Mijn geloof heeft zich verdiept, ik heb de personages veel beter leren kennen en voel me nog meer verbonden met Jezus. Ik denk dat Bach, als ie mee geluisterd heeft, erg ontroerd was. Ik ben ongelooflijk trots op dit koor die dit avontuur met mij aan wilde gaan. De bonte mix van antroposofen, christenen, randkerkelijken en niet Christenen die deel uitmaken van Collegium Vocale Zeist bleek geen enkele belemmering.We schuwden de discussie niet en kwamen er goed uit. Het was een bewogen koorseizoen. Hulde aan Jan Rot die zoveel weerstand heeft moeten overwinnen tot dit Kunstwerk er was. Laten we stoppen met te praten over deze hertaling maar: luister, huiver en geniet: er is geen ontkomen aan: je gaat finaal om...... Dit is zoveel spannender dan de oorspronkelijke versie. Ik kan niet wachten tot Jan Rot tijd vindt de Johannespassion te hertalen......

 

 

za 7-4-07 VROLIJK PASEN

Voor aanvang van de Meezingmattheus in Utrecht was mij gevraagd een openingswoord te houden. Ik begon met de regels uit het vorige logstukje, maar hield de zin over mijn moeder binnen, voor ik zou beginnen te kwijlen. "Jezus zei: Heb uw vijanden lief," vervolgde ik dus monter, "En met liefde citeer ik een bekende schrijver die al voor hij een regel gezien had tegen deze hertaling fulmineerde..." – Ik gooide mijn stem een octaafje hoger om Maarten van 't Harts karakteristieke stemgeluid te benaderen: 'Ja kijk, het gaat mij om de mooie muziek en die tekst kan me eigenlijk geen bal schelen, dus in het Nederlands zingen ben ik eigenlijk tegen, want dat leidt ontzettend af. Ik bedoel: dan word je steeds gedwongen te luisteren waar het over gaat.' Een beter argument vóór deze Passie weet ik niet te vinden. Ik wens u allen een zinderende uitvoering."
De verstaanbaarheid in een kerk viel me dik mee. En het was niet vreemd de mij zo vertrouwde tekst door nieuwe solisten te horen. Voor (semi)-profs is de omschakeling niet groot. Qua instrumentatie bedacht ik geamuseerd nooit eerder een uitvoering door amateurs te hebben bijgewoond, en het betrof hier ook een 'meespeel-mattheus'. En dat zo'n adlib gezelschap niet klinkt als het residentieorkest spreekt vanzelf. Maar de passie maakt menig ongelijke inzet goed, en het heeft ook iets moois en menselijks, dat iets fout kan gaan of juist heel goed. Mooie vondst van dirigent Madeleine Ingenhousz om de kleine rollen te laten vertolken door koorleden. Je ziet niet vaak een Kajafas met priemende vinger naar Jezus wijzen, een Pilatus die in zijn rol zelfvoldaan de duimen achter de revers steekt bij: "In mijn goedheid geef ik een man gratie..." of een Petrus die schichtig ineen duikt en het hoofd schudt als de andere koorleden zingen dat zijn boerentaaltje hem verraadt.
Als toegift werd het slotkoor herhaald, waarbij de hele kerk staand werd uitgenodigd mee te zingen "Maakt niet uit welke partij, kijk maar hoe ver je komt". Eenzaam samen, samen een. Een bijzondere ervaring. Over een paar jaar ga ik 'm ook eens als koorlid doen, al moet ik dan nog flink de baspartijen uitzoeken, want ik denk meestal met de sopranen mee.
In de auto terug weer de cd op om het af te leren, en voorbij Roosendaal de afslag Wouw genomen om bij het kruisbeeld in Huijbergen mijn bos bloemen te leggen. En daar stond meneer de vertaler, – "Die avond toen de schemer viel, Am abends wenn es kühle war" – met een krik een verdwaalde plastic Punicafles tot vaas bewerkend. Ik vulde hem met slootwater, zette hem aan de voet van het kruis, en ging in kort gebed met open ogen, zonder woorden.
Net op tijd thuis voor het 8 uur journaal. "De meezingMattheus wint terrein," was de opener met beelden en gesprekjes van vanmiddag. Ook bij De Wereld draait door een fragment voor in het archief: Matthijs van Nieuwkerk die Maarten 't Hart probeert "Schande! laat dat! Laat ' m los" te laten meezingen, terwijl clowntje Huybrechts er "Sla hem lens! Sla hem lens!" doorheen kraait. Tot mijn geruststelling had ook het waakzame Keesje van de barokpolitie weer een stukje in de brievenrubriek van Trouw bij elkaar gekeft, zodat we mogen concluderen dat de Nederlandse Mattheuspassie opnieuw niet onopgemerkt is gebleven. Heel benieuwd wat er volgend jaar gebeurt. Voor de gezelligheid nog even de paaskaart van vorig jaar:

Di 10 april 2007 JAN & ANDERS

"Hoe zit het eigenlijk met An & Jan?" belde een journalist vandaag. Pasen is voorbij, gisteren (voor dit jaar) in de media afgesloten met een aardige uitzending waarin Maarten 't Hart, Paul Witteman en ik ieder op hun manier hun liefde voor de mooiste muziek ter wereld mochten belijden. 'Ach man, trek een jurk aan,' bromde mijn schoonvader toen 't Hart opnieuw zijn afkeuring mocht uitspreken over mijn hertaling, maar ik keer de schrijver met liefde de andere wang tot hij een keer echt heeft geluisterd. Wat hij niet zal doen. Zoals Martin van Amerongen ooit schreef over mijn Dichtersliefde en dat geldt voor elke bewerking: "Het zal de puristen onder ons ongetwijfeld als een vloek in de oren klinken, maar de niet-puristen onder ons moge dit een zorg zijn." (Ik ben er nog steeds apetrots op dat deze vrolijke erudiet op zijn door de Ijsbreker aangeboden "afscheidsconcert" een paar van mijn hertaalde liederen had gekozen. Ik had graag zijn oordeel over de Mattheuspassie gehoord. Volgens een van de nabestaanden: "Martin had het machtig gevonden, alleen al om de commotie in het orthodoxe barokkamp.")
Maar de vraag was: hoe is het met An & Jan? Welaan: Marjolein trekt momenteel solex door de theaters en dat blijft ze dit hele jaar doen. In december doen we een paar Vrolijk Kerstfeest-avonden en vanaf half februari begint "An & Jan gaan landelijk", het nieuwe programma vertaalde countryhits, met naast Jakob Klaasse, Jan van der Meij ook Walter Kuipers. Wacht, ik zal de An & Jan pagina deze week opfrissen, dan verwijs ik daar wel naar.
Dan probeer ik nu de uren tot ik naar Almere moet te besteden aan een spoedbestelling van Rob de Nijs die in duet gaat met een wel heel bijzondere gast, alles voor zijn ietwat uitgestelde maar niet afgestelde cd Chansons, waarvoor ik een aantal vertalingen heb gemaakt. Of nee, laat ik eerst de garage bellen want mijn Saab is door de APK-datum. En ik moet nog bestellingen afwerken naar aanleiding van gisteren. En een mailtje naar de Vlinders met wie ik in de uitzending van de Club van 100 zat. En hebben ze bij Hair nou al eens het voorschot overgemaakt? Waar is mijn Rabofoon.
O ja, en op zoek naar een mooie uitvoering van de Messiah van Händel leidde google me vannacht naar de winkel van rotfan Kees Koudstaal. Het te beluisteren fragment van dit Dunedin Consort bleek inderdaad van een adembenemende schoonheid want Koudstaal heeft een fijne smaak voor opnames volgens het boekje. De Schöne Müllerin die hij als alternatief biedt voor de door hem gebande Zomerreis was ook al zo mooi. (Voor mij niet of of, maar en en uiteraard.) Toch heb ik dezelfde cd's ergens anders besteld, weliswaar goedkoper, maar zonder Koudstaal had ik ze niet gevonden, dus die paar euro verschil had hij wel verdiend. (Hij loopt ook al zoveel omzet mis omdat hij mijn cd's niet verkoopt :-)
"Die man vindt het helemaal niet leuk als je cd's bij hem bestelt, dat lijkt een zwakke lijmpoging. Sowieso verschiet hij al van angst dat je die Messiah op je hertaallijstje zet," meende mijn kleine mevrouw, die weinig op heeft met mensen die mij niet koesteren. Maar toch. Ik moet me daar nog eens over beraden. Ik ben ook keurig lid van de Bachverening tenslotte, en verwacht omgekeerd ook geen royement. Enfin. Je piekert wat af. Jan & Anders, elke dag.

PS: Zo kan het wel, de Messiah als tip van Jan en laat andere lezers hem dan bij Prelude bestellen:

Klik hier voor de Messiah bij Prelude (onderop pagina)

 

VRIJDAG 13 april: LENETTE NIET

"Sorry jongens, vader moet naar Doe Maar." De laatste happen gingen schrok schrok en het toetje kwam bij terugkomst wel. Half zes weg, ben ik om kwart voor zeven in Eindhoven. Net op tijd. Ik zocht nog even mijn mobiel, maar wacht, die lag nog in de auto. Ik had al contact gemaakt, toen ik hem zag liggen, met 2 berichten. Gecanceld.
Voor Lenette van Dongen, die de hele week al ziek, zwak en misselijk was en gisteren halverwege de voorstelling in Etten-Leur eerder dan Arend het loodje leek te leggen, maar zich staande hield onder het motto: "Ik sterf nog liever op het podium dan voor één helft terug te moeten komen" viel na de toegift het doek, en vandaag en morgen in Eindhoven zijn op doktersorders afgelast. Heel vervelend voor alle bezoekers, schouwburg, V&V en betrokkenen.
Ikzelf stapte niet echt met de pest in het lijf weer uit de auto, want vier speel-vrije dagen, jezus, dat moet augustus vorig jaar zijn geweest. Al wordt de zomervakantie opnieuw korter, want de data worden ingehaald op 29 en 30 juni. Wel een scherpe timing van Lenette, vrijdag de 13e en precies op de helft van de tour (nr 65 van de 130)!

.

DINSDAG 17 OP DE HELFT

"Ik lijk wel zot en ik voel me rot, liefde is een vreemde ziekte..." Terwijl wij de laatste keer met de rug naar het publiek dit koortje zingen, kruipt Kim Lian tussen ons door en houdt een ongebruikt condoom hoog: "Stom..." Het blijft een sterke cliffhanger om de pauze in te gaan. Voordat we na twintig minuten in het Cultureel Centrum in Hasselt weer in dezelfde positie de tweede helft vernamen kon ik iedereen vertellen dat we precies op de helft van de tour waren. Tot de zomer dan, met de reprises erbij op een derde.
"Jammer dat we alweer op de helft zijn," vond Bart Bas oprecht. Een ander slaakte een diepe zucht: "Op de helft pas? Pfff, ikverlang naar de zomer.
Ik zit ergens in het midden. De afgelopen vier speelvrije dagen waarin ik me ongestoord kon wijden aan de Hairtaling, met af en toe een luchtje happen in de tuin met vrouw, zon en kinderen, ging te snel voorbij. Maar in België, waar de zaal driekwart gevuld was - Doe Maar was er minder groot dan bij ons, maar vooral kennen ze ons niet - kreeg ik toch ook onmiddellijk weer een stoot energie van dit ensemble. Morgen naar Venlo en dan overmorgen in Roosendaal, om de hoek. Een echte thuiswedstrijd, en voor het eerst in die mooie grote zaal van de Kring. Hier samen op de foto met directeur Leo Kievit. Wij verheugen ons!

