Mattheus in Janshoek
Tijdens de cd-verschijning en uitvoering van de mattheuspassie hield Jan Rot een onregelmatig weblog bij,dat u hier chronologisch vindt.
8 maart 2006 Het zal de bezoeker niet ontgaan: de netplek staat in het teken van de Mattheuspassie. Vanavond was er een eerste reportage te zien bij Twee Vandaag en ik was er zeer gelukkig mee. Erg prettig ook om 'mijn' zangers te zien tijdens de opname. Meteen daarna een telefoontje in tranen van mijn stiefmoedertje, een lief mailtje van Elly & Rikkert ("Succzegen!"), en iemand die meteen moest weten waar je kaartjes kon krijgen. 9 maart. 'Nieuw webrecord' 8/9 's Avonds met het gezin naar Hilversum gereden, halverwege langs de MacDrive, met toevallig keihard het Avondmaal over de autoradio. Niet voor afgezet. Vrouw en kleintjes gedropt in hotel Ravel, en door naar de radio 1 studio voor MP-itempje in Met het oog op Morgen. Beetje onhandig kort muziekfragment van 45 seconden, terwijl al die onnozele popliedjes daarvoor 3 minuten vreten, laat staan het schuim en asch gedoe rond het aftreden van Jozias van A. Maar het gesprekje is leuk, er zijn door de VVDay-after verkiezingen veel luisteraars, en ik ben blij met elke millimeter ontsluiting voor mijn MP, tot ik weet dat hij er bij het publiek door is. 10 maart TIEN BALLEN TEGELIJK: 'Uw website is slordig en vol taalfouten, dat kan veel beter,' mailt iemand, opbouwend bedoeld, want hij bestelt ook de Mattheuspassie. "Eenmanszaakje op stoom. Kwestie van 10 ballen tegelijk ophouden..." antwoord ik luchtig, want ja, dat ik ook nog zo nodig zelf webmastertje speel is geen excuus. Zoals ik ook even in paniek schoot nu ik word overspoeld met bestellingen. Ik was op de eerste dag al door mijn voorraad heen. (Nieuwe lading is mij morgen beloofd). Vandaag ook grote stukken in Volkskrant en NRC en diverse GPD-bladen. Best schrikken, bevlogen of ironische uitspraken lijken op papier ineens pedant, en de 'luchtgevende' zinnetjes in het libretto zijn uiteraard als eerste de klos om geciteerd te worden. Ondertussen heeft Daan afgrijselijk griep, zodat de kleintjes in mijn kantoor bivakkeren, en ik ook moet koken en boodschappen doen (in omgekeerde volgorde). Treurig te merken dat het mij minder energie kost om toegewijd dagen op een koraaltje te emmeren, dan heen en weer te stuiven met luiers en bakjes vla. In aansluiting op gisteren zojuist het webrecord gecheckt, en hemellief, hij staat al op 421! Kreeg net ook de eerste webrecensie door, en het zal m.i. niet lang meer duren voor verteller Marcel Beekman een fanclub gaat krijgen! Ik zocht naar zijn website en trof bij marcelbeekman.nl een 'veelbelovend cabaretier', wiens pagina het niet deed. Gelukkig is er google en vond ik de echte!
