Jan Rot over Meisjes

Meisjes

Ik weet dat veel mensen graag een boekje met de teksten bijgeleverd zien, maar ik vind de mijne er gedrukt niet beter op worden. Vandaar dat de liefhebber ze van het web kan plukken. En zal ik dan ook over elk lied iets vertellen? Is dat fijn?

De meeste nummers op CD 1 zijn ingespeeld door de muzikanten met wie ik ook Schout bij nacht en Rot voor jou opnam: producer, steun en toeverlaat sinds jaar en dag Jakob Klaasse op vleugel en accordeon,.ZZ & the Maskers-legende Jan de Hont op elektrische, akoestische en achtsnarige gitaar, en het voormalige Powerplay-ritmetandem Peter van Straten en Leon Klaasse op bas en drums.
De opnames werden gemaakt met technicus Sytze Gardenier in de oude Dureco Studio in Weesp en bij Hans Aalbers in zijn studio in Nederhorst den Bergh. In dezelfde plaats staat ook de Bullet Sound, waar de liedjes werden gemixt door Han Nuyten en Holger Schwedt. Frans Hendrix deed er in Studio Zeezicht drie over en verzorgde ook de eindmontage (of mastering, zoals dat in nieuw Nederlands heet.)

01. HET GAAT NIET OVER Met drummer Antonie Broek maakte ik ooit Hoop & liefde en Een Zee van tranen en nu hij toch een jaar vrij was van De Dijk bood hij aan mij eens te produceren. Uit een doos met 200 oude demo’s viste hij ‘Het gaat niet over’ en ‘In tranen’ en speelde ze in met compaan Pim Kops op toetsen, accordeon, akkoestische gitaar en mandoline, Sjako-baas Wouter Planteijdt op elektrische gitaar en de in muzikantenkringen wereldberoemde Hein Offermans op basgitaar. De opnames vonden plaats in Studio 150 in Amsterdam, met John Tilly achter de knoppen die in 1982 ook al mijn eerste hitje ‘Counting Sheep’ mixte.

02. GROOT AVONTUUR Toen ik jaren geleden een ‘Meisje van 16’-achtig nummer nodig had, kwam toenmalig Tröckener Kecks-drummer Leo Kenter met de tekst voor ‘Lia’. Nu wou ik iets over ware liefde en dat je niet gelijk voelt dat het fout gaat. Een week later gleed ‘Groot Avontuur’ uit de fax. ‘Olie op ons vuur’, knap gevonden. Op tokkelgitaar Boudewijn de Groot, wat wel het deftigst is wat een van mijn liedjes ooit is overkomen. Ook voor het eerst op een eigen plaat echte strijkers; in een arrangement van Jakob Klaasse. Arlia de Ruiter, Pauline Terlouw en Erica Korthals Altes op viool; Aimée Versloot en Mieke Honingh op altviool en Bastiaan van der Werf op cello, allen van het Metropole Orkest.

03. ALS DE WIND WAAIT Toen ik de ruwe versie van mijn roman Rot is Liefde over de eerste helft van mijn leven had ingeleverd, voelde het wekenlang of alles nu afgelopen was. Toen pakte ik op een melancholieke lente-avond voor het eerst weer een gitaar, schreef dit in vijf minuten en realiseerde me dat elk einde een nieuw begin betekent. Het idee van de achtsnarige gitaar was van Boudewijn de Groot, die zo aardig was voor de teambuilding twee middagen in de studio langs te komen. Hij reed er zelfs even voor op en neer om hem op te halen, wat me me ongemakkelijk deed voelen, de aartsvader als loopjongen. De percussie is evenals op het vorige lied van Eddie Conard.

04. MEISJES "Je moet niet zo veel over jongens zingen, dat schrikt de mensen af," verklaarde een goedbedoelende platenbaas het geringe verkoopsucces van eerdere platen. Zo’n ‘advies’ kon ik niet op me laten zitten. De slotregel: "en aan het einde van dit lied, loop ik weg met een mooie travestiet en een zak met geld," heb ik op het laatste moment zelf uit commercieel oogpunt laten vallen. Ha!