 

 

DONDERDAG 19 HAIRTALING

Vandaag pdf bestand voor de tweede Hairtaalronde opgestuurd naar regisseur Marcus Azzini, Ronald Giphart en Gerard van Kalmthout die de dialogen gaan schrijven, en Fons Merkies en Jan Tekstra die de muziek gaan verzorgen. Afgelopen maanden toch zowat alle vrije uren mee bezig geweest. Ik ken het fenomeen inmiddels dat hoe meer teksten er kloppen, hoe meer de onmogelijkste hobbels ook te nemen blijken. "President of the United States of love", wat ben ik daar niet mee bezig geweest. Tot ik wakker werd met "President der allerhoogste liefdesstaat" en in pyjama naar mijn kantoor stormde om het meteen even in te zingen, maar het bleek moeilijk te verstaan en nou is dat wel gebruikelijk bij Nederlandse musicals, maar dat ligt voor een deel bij de vertaler. Even later was het "President in alle staten van genot" en ja, dat lijkt zo simpel dat als je het zo leest je denkt: had je dat niet meteen kunnen zien? Lijkt me logisch! En dan is het goed.
Toen ik ook cd'tjes had gedraaid met de hele musical door mij over de originelen ingezongen, zodat je goed hoort hoe de Nederlandse tekst de Engelse afdekt, en je kunt controleren of je die er niet ongewild doorheen hoort, voelde ik me zowel triomfantelijk als uitgeput. En nou ga ik een uurtje in de zon zitten mediteren voor ik naar Roosendaal moet, besloot ik, en zette koffie, toen Daan belde - die mijn 06 bij zich had, dat manager Frank Jansen me nodig had voor al eens vermelde chansonsplaat voor Rob de Nijs. Een nummer dat ik bij het eerste idee om Franse hits te vertalen meteen als verzoek had ingediend, bleek nu ook bij anderen op de verlanglijst. Aan de slag dus maar. Even goed toch gewoon de koffie in de zon gedronken en met het grut gespeeld. Zojuist terug van thuiswedstrijd Roosendaal . Half twee 's nachts, gaan we nog wat doen of gaan we slapen? Ik zal het zo weten, u niet!

DINSDAG 24 GENOMINEERD!

Ik zat er al een paar dagen voor niks op te klikken, de bekendmaking van de nominaties voor de Edison publieksprijs 2006-2007. Met de Mattheuspassie zouden we toch een goede kans kunnen maken, en ik heb op mijn kantoor een hele leuke vensterbank waar zo'n felbegeerd beeldje niet zou misstaan. Ook vanmorgen stond er weer de bekende boodschap: "Deze pagina is tijdelijk gesloten. Kom binnenkort terug om de nominaties voor de Edison Classical Music Awards te bekijken."
Daan kwam over mijn schouder kijken: "Dat gaat misschien om de jurynominaties. Klik eens op STEM?" En ja, daar stond ie, tussen Janine Jansen, Sophie van Otter en Ton Koopman. Maar na het correct invullen van naam adres en mail, kwam de foutmelding dat jan@janrot.nl al gestemd had. Hè? had iemand anders...? Maar wie dan
"Dus je komt zomaar een willekeurig mailadres invullen en..." Zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten. Een stem op Bach Mattheuspassie voor prelude@xs4all.nl. 'Hartelijk dank voor uw stem" meldde het scherm opgewekt.
Snikkend van het lachen stond ik al in de tuin. "Dat mag niet!" zei Daan bestraffend, maar kon haar twinkeloogjes niet verbergen.
Een volgende stem op stichting@janrot.nl deed het wel en gelukkig bleek dat er eerst een email werd gestuurd waarmee je je stem kon bevestigen, zodat, mogen we als winnaar uit de bus komen, dit toch op eerlijke wijze is gebeurd en niet dankzij één valselijk gekregen stem van een klassieke platenwinkelier in het midden des lands.
Vervolgens meteen een mailtje naar vrienden en bekenden. Van Daan moet ik ook alle mensen die het afgelopen jaar een MP bij me hebben besteld vragen te stemmen, en wie weet, ik heb tot 11 mei de tijd. Lezer dezes alvast vriendelijk gevraagd zijn stem uit brengen. KLIK HIER VOOR EDISON AWARDS bij voorbaat dank! en druk niet per vergissing op die van Koopman :-) Groet, jan

 

 

DINSDAG 1 MEI ARBEID?

Dag van de arbeid, maar niet heus. Had me voorgenomen op Koninginnedag Hair af te maken, maar begon 's morgens op de plee met een pagina "Joe Speedboot" van Tommy Wieringa, en legde het boek alleen voor het avondeten weg, waarna ik het laatste hoofdstuk in bad las. Zo zie je maar weer dat het raadzaam is niet alle hypes aan je voorbij te laten gaan, al kocht ik het boek niet op de unaniem juichende recensies maar op Wieringa's dankwoord naar aanleiding van een verkregen literaire prijs, dat laatst stond afgedrukt in de NRC. Eenzelfde kick als bij "Blauwe maandagen" van Grunberg destijds. Dat weegt weer op tegen honderd Heleen van Royens.
Meestal kijken we daarna met z'n allen in bed een dvd, waarna ik er weer uit ga om te werken, maar omdat Rover de lang geleden voor het laatst geziene koningsfilm "A streetcar named desire" torpedeerde met geklier, stelde Daan voor een minuut of tien het beeld uit te laten tot hij in slaap zou zijn gevallen. Kennelijk verdwenenen we allemaal onder zeil. Toen ik om half 1 's nachts wakker werd, ben ik alleen even wezen pissen en heb weer lekker doorgetukt. Daarom vandaag misschien uit ritme, en niet vooruit te branden, en wie weet is dat wel beter dan voortijdig opbranden. Zojuist bracht de postbode de 40-cd box met verzamelde Schubertliederen van Hyperion en we moeten die film ook nog uitkijken voor ik zo weer naar Bergen op Zoom moet voor Doe Maar in De Maagd. Voor mij een kwartiertje rijden, de rest zal wel met een Amsterdamse koninginnedagkater in de bus zitten. Vandaag spelen we voor het eerst met invaldrummer Libber uit Cuba. Eens zien hoe zonnig Doe maar zal klinken!

ZONDAG 6 MEI MUSICAL AWARDS

De man op de foto is Frits Sissing. Ik weet zelf niet precies wie dat is, maar hij presenteert het Music Awards gala en daar horen we deze dagen meer over. Want natuurlijk is Doe Maar volop in de race in de strijd tussen de negen kleine musicals: De Astronaute en de Ster (Grand Theatre Groningen), DOE MAAR! (V&V Entertainment), HONK! (3 and a Crowd), Jungle boek: Mowgli en het regenwoud, The Last 5 Years en Nijntje op vakantie (Impresariaat Jacques Senf & Partners), Kikker in de Wolken (Theater Terra), Oebele! (Stok & Co) en WAM! (Muziektheater Briza). De ANWB publieksprijs kunnen we eigenlijk alleen maar verliezen, want de anderen komen niet in de buurt avn onze bezoekcijfers. Maar de opkomst telt natuurlijk niet voor de persoonlijke awards, en als eerder gemeld heeft Arent vanaf het begin af aan een oogje op de award voor de mannelijke bijrol. Moet je eerst genomineerd worden, en de uitslag van de nominaties komt maandag. De jury bestaat dit jaar uit Jacques d'Ancona, Marjan Berk, Koen van Dijk, Haye van der Heyden, Mary Michon, Tom Odens, Barry Stevens en voorzitter Rob Wiegman. en daar zitten een aantal namen bij van mensen die behoorlijk enthousiast waren over Doe Maar. We gaan het meemaken, zeggen ze dan, en mocht uer meer over willen weten: Klik hier voor musical awards webiste

MAANDAG 7 MEI ALLEMAAL GENOMINEERD!!!

"Nou, ik ben wel heel erg blij voor Jan Elbertse," zei ik oprecht, zij het enigszins bleekjes toen bij RTL Boulevard de nominaties voor de Musical awards werden bekend gemaakt en Albert Verlinde met glunderend gezicht de namen had opgelezen van Kim, Daniël, Lenette, Annick en Jan.
Terwijl we met een half oog naar een filmpje keken waarop een slaapdronken Annick door Robert ten Brink werd overvallen, mompelde Daan: "Nou, dat gala hoeven we ook niet meer naar toe."
"Kom op, zo erg is het niet, we kunnen moeilijk allemaal genomineerd zijn," glimlachte ik als de bekende boer met kiespijn, maar dat waren we dus wel, want na een tweede filmpje, nu met Daniël, waren we terug in de studio en kon Marianne van Wijnkoop het rijtje afmaken: Jan Rot, beste mannelijke bijrol, Dorien Haan en Bart Rijnink voor de aanstormend talent-award. De complete cast. Alle acht! Nog nooit ter wereld vertoond. En of het niet opkan ook nominaties voor regisseur Jos Thie en Pieter van de Waterbeemd, terwijl derde creative choreograaf Martin Michel ook op de lijst staat, zij het bij Grease.
Wow!
Bij terugspoelen van de dvd bleek dat ze het wel degelijk meteen hadden gezegd, "alle acteurs", maar we waren kennelijk te nerveus om goed te luisteren. Toen we een fles kinderchampagne hadden opengetrokken en de eerste mailtjes lazen - helaas ontbreekt een verkiezing voor meest enthousiaste productieleidster anders hadden we met onze Helen erbij 11 nominaties gehad - zag ik hoe Daan met glanzende ogen naar me zat te kijken.
"Wat is er?" vroeg ik nieuwsgierig.
"Je was zo mooi sportief net, over Jan Elbertse, toen we dachten dat je er niet bij zat. Je meende het ook..."
"Ja," genoot ik ook even van mijn eigen goede inborst. "Maar de 21e hoop ik toch wel degelijk van hem te winnen!"

 

VRIJDAG 11 (1:34) NOG 10 DAGEN...

Ja, zo belangrijk is het nou ook weer niet, die musical awards, maar als je toch in de onzin zit is het het leukste om er van te genieten. Deze plaatjes zijn genomen tijdens de "genomineerdenlunch" in restaurant Onassis, waar de hele cast van Doe maar plus schrijver Pieter van de Waterbeemd, zorgde voor 20% van de genomineerden. Omdat ik er al om half elf moest zijn was het eerste plan geweest om na het optreden in Leiden dinsdag vast naar een hotel in de buurt van Amsterdam te rijden, maar 's nachts wou ik toch gewoon naar huis en bedacht halverwege dat ze het zonder mij ook wel leuk zouden hebben en dat ik gewoon lekker thuis bleef, maar Daan, die niet alleen mijn vrouw is en moeder van mijn kinderen maar ook mijn (toekomstige) manager, bonjourde me er om half acht uit: "Het is nog nooit vertoond dat een hele cast is genomineerd. Als jij er dan niet bij bent, is dat niet leuk voor de groep." Daar had ze gelijk in, en zo kon ik mooi onderweg Elvis naar school brengen. "Gaan we dan met de rode auto, vader? Jottem!" En toen we wegreden en ik zei: "Eerst een muziekje om wakker te worden" en de ouverture van Carmen uit de boxen liet knallen, had ik het helemaal gemaakt.
(Van de week vroeg ze Daan: "Is het al gauw zomer?" "Dat duurt nog wel even, hoezo?" "Dan heeft vader vrij van Doe maar en kunnen we weer vaker met hem spelen.")
Ja, mooie verhaaltjes, Jan, maar niet nu. Morgen neemt Rob de Nijs in de studio alvast zijn partij op voor de tweetalige versie van This Melody. (Maandag komt Julien Clerc zijn partij inzingen) en ik heb de tekst nog niet helemaal rond. Ander keertje verder. Voor de volledigheid: Op de foto links Doe Maar compaan Jan Elbertse, rechts Ara Halici die "kat" speelde in Honk! Kijken of het over tien dagen nog zo gezellig is in onze categorie !"beste mannelijke bijrol kleine musical".

MAANDAG (0:53) ONDERTUSSEN THUIS...