12 t/m 17 MAART MATTHEUS_TSUNAMI Als een Mattheus-tsunami stort mijn mailbox zich vol met bestellingen. Die een cd en dagboek, die twee dagboeken, die drie cd's, die dagboek, cd en liedboek, die twee liedboeken, een met opdracht voor een jarige... ik beantwoord mails, draai etiketten, signeer, verpak, zonder pauzeren, en voel me als de tovenaarsleerling die een bezempje te veel heeft opgeroepen. "Lees je wel wat die mensen allemaal schrijven?!" laat Daan nog even doordringen dat het heerlijk is. O, de glorie is kort maar heftig als ik met de afgeladen bolderkar het postbalietje in de Golff Supermarkt binnen kom rijden, en langer en tevreden als ik met het lege wagentje, gekoeld blikje bier in de hand terugwandel.. 14 maart is niet alleen Boekenbal maar vooral ook de eerste verjaardag van Rover. Al heeft vader in naam van Jezus geen tijd gehad om 's nachts slingers te hangen, Rover snapt toch dat er iets met hem aan de hand is.' Hij snakte er naar om baby-af te zijn,' ziet Daan, en inderdaad, met zijn van tante Chantal gekregen ooglapje en rovershoofddoek speelt hij meteen de dreumes. Nog de hele morgen bestellingen afwerken, daarna Elvis van de vrije school halen en meteen door naar ons vaste hotel de La Haye in Amsterdam, om de hoek van de Stadsschouwburg, waar ik eerst ga soundchecken voor het openingsprogramma. Het muzikale thema is het levenslied, en daar ben ik al een jaartje of wat klaar mee, we hebben voorlopig genoeg naar André Hazes geluisterd, het wordt weer tijd voor hogere cultuur. Ik had ook niet meegedaan als ik niet gevraagd was 'Smartlap' te doen, mijn muziek op een gedicht van Remco Campert over een kitschschilderij van het huilende zigeunerjongetje dat in de balkan-oorlog ineens bij iedereen in de huiskamer komt via de tv. De kans om dit te zingen, met de oude meester in de zaal laat ik me niet ontzeggen, en dan is een Zuiderzeeballade met Marjolein als 'meissie' ook zo erg niet. Bovendien dolt Margreet Dolman in topvorm nog een tijdje over de Mattheus. Ook in de wandelgangen daarna erg veel reacties, ook van mensen die hem gehoord hebben. 'Is de Mattheus al geknald, Jan?' vraagt vrouw Palmen, en wie I.M. heeft gelezen, kent dat woord. En hoewel ik in het Reve-kamp toch lang Mulles is Vulles heb onderschreven, bloos ik toch even als de nestor mij wenkt en met een stevige hand feliciteert.' En dit is mijn vrouw,' schuif ik Daan naar voren, want zijn we niet allen een beetje starfucker? Woensdag 15 De boekenbalcohol en weinig slaap vanwege de jarige job die ook dit hotel vanaf een uur of drie luidkeels laat weten dat hij naar huis wil, geven 's morgens een verfomfaaid gezinnetje weer, en ik besluit Daan en de kleintjes de treinreis naar het zuiden te besparen en de Amsterdamse middag te skippen en ze thuis te brengen. Daarna door naar de bibliotheek in Maarn, eerst voor een gesprek met Pieter van de Waterbeemd over mijn rol in de Doe Maar-musical en dan de lezing in. Na de pauze Mattheus-time. Lekker vrijuit en met zendingsvrienden van mijn ouders in de zaal ook nogal spirtiueel/religieus. Donderdag 16. Dag erop in Almere opnieuw de bevestiging dat er iets bijzonders gebeurt. En daar is ook het zang/pianoboek. Mensen wat mooi. Nog meer dan bij de opname is dit mijn werk, de partituur. Inleiding en notities heb ik in een roes geschreven, eind februari toen besloten werd het ding uit te geven, en nu lees ik het terug. en raak er zelf ontroerd van, ook door de opdracht aan mijn vader. Ik heb mijn pyjama al aan en mijn kruik op de trap (we hebben nog geen verwarming boven) als ik toch nog even opsla, in de tuin