05. IK BEN JE MAN. I’m Your Man van Leonard Cohen is een van mijn favoriete cd’s van de laatste tien jaar. De vertaling van het titellied leek op papier geslaagd, maar klonk voor geen meter. Tot ik bedacht dat ik ‘m niet zo laag moest zingen als de man met the golden voice. En die ironie paste me ook minder, vandaar een extra couplet. De steelgitaar is van André Sommer. (Uitgave: Sony Music Publishing)

06. GEEF ‘M DAN MAAR LIEVER ALLES Vertaling van mijn eigen ‘Give my Heartache’, dat op het laatste moment afviel voor mijn solodebuut Single uit 1982. ‘Give my heartache to your new friend, like you gave him all I’ve got, if you give him all your love that once was mine, be sure there is nothing you forget’ ging het toen. Ik bleef het altijd jammer vinden dat het nooit was vereeuwigd, al was het maar om dat lieve Pipo de Clown en Mammaloe-melodietje in de solo. Nu kan het eindelijk uit mijn systeem.

07. ARME HETERO ‘Een vrouw heeft altijd ongelijk, toch krijgt ze het maar zelden.’ Ja, dat is wel een van de fijnste zinnetjes van de plaat. Het praatstuk aan het eind komt uit Ik Jan Cremer I. Het bierviltje waarop de auteur me in de kroeg zijn toestemming gaf voor zo’n gebruik, schenk ik na mijn dood aan het letterkundig museum. Kom ik daar ook nog ‘s in. De doorlopende solo is opnieuw van André Sommer, die drie sporen volspeelde waarvan elke lick goed was.

08. VROUW BEMIND Gedicht van Jean Pierre Rawie uit zijn bundel Oude gedichten, uitgebracht bij uitgeverij Bert Bakker. Een van de duizend mooiste vaderlandse gedichten van deze eeuw volgens Gerrit Komrij. Het zong zichzelf van het papier. Met z’n allen tegelijk en zonder repetitie ingespeeld. In het vuur van het spel niet gemerkt dat ik ‘ons liefdesnest’ zong in plaats van ‘het’. De strekking blijft hetzelfde.

09. IN TRANEN Een letterlijke vertaling van ‘Crying’, misschien wel het beste lied dat Roy Orbison samen met zijn stille kracht Joe Melson schreef. Nachten had ik wakker gelegen of ik die hoge noten aan het slot er wel uit zou krijgen. Live geen punt, maar op de plaat zag je mijn kop er niet bij en werd het toch een tweederangs Roy (die nog wel een nootje hoger leek te kunnen). Toen het er eindelijk opstond, kneep producer Broek vriendelijk met zijn ogen: "Kan dat laatste stuk niet een oktaaf lager? Het is zo’n krachtpatserij." Alsof je een paadje om het moeras ziet. Met dank aan het koortje van Pim en Wouter. Wist ineens ook weer over wie het lied ging.Wie dit gevoel niet kent, heeft niet geleefd. (Warner/Rondor)

10. DANSEN VAN PLEZIER Had als werktitel lang ‘Fuck van de Vetteklep’. Hoe vaak heb ik niet op klotedagen met een gitaar door mijn kamer gebanjerd: "Het gaat allemaal zo pet-pet-pet", maar ik wist halverwege nooit hoe het verder moest. Tijdens een mal optreden in Texel begon ik het zomaar te spelen en zoekend naar een einde zong ik al improviserend: "En ik wil zo graag dansen, dansen van plezier." Op mijn verzoek begon het zaaltje dat te koren, terwijl ik er doorheen blèrde. "We hebben samen een liedje gemaakt!" juichte ik en zo was het. Qua structuur klopt er niet veel van, maar dat geeft niet. Gek trouwens dat ik al mijn leven lang Al Green en Willie Mitchell-platen in huis heb, maar zelf nooit zo’n Memphisbeat had gebruikt. Nu wel. Met Roland Brunt op tenorsax en Wout van Bemmel op trompet, opnieuw in een arrangement van Jakob.

11. LAAT ONS DANSEN "Ze hebben de deur nog niet achter zich dichtgeslagen of ik zit al achter de piano. Elk meisje haar eigen wijsje, elk mietje zijn eigen liedje,"grapte ik in een voorstelling. Maar er is geen woord van gelogen. Ingezongen op de verjaardag van degene over wie het gaat, een feestje waar ik toch niet welkom zou zijn geweest. Ik zing sowieso altijd door tot ik het ‘echt’ voel, maar nu was dat wel heel makkelijk. Even goed moesten Jakob en ik wel een beetje giechelen bij dat koortje. Twee keer "dansen" en dan weer klaar. Raar. Maar elk lied moet een of twee van die dingetjes hebben waar je je als luisteraar op verheugt.