"Zie jij je kinderen nog wel, Jan?" vroeg Jakob Klaasse. (mei 1982, 25 jaar geleden dus, stonden we met Counting Sheep in de hitparade, ik als zanger, hij als producer. Datzelfde jaar gingen we voor het eerst op tournee, samen met o.a. Fay Lovsky en Jan de Hont. Vanaf 1993 produceerde Jakob mijn cd's en in mei 2000 deden we in Gent weer een eerste optreden samen, waarna we ook met Nachtlied en An & Jan samen bleven spelen. Ook als muzikaal leider van Doe Maar is hij nog steeds mijn compagnon, en in die hoedanigheid was de vraag gesteld, want het is allemaal leuk en aardig met dat succes, maar mensenkinderen, ook deze week was het weer raak. Zes keer plus de nominatielunch.
"Jawel, Jakob," antwoordde ik toch, want niet alleen door pas vlak voor de soundcheck in het theater aan te komen en zo snel mogelijk na het applaus weer weg te zijn, maar juist ook doordat ik, als ik zin heb om te kletsen, niet in de artiestenfoyer ga beppen maar mijn meisje bel, of bij behoefte aan twee zachte armen om me heen niet aan cast en crewleden te gaan hangen, maar bij thuiskomst even tussen vrouw en kinders te wurmen in de grote sponde voor ik er weer uit ga voor het nachtelijk vertaalwerk, lukt het nog steeds om mijn sociale leven thuis te houden.
Morgen heb ik eigenlijk een vrije dag, maar niemand minder dan Rob de Nijs en Julien Clerc nemen mijn vertaling/bewerking op van This Melody en daar wil ik toch eigenlijk wel bij zijn. Misschien kan ik het gezin bewegen mee te reizen naar de studio in Loenen? In ieder geval voor wie de hondjes had gemist in al het edison en awardgeweld fijne moederdagfoto's van Elvis en Rover.

 

VRIJDAG 18 DANKWOORD VOORBEREIDEN...

"De ervaring leert dat de leukste dankwoorden voorbereid zijn," waarschuwt de informatiebrief van de Stichting musical awards. "Ook als u niet verwacht in uw categorie te winnen is het raadzaam om een kort dankwoord voor te bereiden (maximaal 30 seconden), zodat u geen belangrijke personen vergeet."
Vannacht voor de spiegel, in smoking, probeerde ik een en ander, maar voor de zekerheid heb ik zojuist wat als beste uit de bus kwam even voor het cameraatje van mijn laptop geprobeerd, een flesje Buckley hoestsiroop bij wijze van trofee. Nou, 34 seconden moet kunnen, en hij is ontroerend hoor, alleen daarom al zou het zonde zijn als ik hem maandag niet won. Maar daar gaan we vooralsnog niet van uit. "Als je maar sterk genoeg ergens in gelooft, gebeurt het ook," is de strekking van mening musicalliedje, dus daar houd ik mij aan. Concullega Elbertse ventileert inmiddels dezelfde instelling, zodat wij elkaar in de kleedkamergangen fijn kunnen plagen. "Dankwoord voorbereiden? Maar dat van jou krijgt nooit iemand te horen!?"
Maandag zien we niet alleen onze Kim in een voorproefje Fame voor komend seizoen, maar ook de cast van Hair met een medley. Op RTL Boulevard was al een stukje, inclusief presentatie van de hippe kostuumontwerper Rodrigo Otazu en dat gaat wel wat worden. Vergeet niet te kijken, maandag om 20:30 op Nederland 1!

 

MAANDAG 21 (14.50) EN DE WINNAAR IS...

 

"Vandaag is de grote dag..." belde Arbeidsvitaminen me uit mijn bed, en ook voor radio 3 verklaarde ik nog maar eens dat we zo dadelijk niet twee uur naar Hilversum rijden om te komen verliezen. "En mocht de winnaar Jan of Ara zijn is er nog tijd genoeg om te beseffen dat genomineerd zijn op zichzelf al een hele eer is."
Geen reden dus om zenuwachtig te zijn, maar hard werken is ook zo wat. Omdat ik vannacht voorlopig vastliep in een leuke vertaalopdracht voor "Het Groot niet te vermijden...", een ouwe rockhit met zo'n simpele tekst dat het in het Nederlands bijna ondoenlijk wordt dezelfde losse sfeer te behouden, maak ik van deze middag maar eens gebruik om mijn kantoor op te ruimen, en weken post te openen, want bovenop liggen de eerste aanmaningen voor snelheidsovertredingen die ik onderop de stapel nog niet heb opengemaakt. (Altijd 11 of 18 km te hard, hoor, dat je niet denkt.)
Zo dadelijk brengen we de kleintjes naar opa en oma, en tuffen in gala naar de televisie. Ik heb er zin in!

10 UUR LATER

 

 

DINSDAG 21 (01.50) ... JAN... ELBERTSE

"Teleurgesteld?" Drukte iemand me meteen na de uitzending van de musical awards een microfoon onder de neus.
"Ben je betoeterd?" lachte ik oprecht. Vijf prijzen, waaronder de publieksprijs. Natuurlijk had ik de mijne graag gewonnen, maar hij blijft in de familie. Jan en ik delen vaak de kleedkamer, dus de eerste weken krijg ik het om mijn oren dat ik steeds zei dat ik ging winnen, maar ach, dan plaag ik terug: "Een prijs voor BIJrol voor een KLEINE musical, da's twee keer niks, Jan, daar zit ik niet om verlegen."
Het is ook geen verliezen natuurlijk, je bent al genomineerd, dat is een eer op zich. Je hebt alleen niet gewonnen. Zoals Daniël wel won, waarop mijn toneelvaderhart oversloeg van trots. Ik vond het ook fijn en terecht voor Annick, die van een op papier ogenschijnlijk kleurloze rol, iets heel bijzonders heeft gemaakt. En de prijs voor Pieters script is een hele deftige. Winnen van Phil Collins :-)! En hoewel ik voor en na mijn categorie eigenlijk niet zenuwachtig was, stond voor de medley van Hair het zweet me wel tussen de billen. Zou het werken? Zou je het kunnen verstaan? En vooral was de beslissing na maanden wikken en wegen om Let the sunshine in te vervangen door: "Laat de liefde toe" de juiste? Want ik heb alle varianten gezocht, Kijl, de zon komt op/ Zie het zonnig in, Zoek het zonlicht op/ Dans het zonlicht in/ Kijk, de zon in jou/ Voel de zomerzon en wat al niet meer, het bleef allemaal Lou Bandy "Breng eens een zonnetje onder de mensen, een blij gezicht te zien doet je zo'n goeoeoeoeoeoeed!" En de Liefde daar gaat het toch maar om. Natuurlijk, wie weet worden we volgend jaar genomineerd voor de liedteksten van Hair!
In anderhalf uur waren we terug in Ossendrecht, waar we een fles goeie champagne hebben opengetrokken op ons avontuur in musicalland. Ik speel in de beste kleine musical van het jaar en blijf dat tot december nog een keer of 100 doen.
En voor wie meer wil weten over de man die er met 'mijn' beeldje van doorging, klikt maar eens op janelbertse.nl en zoek vooral het filmpje van Nijntje, in zijn glansrol als Dick Bruna. Zo. En nu ga ik mijn pak ophangen en slapen. Morgen staan we er weer, in Capelle aan de Ijssel!

 

WOENSDAG 22 LEKKER WERKEN

Deze gezellige foto voor de Varagids, werd door Bob Bronshoff geschoten een dag voor Jan Keizer van BZN (zie cover in mijn hand) belde of ik een lied voor hem zou willen vertalen. Toeval is toch een raar ding. Lied is inmiddels ingeleverd en goedgekeurd, misschien al wel opgenomen ook. Zojuist de vertaling voor "Het Groot niet te vermijden..." ingeleverd, waar ik een paar dagen geleden nog niet uitkwam. Och, wat zijn dat toch heerlijke momenten als je ineens het juiste woord en de ingang hebt. (Ik verklap nog even geen titels voor mijn beurt. Gisteren ook vergaderd voor een klassiek project waar ik dolgraag meer over zou melden dan dat liefhebbers van mijn klassieke hertalingen 15 of 16 december met potlood in hun agenda mogen blokkeren.)
Na het musicalawardgeweld van maandag hoorde ik gisteren onder de rozenstruik dat de Mattheuspassie voor de Edison publieksprijs op de tweede plaats is geeindigd, dus ook dat beeldje komt een andere keer wel. De publieksprijs voor Doe Maar nemen ze ons niet meer af, en het idee in de hitmusical van 2007 te spelen is opwindend. Alle kranten stonden er vol van, en het publiek in Capelle aan den Ijssel genoot nog 20% meer dat ze er deze day after bij waren. En in huis waren we zeker tevreden over het RTL Boulevard kleding-item waarin Fiona en Daphne het er zeer over eens waren dat op het MA-gala 'de vrouw van Jan Rot er prachtig uitzag." Elvis: "Jij was de mooiste van het bal, mama!"
Zo genoeg over prijzen en feesten. De zon schijnt, dus lekker werken met de deuren open!

 

ZONDAG 26 OP EEN MOOIE PINKSTERDAG...

"Moet je nou alweer weg?" zou het bijschrift kunnen zijn voor deze foto. "Laten ze je zelfs met Pinksteren niet met rust?"
O zeker, soms haat ik ze bij V&V, en dat in musicalland gebruikelijke meedogenloze boeken, alsof we een stel automaten zijn waarvan het zonde is als ze een dag ongebruikt staan. Vanavond in Osdorp is de twaalfde dag van huis, want de dag van de musical awards was heel handig op onze enige vrije dag in de week gepland. En de komende maand juni met 25 optredens in 28 dagen breekt het record uitwonen. Maar ach, opa in de mijnen had het ook niet gemakkelijk en stoflongen krijg je er niet van, want ze worden elke dag doorgeblazen.
Overigens spelen Rover en Daan hier Tiet Piraat en ik ben ook niet saggerijnig uit Delft teruggekomen, zoals je zou kunnen denken na de eerste alinea. Integendeel, ik speel de hele week al zeer geïnspireerd, en probeer Arent elke avond iets anders in te kleuren, door voor aanvang een woord in gedachten te nemen: "cool", "geblokkeerd", "zachtmoedig" en hem zo een beetje neer te zetten. Niet dat ik iets aan de teksten verander, maar wel aan intonatie en emotie. Omdat Daniël daarop reageert en ik daar weer op, zijn we avontuurlijk bezig, af en toe langs de afgrond, maar vaak ook met nieuwe winst, en sowieso met chemie, meer dan dat je je verhaaltje afdraait ("en net zo goed een grammofoonplaat zou kunnen opzetten" heette dat vroeger.
En zijn we hier volgende week weer flauw van, doe je het omgekeerde en probeert de finesse in een vast patroon te polijsten. Enfin, zo zorg je ervoor dat het spannend blijft, en zeker Pinksterzondag zal de heilige geest niet ontbreken.
PS. Voor wie Doe Maar nog wil zien, er zijn nog kaartjes voor Carré van 12-18 juni.

 

DINSDAG 28 Eén MELODIE...

Eind juni verschijnt de eerste single van als voorloper voor het nieuwe album van Rob de Nijs, waar ik acht teksten voor leverde. Eén melodie, een tweetalige versie van Clercs jaren zeventighit This Melody. Bij de opnames kon ik niet zijn, maar via de weblog van Julien Clerc kreeg ik een aardige impressie. Wel stom dat ze bij het repareren van Rob de verkeerde tekst hebben gebruikt, waardoor het zinnetje "Een taalgebied, door hetzelfde liedje" is verdwenen. De band is al naar Engeland zodat hij op tijd gedigitaliseerd kan worden voor iTunes, dus er is niks meer aan te doen. Wel jammer, vooral omdat ik er nogal op had zitten broeden, terwijl de puzzelstukjes, taalreunie, grensgebied voor me op tafel lagen. Nu ja, er gaat altijd iets mis, en als je dat niet wilt moet je zorgen dat je overal bij bent en dat is niet te doen.
Nog meer nieuws? Misschien wel, maar of het spannende oriënterende telefoontje van daarnet ook het gewenste resultaat gaat opleveren??? (Wordt vervolgd...)