van Gethsemané beland en het hele verhaal nog eens op de nootjes lees. Tot op het bot verkleumd maar met zeer warm hart naar bed. Vrijdag 17. Maarten 't Hart zou met mij gast zijn in een Mattheusprogramma van de NCRV maar nu belt de redacteur dat Vriend Hart in Trouw zo hardvochtig uithaalt naar mijn passie dat een gesprek geen zin heeft. Tsja, ik heb in mijn collectie gedenkwaardige tv-minuten een stukje waarin de schrijver met zijn karakteristieke hoge stem beweert: "het interesseert me geen bal wat de teksten zijn, het gaat mij om de muziek." Dan kan ik me voorstellen dat je schrikt als je ineens hoort waar het over gaat, en wat Bach er mee wil zeggen, want ja, dat verstoort maar gedagdroom over voorbijvliegende regenwulpen. In de lezersrubriek van Trouw en op weblogs schijnt behalve geprezen ook aardig gesputterd te worden. Vind je 't gek. Als de kathedraal wordt opengesteld voor toeristen, moet de vaste gemeente inschikken, en dan is de leer van Jezus ineens ver weg. Ze doen maar. Zie aria 41: Wat zou je doven tegenspreken? In de wetenschap dat de cd volgende week de album Top 50 binnenkomt, en de uitvoering 11 april is uitverkocht, gaan wij vrolijk een druk weekeinde in. 21 maart Bach in de charts Zaterdagavond in de Grote Kerk in Naaldwijk met als gasten het zangkwartet Opus'90 voor wat stukken Mattheus en liederen van Schubert en Schumann. Zondagmiddag op de literaire rondvaartboot door de grachten van Utrecht, en zondagavond in de schouwburg in Lochem met een verrassingsrecitatief van Vocaal Ensemble Lochem. Geestig om amateurs de tuinscene te horen doen, ik ken alleen de superprofs. Wat aan talent of techniek ontbreekt is in het Nederlands misschien nog duidelijker, maar door inzet en beleving stoort het niet. En met trots kan ik de zaal melden dat de MP in de Top 10 klassiek van platenzaak Boudisque in Amsterdam op 1 staat. (gevolgd door een fijntjes: "En Ton Koopman op 6.") 's Avonds in Carré op 'De avond van het Pluche' zing ik met Marjolein als An & Jan 'Naar dom jongetje' van Jules de Corte, wat wij als kind allebei uit ons hoofd kenden. In het applaus vraagt samensteller Vic van de Reijt of ik er 'een koraaltje uit kan gooien.' Ik doe de outtake van 63 ("O Hoofd vol bloed en wonden, zo leerden wij op school") acapella, met na de slotregels "Exit machina deus,een ketter maar niet heus...elk jaar bij de Mattheus,word ik weer religieus" een prachtige respons. Ik meld me tintelend van vreugde weer bij Elvis en Daan in de coulissen, Rover in diepe dut. Wat gaat het allemaal heerlijk. Bij thuiskomst weer allerlei warme mailtjes, al zijn er de volgende dag ook twee tegenstemmen, die natuurlijk weer afgaan op een paar cd-titels en een MP3-fragment. Tussenmelding charts aan het eind van de middag op 21, bij bol.com op 18. Een goede reden er daar eentje te bestellen voor de good luck. Ze zijn goedkoper dan mijn winkeltje, maar iedereen zal begrijpen dat ik me aan de adviesprijs hou. Neem ik meteen Spinvis en Thé Lau mee. En Koopman natuurlijk. Ik hoop dat hij ook naar de mijne luistert. "Ja, nicht auf das fest!"? 