12. HEB UW LOT LIEF "Slaap is goed, doodgaan beter, maar het beste is om niet geboren te zijn," regels uit een brief van Heinrich Heine. Volgens de jongens van de band zou ik eens een album moeten opnemen met alleen maar dit soort zware kost, maar ik aarzel. Het lijkt me trouwens heerlijk als op een dag de schellen van mijn ogen vallen en het leven ineens toch een lolletje blijkt te zijn. (Ook al ben ik nu soms ook intens gelukkig hoor, dat je niet denkt...)

13. LOL GEHAD Dat zeg ik. Het duurt even voor je er de bluesklassieker ‘Going down slow’ in herkent, geschreven door James Oden en uitgevoerd door helden als Little Walter, Freddie King, en Howlin’ Wolf, maar de vertaling is vrij strak en het akkoordenschema ook, al is het intro gejat van Orb. ‘s Nachts na de laatste opnames, toen alle muzikanten al naar huis waren op de band gezet. Daarna zelf met een vreemd gevoel in de auto gestapt. Als ik nu eens zou verongelukken? (MCA Music)

14. NOG MEER MEISJES Omdat ik erg van dance hou, maar er zelf niks mee doe, had ik Flamman & Abraxas, producers van de Party Animals, gevraagd wat zij nou van zo’n popliedje zouden maken. Twintig jaar jonger en ik deed alles zo, maar nu is het voor een spetterende TMF-carrière toch te laat, ben ik bang. Dit muzikale grapje was trouwens het begin van onze samenwerking met Double Date, zie cd 2.
P.S. Omdat ik met mijn cd-writer een foutje had gemaakt, begon ‘Nog meer meisjes’ op mijn thuiskopietje pas twee minuten na ‘Lol gehad’. Ik raakte aan die pauze gehecht - dat je allang weer iets anders staat te doen als ineens dat drumboxje aanklikt - en heb het maar gehandhaafd. Opgenomen in hun eigen Sick Puppy Studio met Joris Hilckmann en gemixt in de eveneens Amsterdamse studio van Mikel le Roy oftewel Studio Le Roy.

CD2

Omdat ik toch lekker bezig was zo, nam ik in Smusic, de studio van voormalig Houseband- en Time Banditsbassist Peter Smid, ook al in Amsterdam, een bonus-cd op met nummers die ik graag nog voor het begin van het nieuwe millennium zag vastgelegd. Muzikaal stelt het niet veel voor als ik mezelf begeleid, maar het schiet wel lekker op en sommigen horen mij zo het liefst. Voor de afwisseling vier krakers van het gelegenheidsduo An & Jan, waarbij An staat voor Marjolein Meijers oftewel Annie van de Berini’s op contrabas en zang. Eveneens in één keer opgenomen, met af en toe een break voor een blikje cola light.

01. ANKIE In 1976 zag ik het Groningse duo Paul & André met een persiflage op ‘Angie’ van de Rolling Stones. Toen ik twintig jaar later in een show een luchtig moment nodig had, moest ik daaraan denken, herinnerde mij alleen iets van Ankie en Plankie, en flanste dit in elkaar. Achteraf hebben beide teksten niets met elkaar gemeen dan de rijmwoorden, maar alle eer dus naar Paul Penninkhof en André Bralts. En wat Mick Jagger en Keith Richards van zoiets vinden? Ze zullen het elkaar niet uit handen rukken, ben ik bang. (EMI Music)

02. WACHT OP MIJ "I’ll wait for you and If I should fall behind, wait for me..." Ik zag het Bruce Springsteen zingen in het Gelredome, terwijl ik nog vol was van een romantische liefdesnacht. De volgende weken waarin Prins Pietje jammergenoeg niets van zich liet horen, zong ik dit voor me uit, al vrij snel in vertaling en hield zo de liefde warm. Toen het was opgenomen en ik het ‘s nachts thuis een paar keer beluisterd had, bromde ik met een weemoedige blik naar de telefoon: "Nu het is vastgelegd moet je opschieten, vadertje. Een hart is net een pak melk: na opening beperkt houdbaar, anders gaat het verzuren." De volgende morgen belde hij me uit bed. Even pochen: als Springsteen mijn zelfbedachte stilte tussen ‘Ik wacht op jou’ en ‘Wacht op mij’ zou horen, ging hij het ook zo doen. (Nanada music)

03 VADERLIED Evenals ‘Lol gehad’ en ‘Afscheid’ uit de voorstelling Dans met mij die ik in het seizoen ‘97-’98 speelde met acteur Hans Breetveld. De tekst is naar waarheid opgetekend, maar heeft werkelijk niets van doen met mijn eigen lieve, grote, gevoelige vader, die zich ‘s avonds liever vergrijpt aan een kopje warm water dan aan de fles.