ZONDAG 3 juni . KERSTMIS IN JUNI

Zojuist terug van een vijfdaags minivakantietje met het gezin. Woensdag eerst langs Grote Oma in Hoogeveen, daarna door naar Groningen, ingecheckt en gegeten in Mercure hotel waarna ik naar de Stadsschouwburg reed voor de eerste twee Doe Maars in mijn oude stad. Volgende dag Pirates of the Carribean gezien, inclusief piraat Keith Richards. Vrijdag naar Apeldoorn gereden met een stop in de Apenheul. We sliepen in het zeer vriendelijke familiehotel Abbekerk, 100 meter van Orpheus, waar we pizza's hebben besteld voor ik naar kantoor moest. Gisteren overdag Paleis het Loo bezocht. Ook na de tweede show in Orpheus blijven slapen, lekker relaxt en vanmorgen op weg naar Ossendrecht langs mijn oudste zus in Wageningen, waar Elvis eindelijk het zelf ontworpen labyrinth in straatsteentjes mocht aflopen. Nu is het half drie 's middags en zit ik achter mijn computer. Wat gaan we doen met de rest van de dag en morgen? Eerst 's mijn nagels knippen. Dat wil ik al drie dagen. En daarna? Over drie weken gaan we de kerst-cd voor An & Jan opnemen. Dar vraagt nog wel wat voorbereiding. Het is niet helemaal het weer om in de kerststemming te raken, maar ach, het familiegevoel is er. Vrolijk kerstfeest!

VRIJDAG 8 juni DAT WOU IK OOK...

Vanavond staat de Tamboer in Hoogeveen op het programma. Ik ben niet zo sentimenteel aangelegd, maar in Hoogeveen bracht ik mijn middelbare schooltijd door, en in de Tamboer zag ik mijn eerste grote concerten, ik herinner me Robert Long en Herman van Veen, musicals als Foxtrot en Wat een planeet... Enfin, jaren zeventig in optima forma. De voormalige grote zaal van de Tamboer is nu de kleine, we hebben daar met Nachtlied en An & Jan gestaan en voor mijn docufilmploeg heb ik nog een half jaar geleden aangewezen waar ik op de eerste rij zat toen Van Veen zijn krullen schudde, en terwijl ik zijn zweet van miojn voorhoofd wiste dachjt: "Dat wil ik later ook." Misschien zitten er vanavond in de zaal ook weer kids voor wie een wereld opengaat. Als ik een keer geen zin heb is dat een van de methodes om me weer zin te laten maken en toch dat streepje meer te geven, de mogelijkheid dat je iemand voor altijd betoverd voor het theater. De andere oppepper is van Bruce Springsteen, die altijd zo speelt dat mocht het om wat voor reden dan ook zijn laatste blijken te zijn, hij er met trots op kan terugkijken!

 

ZONDAG 10 juni EEN WEEK CARRé...

Als jongen droomde ik van Paradiso en Pinkpop, toen ik in 1990 overstapte naar het theater was de Kleine Komedie de bekroning. Maar zo tegen mijn veertigste, vooral toen ik er om de hoek kwam te wonen, kreeg Carré steeds meer aantrekkingskracht. In 1979 speelde ik er voor het eerst, met de Streetbeats, inderhaast opgeroepen als vervanger voor The Nits in het voorprogramma van the Tubes. "Ik vind het al zo mooi dat we hier mogen spelen, als u liever koffie gaat drinken in de foyer, voel u niet bezwaard," riep ik olijk na een paar nummers, wat ons de halve zaal kostte, maar de helft die bleef zitten was daardoor wel gewonnen. Ik heb er ook eens gestaan in 1990, op een feestdag van een muziekschool, waarbij een schoolbandje mijn lied Valerie had ingestudeerd. De opkomst met de drummer (12) op mijn nek als tamboergesell was een van de betere uit mijn carrière. Ik stond er dit millennium twee avonden als gast van Rob de Nijs en eenmaal als gast van de Maskers. Op de avond van het pluche vorig jaar heb ik er nog een stukje Mattheus acapella gedaan. En nu dan een week, inclusief twee matiné's acht optredens in zes dagen. Weliswaar als onderdeel van het geheel Doe Maar, maar dat doet aan de kick en het succes niks af. Ik neem vrouw en kindjes een week mee naar Amsterdam, zodat het ook privé leuk blijft. En dan zondagnacht naar huis om maandag nog wat te kunnen voorbereiden voor een solo-optreden in Schouwburg Rotterdam op Poetry International, met Jakob en Sandra. De rest van de week wacht vier dagen Oude Luxor en tweemaal Chassé Breda. Maar dat is op dit moment nog ver weg. Eerst Carré. We zullen ons best doen!

 

ZATERDAG 16 juni BARTJE BEDANKT! (& ZONDAG PS)

Het is best werken in Carré. Het is de grootste zaal tot nu toe en het gevaar dat de scenes op het podium blijven hangen is aanwezig. En het warme bad bij aanvang ontbreekt. Een echte 'Amsterdamse' voorstelling is Doe Maar niet. "We waren ook een provinciaal bandje," zei Henny Vrienten die donderdag kwam kijken. In het script zitten grapjes waar niemand hier om lacht. En als er 1000 mensen in Carré zitten, zijn er toch nog flinke kringen leeg. Dinsdag en woensdag fietste ik na afloop niet geheel tevreden naar ons logeerhuis. Al had ik zelf lekker gespeeld, de voorstelling als geheel moest beter kunnen. iedereen deed uiteraard zijn best, maar er was iets te veel gepingel, zoals ook het Nederlands elftal op een tournooi wel wint, maar dat je weet dat er meer inzit. Maar donderdag was het weer een geheel en vrijdag was het als vanouds. Ik verheug me dan ook op de vier dit weekend, want zo vaak overkomt je zoiets niet, een week in Carré, de hele stad vol A0 en bovendien een week de 'sterkleedkamer', met pluche bank en eigen televisie, wat ik mij grijnzend laat aanleunen.
Het zijn vandaag en morgen ook de laatste optredens van Bart Rijnink als Tommie. In de showbizz betekent het maandag "Uit het oog, uit het hart" en dan gaan we voor de nieuwe Tommy. Maar dit weekend mogen we nog oprecht van hem genieten, want jongens, wat een mooie rol maakte hij er van en wat een vrolijke kwant achter de coulissen. Bartje bedankt!

PS Zondagmorgen: Gisterenavond wat mij betreft een van de beste van het seizoen. En voor het eerst een open doekje op mijn favoriete Arent-moment als ik tijdens Nachtzuster een rondje met mijn infuus dans, waarbij ik altijd Marcello Mastroianni in mijn achterhoofd heb als hij in Ginger y Fred een tapsolo uitvoert met op een krampachtige glimlach in de hoop dat het niet opvalt hoe stram hij is. Ik vond het echt jammer dat deze Arent moest sterven, zie 'm maar weer eens terug te krijgen!
"Zo had ik me het voorgesteld..." fluisterde ik tijdens het applaus halen naast me. En daar doe je het voor!

 

MAANDAG 18 juni (01:20) ROT VOOR ROTTERDAM...

Net terug in Ossendrecht van de laatste Carré. Het afscheidsfeestje van Bart na afloop is er bij ingeschoten, want dat is de consequentie van toeren met twee kindjes. Maar ach, wat zat ons Elvisje mooi op de eerste rij. En die oogjes toen ik haar mijn podiumbloemen reikte! Ook vandaag waren beide voorstellingen knallers en ik ben dan ook best opgewonden na 'mijn eerste week Carré'. Toch zo maar gaan slapen en en met een fris schoolbord de nieuwe week in. Vanavond voor het eerst dit jaar weer eens als mezelf op het podium bij Poetry met een naar ik vermoed van alles wat programma. Ik neem gewoon een paar multomappen werk mee en we zien wel. En vanaf dinsdag terug in Oude Luxor, met de nieuwe Tommie.

VRIJDAG 22 juni EEN NIEUWE TOVERFLUIT

Twee jaar geleden maakte ik met steun van het Podium voor de kunsten als studie een brute bewerking van Mozarts Zauberflöte. Opdracht was vooral eens te onderzoeken hoe ver je de tekst van zo'n opera kon oprekken, zonder de muzikale structuur aan te tasten. Het resultaat was zo grappig dat ik er voor de VPRO-radio een hoorspel van maakte waarbij ik alle zang en koorstemmen zelf invulde. De Nieuwe Toverfluit is zo a-typisch dat ik 'm als opera nergens kwijt kan, maar eigenlijk is het natuurlijk geen opera, maar een singspiel, gemaakt in opdracht van de volkstheatermaker Schickaneder, die zelf de rol van Papageno vervulde. Inmiddels kriebelt er iets om het ding zelf op te zetten, met goedzingende kleinkunstenaars en acteurs voor seizoen 2008-2009. "Daar kun je die mensen niet voor vragen, daar moet je zo veel voor repeteren!" dacht ik vannacht ineens, toen ik alle radiouitzendingen weer eens achter elkaar had beluisterd. (KLIK HIER VOOR MP3 en RADIO). Maar ach, de acteurs van Toneelgroep Amsterdam staan ook vijf uur Shakespeare uit hun hoofd te leren voor een maandje uitvoeringen, dus wie weet...

 

MAANDAG 25 juni JEZUS EN DE DODE VLIEG

"Vader, ik heb een kunstwerk op je bureau gelegd," liet Elvis al over de mobiel weten. "Jezus en de dode vlieg".
Daan gaf wat meer informatie. Elvis had een dode vlieg gevonden, opgeplakt en er in roze een Jezus aan het kruis onder getekend.
"Ik vond het een heel bijzondere vlieg, daar moest ik iets mee doen," legde Elvis vanmorgen uit.
"Nee, het was een gewone vlieg, maar jij hebt hem bijzonder gemaakt," vond ik.
"Want als ik later kunstenaar wil worden, moet ik goed oefenen, hè vader?"
"Precies liefje: oefening baart kunst, zegt het spreekwoord."

 

VRIJDAG 29 juni HET EINDE IN EINDHOVEN

Nog twee en dan is zelfs voor Doe Maar een zomerstop. Wij riepen al "grote vakantie" als we drie dagen achter elkaar vrij hadden, en de laatste daarvan was ergens in april. Vanaf 3 december heeft het zeven maanden de agenda bepaald, en het lijkt me zo heerlijk om weer eens een tijdje achter elkaar thuis na het eten met de kleintjes in bad te gaan en daarna met Daan een van de vele dvd's op te zetten die nog staan te wachten, en daarna tegen half elf naar kantoor met een pot koffie en dan tot het licht wordt ongestoord doorwerken aan een of ander meesterwerk. Maar eerst nog even deze twee en daar heb ik ook zin in. De laatste dagen in Hoofddorp weer steeds nieuwe details aan Arent ontdekt, kijken wat er nog meer inzit. En dan sluit ik zondag Janshoek tot augustus. Voor de gezelligheid nog even het gezinsfoto'tje hoe het zeven maanden geleden begon.
En let wel, ik vind het heerlijk, even geen Doe Maar, maar ik ben ook oprecht blij dat het nog niet afgelopen is, en ik zal straks met plezier de drie maanden reprises doen. Tot dan!

 

 

maandag 13 aug: Terug uit Wenen

Zo, vanmorgen met het eerste vliegtuig uit Wenen gekomen en bij thuiskomst meteen aan het werk, te beginnen met inpakken en versturen van de nieuwe An & Jan flyers en posters, bijwerken van het Doe Maar tourschema, en wat puntjes op de i voor de Hair-vertaling. De vakantie is voorbij. En al zou ik hier graag uitwijden over Wenen, want wat een mooie, (cultuur)vriendelijke stad, meteen maar ter zake, want niet alleen voor de kick bezochten we daar het graf van Brahms - rond een grasperk met Schubert, Beethoven, Strauss en een monument voor Mozart - ik moest er ook een foto maken, want, hoera hoera hoera: LET OP: 15 december in het muziekgebouw aan het IJ en zondagmiddag 16 december wordt in De Doelen in Rotterdam Een Hollands Requiem gebracht, - mijn dit voorjaar gemaakte nieuwe tekst op Brahms Deutsches meesterwerk - met het Rotterdams philharmonisch koor Toonkunst, de solisten Pieter Hendriks en Tetsje van der Kooi en het VU-orkest o.l.v. Daan Admiraal. Ik moet de pagina nog maken, maar wie dan hier klikt, op Een Hollands Requiem krijgt meer informatie. En qua heuglijke medelingen: Op zondagmiddag 2 maart wordt, opnieuw in de Philipszaal in Den Haag de Mattheuspassie gebracht, mét Marcel Beekman. Binnenkort meer, nu ga ik naar Roosendaal affiche-rollen halen.