22 maart Dominee Ian Paisley van platenland Nieuwsgierig zo eens 'Bach, Jan Rot' ingetikt op google, en dom, weer laten verleiden te kijken wat oude bekende meneer Koudstaal op zijn prelude-website te spugen heeft. Een verstokt muziekliefhebber, die geen concert van Schubert of Beethoven zal bijwonen op een moderne vleugel. Dominee Paisley van platenland. De man vindt het een aanfluiting wat ik met zijn lievelingen doe, en bestookt internet en vooral de Volkskrant met kraakstukken over de 'ongein' van Jan Rot, mijn naam steevast voorafgegaan door de aanduiding 'liedjeszanger' wat voor hem wel de meest inferieure vorm van muziekmaken zal zijn. Alles wat ik maak is altijd 'dom, debiliserend, misplaatst,' en 'abominabel' slecht opgenomen. Ik raak stom genoeg altijd aangeslagen van zoveel boosaardigheid, vooral omdat zo iemand heus wel weet dat ik niet zomaar wat aan rotzooi. Daarbij hoeft hij het Nederlandse volk niet tegen mij te beschermen. Werken van Bach of Schumann zijn grondwettelijk public domain en net zo goed van mij als van hem. Ik moet het me niet aantrekken, maar ja. Wat zou hij voelen als er een bus TROS Populair Klassiek voor de Laanstraat 100a in Baarn stopte en na een korte rondblik blaatte: 'Wat een armzalig winkeltje, je kan er alleen maar onbekende rotzooi kopen, die man heb niks dan een grote mond.' Met genoegen constateerde ik dat een door hem hoog aangeprezen Mattheus versie (Suzuki) me op het mp3tje me helemaal niet aansprak, vooral vanwege een erg irritant en gemaakt accentje, ongeveer zoals Elly Ameling jazz zingt. En de Bliksem en Donder weer veel te snel en zonder idee. 23/24 maart uitgeperste sinasappel Eerst een vergadering bij Universal, ook alvast voor 'De mallemolenmeid' van Schubert met Marcel Beekman, want nou gaan we door. Daarna toch maar eens even langs het platenzaakje van mijn gisteren (hieronder) beschreven criticaster, om een Dagboek Mattheus op zijn toonbank te leggen, dan is hij voor zijn braakstukken niet meer aangewezen op vooroordelen en verdraaide quotes uit de plaatselijke krant. Het opgeprikte heertje dat ik verwachtte, blijkt iemand van mijn leeftijd, met Art Garfunkel-krullen. Ik vraag of hij nou werkelijk niet één lichtpuntje ziet, al was het maar hoe verrassend een klassiek zanger als Marcel Beekman omgaat met kleinkunst Nederlands, maar nee, het is allemaal even afschuwelijk. Ik herinner me discussies met puristen die tot een jaar of twintig geleden bezweerde dat blanken geen blues konden spelen en geef het al snel op. Daarna als een speer naar Leeuwarden, een half uur te laat voor interview met Fries Dagblad, dus zo uit de auto op de foto en daarna oreren over de Heiland met de mond vol uit het door Daan meegegeven magnetronbakje. 's Nachts de lange weg terug met de nieuwe Thé Lau op de cd-speler, een lekker felle plaat, al ben ik pop ontwend en moet ik na acht nummers terug naar klassiek, liederen van Mahler. Om twee uur in de auto voor ons huis, motor af, de ogen gesloten voor Ich bin der Welt abhanden gekommen. Na twee weken Mattheus voel ik me een uitgeperste sinasappel. De dag begint op mail met een withete vriend van meneer Koudstaal en een paniekzaaier die beweert dat ik Jezus gelijk stel met Islamatische zelfmoordenaars. Dat zo'n kliekje betweters en schriftgeleerden het alleenrecht claimt op Bach en de Bijbel en over mijn rug de krant probeert te halen met hun 'kenners'gesputter is tot daar aan toe, maar dat ze denken dat ik er op zit te wachten in mijn eigen huis de oren te worden gewassen met hun onzin, is werkelijk al te mal. Bij de eerste arrogante zin druk ik dit soort mailtjes uit beeld middels het knopje 'ongewenste reclame' wat ook toekomstig schrijfwerk uit mijn ogen houdt. Het zijn pretbedervers en ik word er bloedchagrijnig van. Het keuren en kiezen heb ik tijdens het maken gedaan, concentreer me liever op alle lof en warmte. En de grandioze cijfers. Nieuw op 25, Bach in de Mega Album Charts. Daar hoort hij thuis! Maandag voor een eerste persdag naar Vlaanderen, kijken of de koorts overslaat.
27-3. INTERNATIONAAL ARTIEST
31-3 BACH: GROOT, KLEIN OF ROT.