04. LIED VAN DE KOEKOEKSKLOK Na de teksten van ‘Mijn liefste schilderij’ op Een zee van tranen en ‘Beeldje bij m’n bed’ van Koning Jan, is dit deel drie in de serie Spulletjes van Bert Stroo. Hopelijk heeft Bert in de toekomst nog meer in huis. De gebruikte koekoeksklok hangt trouwens bij zanger Hans Zilver, die een studiootje heeft tegenover die van Peter Smid. Wie van mij houdt, houdt van Zilver. (Niet per se omgekeerd). Zijn debuut heet Deze lente en is uitgebracht bij Basta.

05. WIJ GAAN LEKKER TROUWEN Hit van onze minimusical op de Parade ‘96 met onder anderen Antonie Kamerling en Isa Hoes als bruidspaar van het jaar. In het echt uiteraard ‘Chapel of love’ van The Ronettes. Ziet er op Bumaformulieren altijd een beetje onbeschaamd uit, je naam als medecomponist in het het rijtje Phil Spector, Ellie Greenwich en Jeff Barry. (Rondor Music)

06. ZOEN VAN PAPIER "Joh, met dat liedje heb ik ook altijd iets willen doen!" zei An toen ik met een Hollandse ‘Sealed with a Kiss’ aankwam. De zomerhit aller tijden van Brian Hyland, voor wie Gary Geld en Peter Udell daarna ook ‘Ginny come lately’ schreven. Wat ik ook nog eens hoop te coveren. (Warner Chappell)

07 ZEUREN "Cabaretteketet, geef maar aan Jenny Arean of zo," waren de jongens van de band weinig enthousiast toen ik hiermee aan kwam zetten. "Als ik het live speel, is het publiek er anders wel door geraakt," wierp ik tegen. "Misschien moet je het in je eentje opnemen," probeerde ook Jakob eronderuit te komen. Zo ontstond het idee voor de bonus-cd. Maar als Jenny alsnog wil: graag!

08. GROOT GELUK Bewerking van mijn eigen ‘Tenderness’ uit de Rot & Roll-tijd met de Broertjes Bakker. Het origineel vind ik mooier, maar deze klopt qua schema beter.

09. BEST GEDAAN ‘Always on your mind’ was een b-kantje van Elvis en is dus niet geschreven door Willie Nelson maar door John Christopher, Mark James en Wayne Thompson. Ik was voor deze vertaling al weken aan het prutsen met ‘Ik heb nooit niet aan je gedacht’, ‘Je was altijd in mijn hart’ en meer van dat soort pogingen die het origineel niet deden verbleken, maar vijf minuten na een bepaald telefoongesprek lag dit op tafel. Met bitter hart geschreven, in tranen uitgevoerd. (EMI Music)

10. NET ZO JONG ALS TOEN ‘Yesterday Once More’ van The Carpenters, geschreven door broer Richard en John Bettis. De week voor opname studeerde ik hard op een mooie pianopartij, maar op de dag zelf had ik net een antieke houten Hohner Verdii gekocht en wilde hem even proberen. Waar het koortje één keer achter Karen zingt: ‘All the oldies are goodies’ had ik staan: ‘Liedjes zijn als je leven’, maar dat klonk als indub bepaald stom. Overigens draai ik nooit gouwe ouwe, maar ik vind het wel heerlijk om ze van een Nederlandse tekst te voorzien. (Rondor Music)

11. ZONDE VAN DE TIJD Johnny Logans ‘Whats’s Another Year’, geschreven door Shay Healy, bewerkt voor een optreden van An & Jan op de songfestivalnacht van de NCRV. ‘Spijt is wat de koe schijt’ was de lijfspreuk van een schoolvriendje in Zuidwolde. (2 P’s W Music )

12. PYROMAAN De refreinkreet ‘Zonder jou’ is een correctere vertaling voor ‘Après toi’, maar bij An & Jan heet deze songfestivalkraker van Panes, Munro, Dessca nu eenmaal zo. Oorspronkelijk gemaakt voor Lena Hazes, nichtje van, maar in haar versie heeft ze in de tekst zitten kutten met ‘Ik ben zo alleen, waarom ging je van me heen’ of zoiets, dus dat u mij daar niet op aanspreekt.