 

vrijdag 24 augustus: Kerst in augustus!

Van de week kwamen de posters voor An + Jan Kerst en Landelijk binnen, die ik prompt verstuurde, gisteren kwamen de zangboeken voor Een Hollands Requiem van de drukker, geen ringband maar netjes gebonden en creme papier in plaats van wit, wat voor bladmuziek fijner werkt. Vandaag was er opnieuw een bestelling aan de deur: Vrolijk Kerstfeest, de vierde An & Jan cd en wat voor een. Ik zal eerdaags een pagina maken met fragmenten, maar nu kan ie vast aangekondigd en in de rotshop gezet. Volgens mij wordt het een hit.
Woensdagmorgen nog uitgebreid vergaderd met de Hair-creatives over de laatste teksten, en tussendoor Doe Maar opgestart in de schouwburg in Utrecht. Het publiek gaat weer uit zijn dak en wij ook, inclusief de nieuwe Tommie, Rein Hofman. Hij doet het erg goed, met een andere draai dan voorganger Bart, wat voor ons ook weer fris is. NB: Voor de extra voorstelling zondagmiddag zijn nog kaartjes.

zaterdag 1 september: premHaire 20 oktober

"We weten dat het een moeilijke datum voor je is, maar hopen toch dat je er op een of andere manier bij kunt zijn." Ja, hoor. hemel en aarde heb ik bewogen om bij de première van Hair in Breda te kunnen zijn, en nu is ie weer teruggezet van donderdag 18 oktober naar zaterdag 20. Dan speel ik met Doe Maar in Groningen, geboekt door hetzelfde kantoor. Je kan je kwaad maken, maar het verandert niets. Gelukkig zijn de An + Jan landelijk A0-affiches al binnen, met mijn kop onbetamelijk groot. Op karton geplakt, kan Ronald Giphart die na afloop omhoog steken. Ik had me er juist zo op verheugd. Normaal kijkt mijn meisje vanuit de zaal hoe ik het er op het podium vanaf breng, nu konden we naast elkaar het gebeuren ondergaan, maar enfin. De singalong uitzending vanaf de Uitmarkt heb ik nog niet gezien, wel twee keer in de repetitieruimte geweest en een paar stukjes gehoord. Bijna alle teksten zijn nu rond en door, er is er nog eentje niet naar ieders tevredenheid. Ook ik voel dat er iets meer in moet zitten, maar ik ben er al maanden mee bezig en kom er niet mee verder. Ik zeg niet welk lied het is, want als er niets beters komt, blijft het zo en dan heb ik niks gezegd. Donderdag is er een persfeestje, daarna zal het ook in de media gaan leven. leuk dat ik dat net allemaal met Doe Maar heb meegemaakt. Ik begrijp ook goed hoe hard de acteurs, zangers en dansers nu moeten werken. Zag het schema aan de deur hangen en benijd ze niet. Maar het wordt vast goed. Regisseur Marcus Azzini zit er in ieder geval bovenop. Volgende week komen de muzikanten erbij. Wordt vervolgd.

maandag 10 september: ook voor uw kerstpakket

"Ik moet natuurlijk zo'n firma zoeken die kerstpakketten samenstelt," dacht ik hardop tegen Daan, die onmiddellijk zag dat het een geweldige manier was om de kerst-cd te exploïteren. Maar voor ik op google 'kerstpakketten' had ingetikt, zakte de moed me al in de schoenen. Dan bestellen ze er vijfduizend maar of ik dan nog wel even voor "Klote met kerstmis" een andere tekst wil maken of op z'n minst een andere titel, en of "Bethlehem (do they know it's Christmas)" er misschien afkan, want "Mohammed houdt geen huis als anti-christ" zou in het dommeblondiekamp op wrevel kunnen stuiten, etc. Of er moet een nieuw hoesje om met Essent wenst u prettige kerst. En ben ik daar weer druk mee terwijl er teksten gemaakt moeten worden. Over twee en misschien zelfs drie grote, geweldige projecten in de toekomst kan ik helaas nog niets verklappen. Om de komende stress te verlichten ben ik eerst maar begonnen met de teksten voor An & Jan gaan landelijk, want februari is het ook zo. De Tennessee Waltz is nu een week ter wereld als "Brabantse Wals" en bij ons thuis al een klassieker. Mijn meisje hoorde op de radio Johnny Cash en June Carter met het prachtlied 'Jackson' (geschreven door Lee Hazlewood, die ook These boots are made for walkin bedacht), en daar kom ik niet onderuit. Gisteren op de terugweg van Oss (vier heerlijke Doe Maar dagen in De Lievekamp, leuk theater is het toch), gezocht naar potentiële plaatsnamen. Wat dacht u van Gorinchem? En hoewel ik er niet hou van Engelse zinnen in een nederlandse tekst... Gorkum, here I come!

 

 

vrijdag 14 september: het beste publiek is rotterdams

We zijn al weer een jaar of zes weg uit Amsterdam, dus het valt niet moeilijk het vandaag eens gewoon te zeggen: geen beter publiek dan Rotterdams. Of in ieder geval voor de Doe maar musical. Zelfs nu Rupsje Nooitgenoeg bij de derde serie in Rotterdam geen uitverkochte zalen meer treft, blijven de Rotterdammers lachen en klappen voor twee. En hoewel ik deze reprises voor en na de voorstelling wel degelijk kamp met een 'blijven zitten' gevoel, is er op het podium niks van te merken. De laatste weken ben ik een beetje lichter en droger aan het spelen, en lachen halen op onverwachte plaatsen, om dan op andere plekken weer te ontroeren. Zo blijft het spannend en geloofwaardig, want de automatische piloot daar hebben ze machines voor. Wel alvast een mooi groot An & Jan gaan landelijk A0 laten ophangen, want 30 juni 2008 sluiten we hier onze Landelijk tour af.

Vandaag Daans verjaardag gevierd - "wel een beetje raar, al 32 jaar" klonk vandaag toch anders - en ik ben al vanaf half zeven vanmorgen op. Nu is het tien voor 1. Toch nog het gevoel nog iets te moeten doen. Tsss...

zaterdag 22 september: EXTRA! EXTRA! READ ALL ABOUT IT

"De band Di-rect gaat volgend seizoen spelen in de musical Tommy," vertelde Albert Verlinde in RTL Boulevard, een nieuwtje dat hij de dag ervoor – onder strikte geheimhouding –van mij had gehoord. Pof, weg geplande perspresentatie. Enfin. Laat ik er verder nog niks over vertellen dan dat ik bezig ben met de vertaling. "Extra! Extra! Read all about it" zal niet het moeilijkste nummer worden... Vandaag waren drie van de vier Di-rect leden komen spieken bij de laatste Doe Maar in Rotterdam, en het was voor Spike en Tim hun musical-debuut. Overigens is Tommy van oorsprong geen musical maar een rock-opera, en dat zullen we zo houden.

Hoe zou het met Hair zijn? Ik heb woensdag een stukje gezien van de repetitie, dat klonk goed en het decor zag er geweldig uit. Morgen is hun eerste try-out in Velsen. Ik ga dinsdag kijken in Alphen.

Zal ik hier nog even verklappen dat Doe Maar wordt opgenomen voor tv? En ik heb nog groot nieuws op het privé-vlak, maar dat hou ik nog voor me. U leest, alles in beweging. Al kaartjes gekocht voor 9 december in Carré? Nog meer nieuws: ook Antonie "Ankie" Kamerling, Mathilde Santing en Fay Lovsky komen zingen!

donderdag NOG TIEN MINUTEN...

Ik wens de lezer heil vanuit een hotelkamer in Stadskanaal, waar ik vanmorgen door de VARA uit mijn bed werd gebeld over de Dylan-expositie die vanavond wordt geopend. Kunstenaars waren gevraagd een kunstwerk in te sturen, geinspireerd door Dylan. Mijn bijdrage is deze foto van zoon Rover en met zo'n model krijg je het idee dat je best fotograaf zou kunnen worden.
Ik kan niet bij de opening in Fame zijn, want dan spelen wij in Amstelveen met Doe Maar. Ja, je mist wel eens het een en ander met vijf dagen in de week, maar zolang het er vijf zijn en geen zes, vind ik het best. Dinsdag eerste try-out van HAIR gezien, en hoewel er nog van alles verbeterd zal worden, aan het eind moest ik huilen en besefte: ja, de enige manier om de wereld te verbeteren is met liefde. Liefde loont. Nu ga ik uitloggen, voor de Groningse kamerdames op de deur gaan bonzen. En Amstelveen, I'll be your baby tonight!

ma 1 oktober

HAZEWINDJES

Vanmiddag naar de première van De Fabeltjeskrant geweest in Den Bosch. Elvis (5) en Rover (2) waren er al weken mee bezig, maar ook voor Daan en mij was het fijn eens even iets als gezin te doen. En wat een ontzettend leuke voorstelling hebben ze er met z'n allen van gemaakt. Ik let beroepshalve natuurlijk het eerst op de tekst, en pet af voor Jon van Eerd. "Dag lieve Toneelkijkertjes" was meteen al een grijns waard, de I-pod - "een zachte vrouw met bepaalde voorkeuren", Zoef die van de zenuwen 'hazewindjes' laat... Geweldige cast ook met een sloot muscialawardsgenomineerden van dit jaar, leuke nummers van Ruud Bos enfin, ik ben er uren later nog vrolijk van. Mijn dopjes zagen er geweldig uit, Rover met Bor de Wolf muts en Elvis als juffrouw Ooievaar met witte pettycoat en knalrode maillot. We hebben uitgebreid op de rode loper geposeerd, dus wie weet staat er deze week ergens een op het net. Doe ik het nu even met de mal voor de T-shirts...

Maandag 8 Oktober - Do- Re- for me!

Albert Verlinde en Roel Vente gaan"Sound of music" brengen in de Efteling. Na Cinderella opnieuw een tijdloos Rodgers & Hammerstein meesterwerk in een nieuwe Nederlandse vertaling. O, jé, o jé, ik zie bleek. Meer dan een mailtje sturen, kan ik niet maken, want jongetjes die vragen worden overgeslagen. Een producent kiest graag zelf . Nou, dan maar hier een kaarsje gebrand. Laat mij het doen, bid ik tot de abt van Maria. Ik zal een seizoenlang gratis voor Langnek spelen, als de echte uitvalt, maar sla mij niet over. Ik word nu al warm van "These are a few of my favourite things". Maar kom, niet vooruitlopen. Maandag 15 oktober in de Wereld Draait door schuif ik aan tafel samen met Hair hoofdrolspeelster Jelka van Houten, om te praten over deze 40jarige hitmusical die 20 oktober zijn Nederlandse première beleeft. Ik ga die teksten nog eens nakijken. Nu kan het nog!