2 april 06: ROT STERSPOT 'Nog nooit was het lijdensverhaal zo dichtbij, de Mattheuspassie van Bach in de prachtige hertaling van Jan Rot," klinkt de stem van Universals senior salesman Paul uit de TVspeakers na het journaal van acht uur. Kijk, Rot Sterspot, Bach in de reclame, zo hoort het. Mij is altijd geleerd dat platenmaatschappijen geen geld wegpompen als ze het niet terug verwachten, en dat geeft goede hoop. Nu alles is gezegd en gedaan ben ik bijzonder gespitst op een commercieel succes. Niet zozeer voor mijn eigen poen, maar omdat het de weg naar volgende projecten en verspreiding open zal leggen. Ook het aantal hartverwarmende reacties in mijn mailbox groeit. Mooie, lange brieven van MP'veteranen die hun aanvankelijke scepsis verloren bij het horen van de cd. Terwijl sommige recensenten opname en uitvoering aanvallen, hebben de luisteraars daar geen last van. Zij luisteren met hun hart, en niet alleen met kennersoren, waarbij veel oude uitvoeringspraktijk wordt getoetst op deze nieuwe eenheid. Dan lees je dat het contrast tussen de verschillende stemmen te groot is. Maar dat is precies wat we wilden, karakters. Of wordt iets sloom genoemd, terwijl wij juist gangbare uitvoeringen daar te snel vinden. Maar dat is het klassieke geneuzel wat zoveel mensen van die muziek weghoudt. Paardendressuur. Een pootje te hoog en je kunt het schudden. 6 april : EINDSPURT We houden hier even de adem in voor de Goede Week. Vandaag maar één telefonisch interview, de bestellingen in mijn winkeltje zijn te overzien, hoewel het aantal bezoekers en mooie mails hoog blijft. Ondertussen al aan het tamtammen over volgend jaar. Voor 2007 blijkt alles al vastgelegd, en ik weet niet hoe groot de kans is dat organisaties, koren en dirigenten ineens voor lopende afspraken de taal gaan wijzigen. Dus moeten we voor een Mattheuspassie-toernee richten op 2008, of iets minder ver vooruit georganiseerde uitvoeringen. Bij wijze van spreken zou ik nu Jaap van Zweden moeten benaderen over een serie Mahlers vertaalde liedcycli in 2010, Gustavs 100e sterfjaar. Ingewikkeld hoor, leven wij dan nog? Gisteren voorzichtig verder gegaan met de Mallemolenmeid van Schubert, die ik dolgraag nog dit najaar zou zien bij Deutsche Grammophon, gezongen door Marcel Beekman. 'En met een paar concerten erbij!' denk je dan onmiddellijk, maar De Beek zit geloof ik tot 2009 al vol. Terwijl ik dit tik zie ik pas de tekening die dochter Elvis op mijn bureau heeft gelegd. Jezus aan het kruis. 'Maar waarom moest Jezus nou dood?' vroeg ze al een paar keer, en dat is niet goed uit te leggen. 'Er is een roos ontsprongen,' zong mijn moeder vroeger aan de piano, en mooier is het nieuwe leven voor mij nooit verbeeldt.
ma 10 april Taal der Liefde
Kreeg nog een fijne brief van mijn Oom Kees uit Australië, die in januari zijn 80e verjaardag vierde, al 49 jaar weg uit Holland. Hij beschreef een MP -ervaring in de jaren vijftig, in Naarden, waar hij koud en natgeregend opeen geperst drie uur lang moest staan luisteren met allengs groeiende koppijn. Een ervaring zo slecht, dat hij nooit meer iets met de Mattheus te maken had willen hebben. Tot nu, en hij was 'letterlijk tot tranen geroerd'. 12 april. WAUW! Misschien geef ik later op de dag of in de week nog een uitgebreidere weergave van dit evenement. Hoe we hebben zitten genieten op het frontbalkon, met aan mijn rechterhand Daan en aan mijn linkerhand de gevraagde lege stoel waar mijn vader had moeten zitten.Vannacht om half drie zag en hoorde ik met een kelk rode wijn te veel op in de herhaling van het 8uur journaal Philip Freriks in een drie volle minuten durend prachtitem over onze premiere en 'daarmee is deze passie weer helemaal up to date en kan nog jaren mee' en grinnikte: het is gezien, het is niet onopgemerkt geblevcn. Het wordt tijd even 'Hochst vergnügd die ausgesognen Glieder' te strekken. Jan verdient de prijs voor mensen die de filosofie van het goede, betere leven middels een kunstvorm handen en voeten