13. E-MAIL NAAR BERLIJN Gekut op mijn eigen tekst van ‘E-mail to Berlin’. Toen de meisjes van Double Date het Nationaal Songfestival 1999 op hun kop zetten met een eigen idee over harmonie (maar waarom zou je zuiver moeten zingen, wie bepaalt dat?) en Paul de Leeuw hen uitnodigde om het in zijn show nog eens te proberen, schreef ik deze zelfparodie, maar die kwam te vervallen. Voor het nageslacht: Marlayne was de zangeres die de finale won. Tijdens het inzingen maak ik geen keuze tussen wensen en wensten, maar had geen zin het over te doen. De muziek is uiteraard van Jeroen Flamman en Jeff ‘Abraxas’ Porter. (2P’s W Music)

14. AFSCHEID Geschreven op de fiets terug van Zorgvlied, na de begrafenis van acteur Gerard Thoolen. "Je gebruikt wel alle clichés, hè?" vond iemand. Maar bij geboorte en de dood zijn alle clichés waar.

15. HUIL HONDERD TRANEN ‘Cry Me a River’, geschreven door Arthur Hamilton. De briljante gitaarakkoorden in het origineel van Julie London waren van Barney Kessel, ik heb er, net als Joe Cocker ooit, zelf maar een soort schema van gemaakt. Als iemand zegt dat je aan dit soort liedjes niet mag komen, zal ik mijn hoofd in deemoed buigen. (Warner Chappell)

16. LIEFJE LUISTER Zelfs de meest verstokte vrijgezel hoopt diep in zijn hart nog op Iemand voor Altijd. Maar tegen de tijd dat je weet hoe alles in de liefde reilt en zeilt, ben je te oud om er nog in te geloven. De vijf maanden met Kalfje (die zijn eigen hoofdstuk krijgt in het Grote Liefdesboek dat ik hierna wil schrijven) leverden deze tekst. Als ik besef dat maar twee liefdesliedjes op deze plaat over dezelfde relatie gaan, kan ik wel tegenwerpen dat ik veel heb en ben liefgehad, en dat vele kleintjes één grote maken, maar toch...

17. EENZAME WOLF

Ook al in oktober ‘99 is bij uitgeverij Nijgh & Van Ditmar een bundel reisverhalen verschenen, Rot on the road. (Ik heb er even over gedacht de voorstelling Meisjes, de plaat Weisjes en het boek Reisjes te noemen, maar dat werd wat lollig.) Het laatste hoofdstuk speelt in Napels, waar ik op een feest onder de volle maan achter de toiletten een verlaten tennisveldje ontdek en in mezelf begin te zingen. Zo ging het ook, en om de melodie niet kwijt te raken bleef ik dat de hele vakantie doen tot ik er ellendig van werd. Terug in Nederland had ik gelukkig nog een dag studio staan, zodat het meteen kon worden vastgelegd. Want daar gaat het mij maar om, mijn eigen leven op plaat te zetten en te hopen dat een luisteraar er zijn of haar eigen leven in herkent. Zo, een heel verhaal, maar weer eens wat anders dan zo’n gortdroge opsomming.

Het hoesontwerp is van Erwin Brinkers, de tekeningen van Devon Ress en de foto’s van Frank Schallmaier. Na een saluut aan alle muzikanten en technici, de werknemers van S.M.A.R.T en Hummelinck Stuurman Theaterbureau, Mandy Pijl van de homepage en de heer P. Reiding die namens Okapi Geluidsdragers de algehele coördinatie van dit monsterproject op zich nam, wil ik de traditionele waslijst ‘bedankjes voor mensen die niemand kent’ beperkt houden tot een woord van respect voor mijn buren, die vast wel eens wakker zijn geschrokken door het gehuil van de eenzame wolf maar daar nimmer over hebben geklaagd. Enfin, genoeg geluld. Veel plezier of troost met deze dertig liedjes. Rot zij met u.

Amsterdam, oktober ‘99