SYB & JAN

Veel wordt er al gezegd en geschreven over "Een Nieuw Volkslied" de eerste samenwerking tussen VPRO en Endemol, 10 oktober op tv. Als een van de 'zeven toonaangevende tekstdichters' die de opdracht kregen een alternatief voor het Wilhelmus te maken, kwam ik op een soort anti-volkslied tekst met de strekking "Ieder zingt zijn eigen lied/ en samen klinkt een volkslied/ maar iedereen hetzelfde/ zo'n lied dat wil ik niet." Syb van der Ploeg- van de Kast heeft dat op vlammende muziek gezet en ingezongen, en bij ons thuis is het al een dikke hit. Dan kwam gisteren ook onder zwaar embargo een MP3 van BZN-voorman Jan Keizer waarop hij "Sensationeel" zingt, mijn vertaling van Sincerita die qua strekking dichtbij het origineel is gebleven, en dat heeft hij verdomd mooi beheerst gedaan. Cd Komt eind van de maand uit. Het gaat toch wel allemaal erg voorspoedig. Toen ik vanmiddag door Arjen Visser van Trouw werd geinterviewd voor de rubriek "de tien geboden" (vrijdag 14 oktober in Trouw), kon ik bij "gij zult niet begeren uw naastes dit en dat (noch zijne osch, noch zijne ezel)" naar waarheid zuchten dat er eerder een gevoel van bevoorrechtheid en dankbaarheid opkomt, dan jaloezie op anderen, want met wie zou ik in godsnaam willen ruilen?

----------------------

DINSDAG 9 oktober STEM OP SYB!

Tot woensdag 10 oktober 18:00 kun je stemmen bij 'Een nieuw volkslied' op het schitterende "Ieder zingt zijn eigen lied" door Syb van de Kast, met een tekst van Jan. klik hier voor een nieuw volkslied. Ik heb zojuist de andere inzendingen beluisterd en wij zijn in ieder geval het enige uptempo nummer met een beetje stoere tekst.Omk 21:30 begint de uitzending. Ik had eigenlijk mijn hertaling van het Wilhelmus op de site willen zetten, maar ik haper nog op één regel die ik minder sterk vind dan de andere 12, dus daar zal ons volk nog op moeten wachten. Hyperdesyp hoera!

DONDERDAG 11 oktober EEN ECHT NIEUW WILHELMUS

"Een nieuw volkslied" bij de VPRO op tv. Wat ik tussen de Doe Maar bedrijven zag vond ik erg leuk en wat ik hoorde nog meer – "ze bespraken net jouw lied: literaire kwaliteiten- het beste" fluisterde Basbart toen de band op het podium terugkeerde voor het verjaardagfeestje van Alice. Chauffeur Willem had mijn mobiel om zoveel mogelijk te bellen. Na Doe Maars buiging en bloemen vielen we in de artiestenfoyer binnen bij Pauw en Witteman, die er een beetje flauw lacherig mee omgingen, ondanks de juiste constatering van Leon Verdonschot: "Het gaat mij er niet om het Wilhelmus af te branden, maar om te kijken wat er in 2007 voor iets gemaakt zou worden" (of woorden van die strekking, ik tik vanuit een hotelkamer in Deventer, met een hotspot verbinding voor 5 euro per uur, dus de uitzending van gister ga ik morgen thuis wel bekijken. ((Dag lieve lezertjes thuis, houden jullie het vol zonder Vaderman? Ik mis jullie!)).
Enfin. Ik begreep dat Syb bij de jury op twee eindigde en dat de clip enorm werkte dus wie weet houdt hij er een hit aan over. Zal the Opposites met de leuke rap Dikke lul, drie bier zeker lukken. En Frans Bauer uiteraard, die we niet moeten vergeten van harte te feliciteren, als zijnde de stem van het volk.
Ter zake.
In het tv-clipje zag je me werken aan een nieuwe berijming op het Wilhelmus. Dus een nieuwe tekst op de oude melodie. Die is al weer een paar weken verder en ik hoop hem op mijn feestje in Carré 9 december te presenteren aan het Nederlandse volk; met Bill van Dijk op de gastenlijst ligt de eerst uitvoerende voor de hand. Maar probeert u het vast even voor uzelf. Mocht u nog zinnen zien waar u over zou struikelen, muzikaal danwel thematisch, laat het weten via jan@janrot.nl. Voor de bladmuziek: klik hier: download bladmuziek nieuw Wilhelmus op pdf . Of als u dat liever heeft als jpg hoger dpi. Dan volgt nu de tekst.

WILHELMUS

Wilhelmus van Nassaue, zing ik uit volle borst

Ons volkslied vol vertrouwen op vaderland en vorst

Want kleurt ons land oranje dan staat mijn hart in brand           

In rouw of bij champagne dit is mijn Nederland

 

De toekomst wordt historie van vader weer op zoon

Uitheems of Hollands glorie, dit land is waar ik woon

Een land om van te houden, een volk van klein tot groot

Wilhelmus van Nassaue, ben ik trouw tot de dood


DINSDAG 16 OKTOBER: OKAPI op YOUTUBE

Ik was het al een tijdje van plan, maar nu dan eindelijk een begin gemaakt met een Okapi filmarchief. je gelooft het niet, maar ik heb 30 uur televisie van mezelf, en daar zitten leuke stukjes tussen. Die moet ik eerst nog van mini-dv bandjes in mijn op d eharde schijf laden en daar heb ik nu geen tijd voor. Maar voor de aardigheid twee filmpjes op Youtube gezet, een met beelden van Doe Maar in Carré, voor het optreden, en een oud clipje van Tenderness 1984, inclusief rolletjes voor Esmee Lammers en Toon Agterberg. Klik hier of kopieer het adres. http://nl.youtube.com/user/stichtingokapi. De beeldkwaliteit laat nog wat te wensen over, maar daar kom ik later wel achter hoe ik dat beter kan doen. Net als het maken van vrienden, groepen, afspeellijsten en weet ik veel wat. Vanavond is er in ieder geval door De Wereld Draait Door bij Claudia de Breij weer een stukje tv bijgekomen. Spannend hoor, zaterdag Hair-première!

PS Bij "Meer Jan Rot" alvast Double Date gevonden.

ZONDAG 21 okt (0:20)

Vanavond was de Hairpremiere in Breda. Ik zat in Martini Plaza en het voelde als een bevalling waarbij ik ontbrak. Voor de goede vibe was ik vanmiddag even langs Chassé gereden om mijn tois te brengen, plus mijn kop op karton om bij het creatives-applaus omhoog te houden, en ik kon het niet laten even de zaal in te zegenen met een spuug in de hand. Daarna het kankereind naar Groningen, waar gelukkig onze tourkok Maarten Jan fijne shoarma klaar had staan. Daan belde in de pauze dat de eerste helft van Hair geweldig was gegaan en als zij dat zegt is het zo. Wij speelden ook lekker, maar meteen na het slotapplaus vluchtte ik zonder douchen naar mijn hotelkamer, waar Daan zojuist een gigantisch slotaaplaus meldde, en als ze zo thuis komt krijg ik het hele verhaal en anders morgenochtend. Een half uurtje wachten nog, met een fles Messias-rosé, een blikje dolma's en een zeer bijzondere bos bloemen van producent Matthijs van Senf: "Dank voor de geweldige liedteksten en samenwerking. Jammer dat je er niet bij bent. Dat doen we de volgende première beter!"
Hm, stoere gedachte om nu meteen weer verder te werken aan Tommy. Ik heb alles bij me. Nee, je kan ook overdrijven.

PS INMIDDELS DAAN GESPROKEN, EN HET WAS FANTASTISCH. Tot maandag als de kranten komen!

VRIJDAG 19: OKAPI draait door

Veel te leuk, dat Youtube. Al de tweede nacht die ik heb verbruikt aan het omzetten van oude bandjes naar digi-filmpje. Vanaf vandaag ook Ankie bij vrienden van amstel, in memoriam Mary Servaes, Father & Son bij Toppop en een paar clipjes uit Rocker in Holland. Vooral dat laatste ziet er goed uit. Eigen nummers, ja, daar zeg je zo wat...

MAANDAG 22 okt EN DE KRANTEN ZEGGEN:

"De liedjes zijn vakkundig vertaald door Jan Rot," stommelt Daan al voorlezend de trap op, een pak kranten in haar handen, "hij verstaat de kunst om de klank van het origineel te behouden door - zonder kwaliteitsverlies - vrijmoedig met de inhoud om te gaan. Dat is de Volkskrant. En hier NRC: Die noemt jouw teksten voortreffelijk. Hoor je dat? Voortreffelijk. dat is een tien. En de Telegraaf heeft je ook in de kop: "Enthousiaste cast en vertaalde liedjes overtuigen..." Daan heeft vroeger bij een theaterbureau gewerkt en is erin getraind de juiste citaten te plukken. Want niet alles over de productie is lovend, en dan zeg ik het voorzichtig. Maar ook genoeg goeds, en zelfs 4 sterren in het AD, "liefdevolle terugblik op swinging sixties" maar daar worden mijn liedteksten niet genoemd dus die komt weer niet boven mijn bed. Ha. Enfin. Het kind is ter wereld, en wie net als ik de première gemist heeft kan een vleugje proeven klikt hier voor de site van decorontwerper Andr? Joosten met een overzichtelijk in stukken geknipt filmpje (ook van repetities, try-outs etc).

ZONDAG 26 oktober NADER TOT CARRé

Bijna November, en dat had ik in mijn hoofd om eens echt de avond in Carré op poten te zetten. Eerst maar eens Altijd
November als Mp3 van de maand, in de versie van Anneke Grönloh. Anneke zingt J.C. Bloem, zij gaat dat ook in Carré doen. Samen met de all time An + Jan klassieker Gigi l'Amoroso oftewel Bossen rooie rozen. En zometeen in de auto naar Leeuwarden zal ik kauwen op de laatste obstakels in "Kippenvel (bij Me & Bobby McGee)" een volgens mij mooie vertaling van dat lied, dat ik nu maak met Huub van der Lubbe in het achterhoofd, want "Hartzeer (Love Hurts)" wat hij al eens bij An Jan gedaan heeft, wou ik nu laten zingen door Fay Lovsky en Mathilde Santing als de Everly Sisters. Ik heb met Het Parool afgesproken om in de PS zaterdagbijlage van 8 december al mijn gasten te bespreken. Misschien een idee om dat hier al vast in flardjes te doen? Misschien, maar niet nu, dat is het leuke werk. Ik moet eerst oefenruimte bespreken, en wie de techniek doet, en dat er te eten is en voor hoeveel man. En mensen attent maken op de avond, want het aantal genodigden wou ik beperken tot zakenrelaties van wie ik anders nooit meer een uitnodiging krijg :-). Jeetje, ik zie dat ik het huurcontract nog niet eens heb teruggestuurd. Eens kijken, nu nog afzeggen kost me 12.000 euro. Dat was ik gelukkig niet van plan.

Voor wie het nog zocht: Het bespreekbureau is dagelijks telefonisch bereikbaar van 09.00 uur 's ochtends tot 21.00 uur 's avonds.U kunt bellen naar 0900-25 25 255 (40 cpm).

PS: Het blijde bericht op RTL Boulevard dat het gezin Rot gaat uitbreiden is waar. Maar eind mei is nog ver weg, dus daar gaan we het volgend jaar wel over hebben...

DONDERDAG 1 NOVEMBER

"Dat komt volgend jaar wel," schreef ik een paar dagen geleden, maar vanmiddag met z'n viertjes een echo wezen maken, en ja, dit plaatje kunnen we niet voor ons houden. Een paar centimeter en toch zit het meeste er al op en aan. Het blijft met recht een wonder.
Gister was vriend Jakob Klaasse jarig, 59 geworden. Die is ook ooit zo begonnen. Wat je zegt, het blijft een wonder.
Ook jarig vandaag is de stichting. Volgens een nieuwe regeling (die het maar een jaar heeft gehouden) mocht het theaterboekingsseizoen pas beginnen op 1 november 2004. Er was zelfs een heuse BOEKINGSPOLITIE ingesteld om producenten en theaterdirecteuren daar aan te houden. Ik had net besloten mijn eigen producent te worden en stuurde als eerste actie de nacht ervoor alle theaters handmatig de aanbieding voor "Nachtlied" en wel per ouderwetse en dus opvallende fax. Met succes. Zelfs als toen de zeven vette jaren begonnen heb ik er nog vier voor de boeg! (Reve: Ik vind het bestaan nu al geweldig, en straks nog het eeuwige leven!")
Zo, en nu ga ik kerstcd's en flyers naar kranten en media sturen onder het motto "December Rot-maand".

MAANDAG 5 NOVEMBER - 9 DECEMBER PINKSTERDAG

"Kom je ook op mijn verjaardagsfeestje? Iedereen zingt mijn vertalingen. Misschien leuk Op een mooie Pinksterdag tussendoor?" mailde ik Rick de Leeuw. Ik kreeg geen antwoord maar Rick zit veel in België met Jan Hautekiet, en misschien had hij helemaal geen zin om ons singletje uit Een Nieuwe Jas nog eens aan te trekken. Maar van de week was er ineens het antwoord "Ja, ik wil" Dus dat is mooi. Extra vervelend dat ik in het grote tv-archief dat ik nu al nachtenlang bezig ben op Youtube te zetten het bewuste clipje nergens kon vinden. Maar nu ik 32 afleveringen van "de Platenkast van" mijn rubriekje in het RTL5 programma Music Scene heb overgeschreven naar iMovie, zodat ik ze straks in kleine bestandjes de wereld in kan sturen, bleek achter de laatste uitzending nog een stuk band te zijn gebruikt voor Pinksterdag en een item bij Hanneke Groenteman. Allebei er meteen opgezet. En nu maar eens kijken of wij niog zo kunnen kijken.(Klik hier voor clipje als hier boven geen youtubescherm verschijnt)

ZONDAG 11 November OOK ALLE PLATENKASTEN op YOU TUBE

"Maar heb je daar dan tijd voor? Moet je niet werken?" vragen mijn Doe Maar collega's, en natuurlijk heb ik er geen tijd voor. Maar toch, wat is het heerlijker dan midden in de nacht nog even oude videobanden over te schrijven, DVD-R's te rippen of de harddisk van mijn dvd-recorder eens te safen. (tussen 2005 en 2007 41 items op tv, van Doe Maar of Mattheus tot "oudere vaders" en familie Rot bij de Fabeltjeskrant.

Meer dan 60 filmpjes vind je door hier te klikken

Maar ik heb ook een nieuwe user gestart Het Rotarchief, voor filmpjes waarin ik niet meteen als zanger optreed. Om te beginnen heb ik er de 31 platenkasten op gezet, die ik bezocht voor het programma Music Scene, TV-seizoen 93-94, met o.a. Klik hier voor alle platenkasten

Als voorbeeld die van Jules Deelder:

:

ZATERDAG 17 november: MIJN MOEDER

Mijn moeder zou vandaag 82 zijn geworden als ze niet al op 51jarige leeftijd was omgevallen. Dit is een foto uit 1968. Toen was ze 43. Dertig jaar dood is ze nu, in augustus heb ik met haar twee zusters van 84 en 87 haar sterfdag herdacht. Ik moest aan haar denken toen ze van Spijkers met Koppen belde, waar ik vandaag in de uitzending zit. Of ik het erg vond om 50 te worden? "Elvis werd maar 42, dat lijkt me veel erger," was ik snel. Vief 92, daar ga ik maar van uit. En dat is nog verschrikkelijk ver weg. Deze week nog 8 keer doodgaan met Doe Maar, en dan hebben we dat ook even gehad. Wie a.s. zondag bij de TV-opnames in Alphen wil zijn: de middagvoorstelling was vandaag althans nog niet helemaal uitverkocht.
Zo, en nu ga ik een borreltje drinken op Adriana Johanna van den Burg, geboren dinsdag 17 november 1925 te Amersfoort. Oftewel Oma Jooske, zoals ze nu bij ons heet. God, wat had ik haar dat graag eens verteld!

MAANDAG 19 november (1:34) ALLES GEGEVEN

"Zo, meer heb ik niet in huis. Alles gegeven," fluisterde ik schor tegen mijn toneelzoon Daniël terwijl we in de coulissen wachtten voor het halen van applaus. Ja, vandaag moest het dan gebeuren, het vastleggen van Doe Maar de Musical voor de AVRO op 1 januari en natuurlijk daarna op DVD. In de eerste opname, van de middagvoorstelling zaten mooie momenten en veel bruikbaars. Maar ik had toch het achterste van de tong voor de avondvoorstelling bewaard. De finale. Omdat ik pas na veertig minuten ophoef wacht ik normaal in mijn kleedkamer, het toneelspeakertje op minimaal. Nu zat ik in mijn kloffie boven en zag op de monitor hoe de ene na de andere scene er vlammend opkwam. Jeetje, wat was iedereen goed en wat een prachtige voorstelling is het toch, dat realiseer je je dan weer. Nou ik nog. Want je hebt dat ding 191 keer gespeeld en toch moet het er als nieuw uitzien, je moet het zelf geloven, het avontuur in. De eerste helft ging alles lekker, geen zin waarbij je dacht: nou, dat doe je normaal sterker. In de pauze trok ik me toch even terug, want straks moest het gebeuren: het duet met Lenette was vanmiddag al prachtig gegaan, maar Nachtzuster was een beetje gemaakt, en het belangrijkste: de lange goedmaakmonoloog met Rits. Tijdens zat ik helemaal in het spel, maar meteen daarna realiseerde ik me: zo goed hebben we 'm nog nooit gedaan. Nachtzuster was echt, de sterfscene en de hemelvaart met een donderend open doek. Tot en met de toegift en de bloemen bleef de boog strak. Maar op weg naar de kleedkamer voelde ik de tranen en even later stond ik onder de douche gewoon een potje te janken. Helemaal leeg. Alles gegeven. Meer heb ik niet in huis. Met het laatste restje energie snel naar huis gereden, met een grote grijns, want voor hetzelfde geld speel je niet lekker en gaat ie zo de geschiedenis in. maar dit was Arent zoals ik 'm graag zag vastgelegd, en als mijn dopjes later groot zijn en kindjes krijgen dan zetten ze die ook met rozegroen mutsjes op voor het beeldscherm (of wat ze dan hebben) en zeggen ze: "Kijk dat is opa, die speelde in 2007 in een musical." Ha!

DONDERDAG 22 (22:00) BOBBY cs in TOP 2000?

Hè, dat vind ik nou leuk. In de voorkeurslijst voor de Radio 2 Top 2000 staat mijn Bobby, Roger & Eileen. Weliswaar met het verkeerde jaartal - het was niet 1979 maar 1982 - maar een kniesoor die daar op let. Ik heb dus net meteen mijn stem uitgebracht op mezelf en op nog een paar aardige liedjes al dan niet van familie (ik doe wat ik doe, avond en manuela). En dan nu weer verder met mijn bureau. Vanwege ziekte waren de Doe Maar-optredens in Uden geannuleerd, en dat gaf mij de kans iets in te halen van wat de afgelopen maanden is blijven liggen, vooral snelheidsboetesm verzekeringen, verbouwingen etc. Ondertussen toch een raar gevoel, want zo vlak voor het einde wil je graag de tour afmaken. Ik had er na zondag ook echt zin in. Enfin, morgen Terneuzen, en daarna twee maal Dordrecht. En zaterdagmiddag eerst naar Assepoester in de Efteling. Elvis en Rover kunnen er alvast niet van slapen. (NB: Klik hier voor de Top 2000.

WOENSDAG 28 NOVEMBER: NOG NIET JARIG DEEL 1

Zojuist de definitieve lijst (deo volente) aan gasten en muzikanten voor Carré op de site gezet. Ik vind het ook flauw om mensen van wie ik weet dat ze niet kunnen komen er op te laten staan. En er blijft meer dan genoeg over. Qua techniek zijn we ook een stap verder, de crew van Youp van 't Hek blijft een dag langer. Top. Nu nog zorgen dat er mensen in de zaal komen. Daarvoor schrijf ik nu een stuk voor de PS van het Parool dat weekend. 's Kijken wat ik over iedereen nog te kietelen heb. Klik hier voor de lijst artiesten!

VRIJDAG; NOG NIET JARIG deel 2

Het Carré-programma is rond, maar Carré is groot en er kunnen nog een boel mensen bij. Hoe nu? Qua media loopt er van alles, maar vooral ik aan hun lijntje.
Het fijne van alles zelf doen is dat je met terugwerkende kracht krediet moet geven aan al die meisjes van management en platenmaatschappij die vroeger niks voor elkaar kregen. Mij lukt het ook niet.
"Het klinkt heel leuk. ik gooi het zo in de vergadering en bel je vanmiddag nog terug" wordt drie dagen later met dezelfde enthousiaste intonatie herhaald.

Van de zomer belden ze van Pauw & Witteman of ik hun gast wilde zijn. Ik zag geen aanleiding en stelde december voor en stuurde vorige maand dus een brief met mogelijkheden. Een diepteinterview met de jubilaris, de bekendmaking van de zeer speciale winnaars van de Okapi liedprijs 2007, die zich bereid hadden gevonden te komen optreden "Zeg maar: als Jan Smit in zijn beste dagen", een vooruitblik op "Een Hollands Requiem" of alvast een prachtig kerstliedje van An + Jan. Na drie weken stilte en vergeefs nabellen eindelijk iemand aan de telefoon: Het definitieve antwoord van Pauw &Witteman:
"De redactie heeft het helemaal doorgenomen, maar ze zitten komende week te vol..."
"Jammer. En voor het Hollands Requiem een week later?"
"Nee, dan ook. Misschien na de kerst weer...?"

Enfin, wie weet wordt Heleen van Royen nog ergens ziek en valt er een gaatje :-)

DINSDAG: NOG NIET JARIG deel 3

Uitgebreid te gast in De Wereld Draait Door en Bill van Dijk zong een prima stukje Springsteen. Mijn website sloeg meteen 5x harder, dus ik hoop dat de kaartverkoop het ook merkt. Want ja, als mensen zien staan "Carré, Jan Rot 50" denk je nou gefeliciteerd, maar als je hoort wie er allemaal komen wil je er naar toe, nietwaar. En dat mag. Ik heb een geluidssysteem gehuurd tot op de bovenste bakken, dus het is zonde als daar niemand zit. Vannacht een verhaal gemaakt over mijn gasten voor de PS Bijlage in het Parool, en toen we zojuist voor de foto in de Plantage hadden afgesproken, kwam toevallig net wel een heel bijzondere gast binnen die mij op eigen wijze een taart aanbied. Zie het Parool zaterdag! Nu ga ik er fotootjes bijzoeken. Hè, helemaal een kick dat het 9 minuten op tv was net. je bedenkt iets leuks en dan moet het ook werken. Nog zes dagen!

Nu moet ik verder

DONDERDAG 6 dec ROT IN CARRE deel 4

In twee dagen alweer een boel gebeurd. Gisteren op en neer naar Amsterdam gereden voor twee minuutjes in RTL Boulevard wat ik zelf niet eens gezien heb. Vandaag dan eindelijk eens gerepeteerd, de meeste nummers gespeeld, Isa Hoes, Margriet Eshuijs, Daniël Boissevain gehoord en de complete Nachtlied-ploeg en An + Jan. lekker bandje met Jakob, Léon, Jan van der Meij en Sandra Mirabal op dreef. We zaten in de Focus oefenruimte waar we precies een jaar geleden met Doe Maar begonnen en toen ook Daniël Boissevain nog even binnenkwam was de cirkel rond. Daarna gesprek met de technische ploeg van Carré en door naar Kunststof over Een Hollands Requiem dat 15 en 16 in premiere gaat. O ja, vanmorgen was ik ook nog even te gast bij de repetitie van Mis in C voor de Avro Matineé, om eens te praten over hertalingen. Hoop dat ze me annexeren. Want toen ik vanavond een stukje Brahms in het enderlands hoorde biggelden de tranen me meteen over de wangen, zo mooi werkt het. Zo. Morgen een hele dag om van alles te organiseren. Nu eerst nog een gastcolumn voor Viva baby's. Want het gewone leven gaat ook door.

ZATERDAG 8 dec ROT IN CARRE deel 5

Vannacht de juiste set bedacht, zojuist uren bezig geweest de kerstpakketten voor alle gasten in te pakken, geld opgehaald om contant onkosten te betalen. Nu moet ik nog een mooie briefje schrijven, of een toespraakje en eens kiezen wat de burgemeester gaat voorlezen. Ik hoorde van Zwier, onze man in Amsterdam, dat het Parool er prima uitzag. Als ik zo dadelijk voor Opium in Desmet pik ik er eentje mee. Daarna de kerstpakketten afleveren bij Carré en door naar Hilversum voor met het Oog op Morgen. Dat is pas tussen elf en twaalf dus in de tussentijd hoop ik eens even rustig ergens te kunnen repeteren, want die paar liedjes die ik zing ben ik volkomen kwijt. Tot morgen!

ZONDAGMORGEN 9 DECEMBER

Zeer blij met zeven pagina's Parool, en Mathilde Santing die geblesseerd leek is gelukkig weer overeind en present.

Ik ga nu mijn spulletjes pakken en naar carre. Hoe hoe het geweest is lees je vannacht of morgen. En wie weet tot straks!

het feestvarken (tevens ceremoniemeester en loopjongen)

ZONDAGNACHT 9 dec RIDDER ROT

Zojuist in Ossendrecht gearriveerd na enerverende avond, echt een topavond. Liep op rolletjes, mede dankzij Helen en Arjan achter de schermen, de maaltijd van Maarten-Jan en de fijne techniek via en van Carré. Ja, en dan al die mensen, al die gasten, al die prachtige uitvoeringen van liedjes, alles door elkaar, van Hugo Wolf naar Annie Mg Schmidt naar Vrij Perceel (house for sale) naar November door Anneke Gronloh.

Hier nog even de volledige set. Rob de Nijs moest afzeggen maar stuurde zijn vrouw Jet met een lieve brief en een ring, die ik vanavond voor het zingen aan mijn vinger heb geschoven als zijnde de eerste drager van de Rob de Nijs ring. En het was best mooi om zelf eeuwig jong als afsluiter te zingen. Nou, ik ga geen hoogtepunten noemen maar dat ik nu toch ridder ben... Ik ga er op slapen! Morgen 3 uur in Deventer zijn voor een besloten A&J kerst.

Huub vd Lubbe                  VOORTREFFELIJK JAAR (very good year)

An + Jan                           HELP!

                                    SPIEGELEI (yesterday)

Bill van Dijk                   GRIJSGRAUW (whiter shade of pale) 

Nachtlied                            LOLA

Astrid Nijgh                           OP ROZEN (la vie en rose)

Daniël Boissevain                   KLOTE MET KERSTMIS (lonely this christmas)

Isa Hoes                           DAT WEET ALLEEN DE MAAN

Maja                                    SAMEN UIT ELKAAR 

Marc Pantus                  KIES JE VOOR SCHOONHEID (Mahler)/ GEHEIME LIEFDE (wolf)

Margriet Eshuijs                   VRIJ PERCEEL  (house for sale)

Rick de Leeuw & JR         OP EEN MOOIE PINKSTERDAG                 

Anneke Grönloh                    NOVEMBER/ BOSSEN ROOIE ROZEN (Gigi l’amoroso)

Joop (Visser) & Jessica          MONNIKEN + MATTHEUS

                                    II

Burgemeester van Ossendrecht (Jan had hem gevraagd een brief voor te lezen, wist niet dat hij geridderd zou worden!)        

Ernst Daniël Smid                   Schumann Dichterliefde: MIJ HOOR JE NIET / HOOR NOU ’s WAT ZE ZINGEN/ DAG ARME CHARMEZANGER

Jan & gebr Bakker                  COUNTING SHEEP/ BOBBY ROGER/KOHINOR

Huub L & Jan R                  WAAR ZIJN DE STERREN

Bill van Dijk                   NEVEL IN DE NACHT (dancing in the dark)

Hans Zilver                            PLANK OVER ZEVEN SLOTEN (bridge over tr)

Mathilde Santing                  ALLE TIJD (summertime) 

Jacques Herb                  BRUIDSKLOKKEN (wedding bells) /OMA IN COMA (only the lonely

Guus Meeuwis                   LAATSTE TREIN NAAR TILBURG (train to geo)

Antonie Kamerling                  ANKIE (angie)

An & Jan                           STILLE NACHT

                           VOLLE MAAN (paradise by the dashboard)

Allen:                                    OP AL WAT WAS (auld lang syne)

Jan i.p.v. Rob de Nijs          EEUWIG JONG (yesterday when I was young)

2007 DINSDAGMORGEN 11 dec RECORD

1207 bezoekers op de website gisteren, en 1200 betalende bezoekers in Carré zondag. Zouden ze allemaal even zijn wezen kijken of er iets op stond? jawel, ik had na Carre en de terugrit naar Ossendrecht nog energie om de site bij te werken, sterker, pas vanmorgen tussen 10.00 en 13.00 viel ik even diep in slaap. Daarna in haast naar Deventer, waar we een overgangs-kerstshow brachten, die weliswaar nogal rommelig was, maar zeer sfeervol. En alles zonder kerstboom, sneeuw of klok. Dat zit allemaal al in de liedjes. Daarna de lange weg naar huis, waar ik een flink stuk van de nieuwe cd van Astrid Nijgh heb gedraaid. Ze zijn er erg lang mee bezig geweest, steeds weer afgekeurde mixen en andere opnames, maar het klinkt nu allemaal heel vanzelfsprekend en zeer eigen. Ik vind het enig dat Astrid "Op rozen" (la vie en rose) heeft opgenomen, maar ben ook zeer blij met een paar erge mooie eigen liedjes. Zie Astrids website voor meer info. En Kijk hier het ruime RTL Boulevardfilmpje over Carr?!

WOENSDAG 12 DEC... EN WEER DOOR...

Naar Franeker waar de eerste officiële Kerstshow wacht. met in de soundcheck een opname van Stille nacht voor een kerstprogramma van de EO. Donderdag eerste opnames in de E-sound studio voor de An + jan gaan Landelijk cd. Met een grote verrassing! 's Middags even op en neer voor een pilot voor een tvprogramma waar ik misschien iets mee te maken krijg. En aan het einde van het weekend zien we al de première van Een Hollands Requiem. (klik hier voor Hollands Requiem). Er zijn nog kaartjes, en ik wou nog wat kaartenm versturem, maar helaas het is al half twee, ik moet allang weg, ook al ben ik pas halverwege de stormbestelling n.a.v. Carré. En mijn vrouw en hondjes dan? Ik kan vannacht niet eens bij ze slapen. O ja, hotel regelen. Help! O nee, het gaat juist goed. Lalalala :-)

ZONDAG 16 DEC VAN BRAHMS TOT KAMERLING

Twee dagen Hollands Requiem achter de rug. Amsterdam zaterdag had een vlammende start, maar zakte in de slotdelen wat terug. Vanmiddag in Rotterdam had het een hele mooie boog van begin tot eind. Wat een schitterend stuk is het toch. Wel heel onwezenlijk om nu niets tastbaars in handen te hebben. Ik hoop maar dat de NPS of een andere omroep Een Hollands Requiem snel op het programma zet. TV lijkt me het beste middel ter verspreiding van Rots woord. Ik zou het eindeloos kunnen opzetten. (Klik hier voor teksten en info Een Hollands Requiem)
Zaterdag waren we trouwens zelf nog in de studio, als het goed is komt er volgende maand een single uit i.v.m. de "An + Jan gaan Landelijk toer" die in januari begint. Ik zeg er nog niks over maar het zou wel eens geschiedenis kunnen gaan schrijven. Eerst deze week nog de kerstshows in Rotterdam, Den Bosch, Kampen en Haarlem. Ik verheug me er enorm op, vooral nu de grote decemberdruk na Carré, Requiem en studio is afgenomen. O ja, bij afwezigheid van Wim T. Schippers is Antonie Kamerling onze gast woensdag in Den Bosch. Met "Toen ik je zag". Komt dat zien!

 

Donderdag 20 dec ALVAST DE KERSTKAART

Met nog maar drie kerstshows te gaan voor de Kerstvakantie komt er rust in de tent. De kerstboom staat al, de adventskalender loopt synchroon, vrijdag gaan we naar de kerstuivoering op de vrije school waar Elvis als oudste meisje Maria mag spelen. Volgende maand wordt ze zes, na de zomer gaat ze al naar de eerste klas. Ik hoorde het vroeger altijd mensen zeggen: ze groeien op voor je er erg in hebt, en ook dat cliché zal wel waar zijn. Nou ja, voorlopig passen ze nog op één arm. Hier vast de kerstkaart, het tekstje maak ik morgen wel. Nu nog even kijken of ik van de leuke avond in Den Bosch met Antonie Kamerling als gast wat energie over heb om verder aan Hotel California te werken, want die moet over twee weken ook weer worden opgenomen. La la la la.

 

DINSDAG 1e KERSTDAG 00:05

Op de foto Jakob in Carré met achter zich op het videoscherm mijn vader met mij in zijn hand. Ik ben net 4 minuten vijftig nu ik dit schrijf, en was eigenlijk lekker aan het werk met "Thank God, I'm a country boy" van John Denver, waarvan ik nu al weet dat Jakob er heel diep van gaat zuchten, maar ook dat het live straks bij "An + Jan gaan landelijk" een hit zal zijn en vreselijk leuk om te doen. Nou, ik ga weer lekker verder. Iedereen die deze dag even Janshoek opzoekt om te kijken of de jarige wat heeft te melden alvast hartelijk dank voor de felicitaties en ik hoop intens dat het op alle fronten zo lekker blijft gaan. Met kerstgroet uit Ossendrecht ("Goddank is er platteland")

 

ZONDAG 23 KERSTVAKANTIE...

Kertstvakantie, da's een groot woord, want er ligt een boel werk te wachten, maar tot half februari even geen optredens, en dat is goed. Het huis wordt verbouwd, ik ga Tommy vertalen en het An + Jan country-album opnemen. Maar eerst even echt kerst vieren. Met het publiek hebben we dat de afgelopen twee weken uitgebreid gedaan, dinsdag wacht de kerstboom met de kleintjes en zwanger moedertje. IK laat de kerstkaart nog even staan.

 

Donderdag 27 december: OP AL WAT WAS

Nadat Elvis en Rover eerder deze week al ziek waren, brachten nu vader en moeder tweede kerstdag met kots en soepschijt door. Moet af en toe ook gebeuren. Breekt meteen een dammetje door van moeheid die zich oppot. Van uitzieken overigens voor beiden geen sprake, dus maar weer opgekrabbeld. Over een paar dagen oudjaar, dus nog maar even wat aandacht voor "Al wat was" met een vrij letterlijke vertaling van Auld lang syne. Over de hele wereld het oudjaarslied bij uitstek, maar in Nederland toch vooral bekend als Wij houden van Oranje. Ik zet hem hier ter beluistering neer, wie hem wil hebben graag downloaden via i-tunes (99 ct), al geeft de zoekactie An + Jan niet het gewenste resultaat, en linkt ie ook niet via Jan Rot. Tik "Al wat was" in, dan komt het goed.

Download hier de pdf van tekst en muziek:

Klik hier om het lied te beluisteren

En hier als nieuwjaarswens op youtube

 

 

1 januari 0:45

Gezegend 2008 iedereen! En vergeet vanavond niet te kijken naar de Doe Maar Musical bij de AVRO!

 

 

In verband met de zomerstop tot half augustus geen Janshoek.

 

Janshoek jan-juli 2007 (omgekeerd chronologisch)
Janshoek juni-dec 2006 (omgekeerd chronologisch)

Logboek Mattheus. (Janshoek mrt/april 2006 chronologisch)


Janshoek mrt-juli 2005 (chronologisch)

Janshoek aug-sep 2005 (chronologisch)

Dagboek nachtlied aug-jan 2006 (chronologisch)

 
 
sluiproute naar google