geven en daardoor het zoeken naar beterschap, dat men vandaag steeds vaker aan gezagdragende instanties overlaat, aan een ieder terug geeft en deze zodoende weer de plek terug krijgt waar hij behoort en daar een werkzame substantie vormt bij de herwaardering van de ethiek, de esthetiek. Zo'n prijs bestaat nog niet. Laat ik hem daarom dan maar vandaag in het leven roepen, al heb ik niet meer te geven dan dankbaarheid en bewondering. Al is het jaar nog jong: Jan krijgt de 'Be Your Own Master and Creator-prijs 2006'! Zijn hertaling schept een precedent dat antwoord behoeft en is daardoor een uitnodiging voor andere vakbroeders om iets tot stand te brengen van een zelfde hoge kwaliteit. Zo kunnen we dan eindelijk de vraag - die ik hier uit het hoofd, en daardoor waarschijnlijk fout citeer - van onze hemelende volksschrijver oprecht beantwoorden: 'Ja! Kunst wil wat, maar wat wil het eigenlijk'? Wel Geachte Meneer en Mevrouw: "Een vat barsten vol goede moraline zijn!". We hopen dat we dit jaar de prijs nog vaker mogen uitreiken! Simon de Boer masterandcreator.com Hoera! Sinds de plaquette voor Favoriete Nieuwe Zanger 1982 in de Hitkrant populariteitspoll is mij nooit meer een prijs of onderscheiding ten deel gevallen, zodat de toekenning van de 'Wees meester en vormgever van jezelf-prijs' maar dan in het Engels in vreugde wordt aanvaard, 14 april Goede Vrijdag. Had een mooie Goede Vrijdag-meditatie in gedachten, maar na de baanbrekende Mattheusopname bij Paul de Leeuw gisteren - inclusief langgewenste ontmoeting met Majoor Boszhardt - zag ons gezin bij het zien van de file oprit snelweg van terugkeer naar Ossendrecht af, omdat ik vanmiddag toch nog in Tafel voor Twee (Radio 2) was uitgenodigd. Vannacht in een piepklein maar vriendelijk hotelkamertje in Weesp lang liggen nadenken over van alles. Mijn lieve vader, aan wie mijn Mattheus is opgedragen was ook nog eens precies twee jaar dood. Vanmorgen sprak Rover van 1 luid en duidelijk: 'Bach!' En mocht dat op toeval lijken, Daan die het ook hoorde, riep meteen opgewonden: "Dat zei hij gisteren ook, ik was het vergeten je te vertellen." In verband met Goede Vrijdag was het kantoor dicht, zodat ze niet konden opzoeken waar de man zou liggen, en een rondje mobiel langs familieleden voor doorverwijzingen naar oude tantes, gaf alleen maar antwoordapparaten. 'We vinden het wel,' laadden we monter Elvis en Rover uit hun zitjes, en begaven ons naar de velden A t/m K, waar ons de meeste kans werd toegedacht. Halverwege bijna opgegeven, zetten we toch door. 'Hier liggen krankzinnig veel Gerrits,' klaagde ik op een plek waar de stenen data midden jaren vijftig gaven. 'Elke keer denk je...' 'Hier! Je staat ervoor!' zag Daan ineens. Gerrit van den Burg, en mijn oma, dertig jaar weduwschap later gedateerd, met de voornamen van mijn moeder en mijn zusje, Adriana Johanna van den Burg-Bloemendal. De R uit Burg was verdwenen en lag ook niet in het gras. Ik wou al een identieke loswrikken uit 'Verdonk', een graf verderop, maar vond het geen goed voorbeeld voor mijn dochter, die met enige aarzeling de bos bloemen die we bij Pauls Punt hadden gekregen afstond aan haar dode overgrootouders. Daarna naar Hilversum voor 8 minuten enthousiaste Mattheus-promo –met volgens radio-traditie slechts een zuinig half muziekfragmentje van 'Die avond toen de schemer viel', terwijl ik er toch twee geeist had – om in de paasdrukte op de weg te zijn. Geeft niks. Voor elke seconde vecht ik en het is het waard. Ik vind het wonderlijk om nu, bijna twee eeuwen en enige uren na Golgotha te schrijven over stijgen naar 11 in de Megachart en dat we op 4 staan in de Free Record Top 10. Want hoewel het me in eerste instantie ging om de muziek, is de mens Jezus mij bijzonder lief geworden. Maar ik bewaar mijn meditatie denk ik voor de begrafenis van Reve morgen, onder Gent, hier niet ver vandaan. Hebben wij ook eens mazzel. Vannacht zet ik onderstaande foto op de openingspagina. heeft u hem alvast hier. Groet! 
15 april 2006. Zojuist thuisgekomen van Machelen aan de Leije, waar het hele gezin Gerard Reve de laatste eer heeft bewezen. Net weer even tientallen mooie mailtjes gelezen en één stomme, zonder verder lezen gedumpt bij ongewenste reclame. Een betoog dat je niet aan Bach mag komen, is in mijn geval even overbodig als het aanbieden van penisvergroting of viagra. Nu zet mijn meisje een glaasje Mateus-rose op mijn bureau en ik zeg wat zij denkt: vakantie. 18 april 2006 NUMMER 1!!!!! 21 april 2006 OFFICIEEL NR 1 Een tweede plaats is ook mooi, dan heb je nog iets om naar te verlangen, dacht ik gisteren (donderdag) in bad. Want midweek nr 1 is nog niet de nr 1 die in de boeken gaat, die wordt op vrijdag bepaald. En al verkocht hij nog steeds goed, de concurrentie in de vorm van Live, Blof en Bocelli kropen elke dag dichterbij. 24 april OPRUIMING? Het is een heftig gezicht, op de www.megacharts.nl (doorklikken naar album Top100). Toch voelt het meer als een bekroning en afsluiting, dan dat ik nou heel benieuwd ben waar onze MP volgende week staat. Het wordt ook tijd om de website op te ruimen, Pasen is een week voorbij, maar laat me maar even afkicken. Daarbij zijn er mensen die hem nu pas ontdekken. Het werken aan het volgende project gaat nog niet zo lekker, een verlammende angst voor het Kruisigt Hem na het Hosanna. Maar toen schoot ik in de lach dat bepaalde klassieke schriftgeleerden zo weinig van een kunstenaarshart weten dat ze werkelijk denken dat Bach zich in zijn graf omdraait nu hij 250 jaar na zijn dood de hitlijst aanvoert. Pff, al had ik het telefoonboek als tekst gebruikt. En toen ben ik maar eens lekker in de zon gaan zitten, keek naar mijn vrouw en wist dat er voor mij geen betere is, wat zeer tevreden stemt, ik keek naar mijn spelende dopjes in het zand, Rover die aan de voet van het plastic glijbaantje steeds een centimeter of tien wist te klimmen en zich dan terug liet glijden met een verzaligd kreuntje, en Elvis, een emmertje vullend met zand onder het zingen van haar zelfbedachte zomerhit: 'Vlees,vlees, vlees, en weer een kippie dood.' Ik zag ons malle grote ouwe huis, de woeste tuin, hoorde de dorpskerk drie uur slaan, een bromfiets knetterde voorbij, een geluid waar je hier van opkijkt – zoveel geluk en dan nog succes ook, 'Je vraagt je wel eens af, waar hebben we het aan verdiend,' zei Reve. Toen we vrijdag een kaarsje hadden gebrand in de Geertruidenkerk, wat zeg ik, een potgrote No(v)een-kaars van 5 euro, schoot het door me heen of ik toch niet alsnog katholiek moet worden. Misschien bij platina? |
Email: 
Zaterdag is Reve gestorven. Morgen wordt de eerste uitvoering gehouden, en extra wonderlijk zal het moment zijn wanneer verteller Marcel Beekman zodra Jezus de geest heeft gegeven, in een spetterend recitatief 2000 jaar overbrugt 'als Jezus kon zien wat in Jezus' naam gebeurd was. 'Ook zou hij weten, hoe nog steeds zijn sterfdag door miljoenen herdacht wordt. Als kinderen zingen we Geestesvader toe, dan klinkt in de Taal der Liefde:" Vader, Jezus heeft ons de weg gewezen." Ik wist dat de grote volksschrijver op weg was naar het einde, toen ik de titel van een van zijn mooiste boeken op die plek in de Mattheuspassie zette. Natuurlijk heeft de meester voor zijn eigen nalatenschap gezorgd, maar ik heb zijn geloof - 'het Ware Geloof, ook als het niet waar is' - altijd, inclusief knipoog, serieus genomen. Toen de cd af was, dacht ik erover een exemplaar te sturen naar Machelen a/d Leije t.a.v. engelbewaarder Joop Schafthuizen, maar vond dat ook weer een beetje druk. Een eerbetoon mag geen gejengel om aandacht zijn. Dat de grootste Nederlandse kunstenaar van de vorige eeuw net in de stille week is overleden, is een glimlach waard. Hij kiest het wel uit, zeg maar. En voor mij 'past alles weer in elkaar zonder dat het er iets mee te maken heeft.' De echte Reve-kenner zal ook in het voormalige Wo,Wo,wo-koor der discipelen: 'Waar, wanneer en ja voor wie zal dat koninkrijk nou komen?' Reve herkennen, met zijn: